Λάκης Ιγνατιάδης

Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

gavrilis2ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΟΥ ΕΞΕΔΩΣΕ Η ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΕΙΡΑΙΑ

Πραγματοποιήθηκε συνάντηση εργασίας στην Περιφερειακή ενότητας Πειραιά με την Διοίκηση του ΟΣΕ με θέμα συζήτησης την μεταφορά του Μουσείου του ΟΣΕ από την Λιοσίων στην επισκευαστική βάση του ΟΣΕ στον Πειραιά στο χώρο εξαιρετικού διατηρητέου ιστορικού κτηρίου γνωστό και ως «Ροτόντα» στη Λεύκα. 
Στη συνάντηση παρευρέθηκε ο Αντιπεριφερειάρχης Πειραιά Γιώργος Γαβρίλης, ο Πρόεδρος του Οργανισμού Γιώργος Κακουλάκης, ο Διευθύνων Σύμβουλος του ΟΣΕ Παναγιώτης Θεοχάρης, το μέλος του Δ.Σ ΟΣΕ Καίτη Κυλάκου και οι περιφερειακοί σύμβουλοι Γιώργος Αλεβιζόπουλος, Μαρία Λαμπρίδου, Γιάννης Μοίρας, Ειρήνη Μεταξά και Βασιλική Λάσκαρη Κρασοπούλου. 

dimotiki astinomiaΩς γνωστόν στους ενδιαφερόμενους η Δημοτική Αστυνομία δημιουργήθηκε το 2002. Οι αρμοδιότητες και ο τρόπος λειτουργίας, στελέχωσης και δράσης της Δημοτικής Αστυνομίας ορίζονται από το Νόμο 3731/2008. Καταργήθηκε το 2013 και επανασυστάθηκε τον Μάιο του 2015 (ΦΕΚ Α΄ 47/11-05-2015, άρθρο 19).

Ένας από τους δήμους που επανασυστάθηκε η Δημοτική Αστυνομία είναι και ο δήμος Κερατσινίου Δραπετσώνας.

Δεν γνωρίζω αν οι δημότες έχουν το δικαίωμα να απευθύνονται άμεσα για κάποια προβλήματά τους στη Δημοτική Αστυνομία. Αν πάντως το έχουν, το πως θα έρθουν σ'επαφή μαζί της είναι θέμα. Με δεδομένο ότι έχω τη στοιχειώδη άνεση να χειρίζομαι κάποια πράματα που έχουν να κάνουν με το ίντερνετ, δε μπόρεσα να εντοπίσω στην ιστοσελίδα του δήμου μία πρόσβαση για να επικοινωνήσω με την Δημοτική Αστυνομία του δήμου μας. Μια πρόσβαση για το πως κάποιος θα μπορεί να έρχεται σ'επαφή μαζί της στην περίπτωση που αντιμετωπίζει πρόβλημα που εμπίπτει στις αρμοδιότητές της.  

 

daskalakisΤης Έρης Βαρδάκη: Βρισκόταν στο γραφείο του στο ΜΙΤ κι εγώ στο σπίτι μου στην Ελλάδα. Μεσημέρι εκεί, βράδυ εδώ. Το Skype ωστόσο γεφυρώνει τις αποστάσεις. Ο 37χρονος Κωνσταντίνος Δασκαλάκης, καθηγητής του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Επιστήμης των Υπολογιστών του ΜΙΤ, η ενσάρκωση της Ελλάδας της αριστείας και ταυτοχρόνως της εθνικής κατάρας του brain drain, προέβαλε μέσα από την οθόνη του υπολογιστή εξαιρετικά οικείος και χαλαρός, µε τα ευγενικά χαρακτηριστικά του και τα επιµελώς ατηµέλητα µαλλιά του, σε ένα ίσως έξυπνο κλείσιµο του µατιού στην εικόνα ενός σύγχρονου Αϊνστάιν.

paputsop«Η Κυριακή δεν διαφέρει σε τίποτα από τις άλλες μέρες! Ναι, μπορείς να κάνεις και φακές, τι έχουν δηλαδή οι φακές; Ωραίες είναι...» είπε το βλαστάρι της μ’ εκείνη τη βεβαιότητα των νέων, τόσο υπεροπτική, αναντίρρητη και εύθραυστη, σαν το γυαλί την κόψη του. Εκείνη δεν μίλησε, μόνο κανόνισε ένα φαγητό που τους άρεσε. Γλυκό; Έχει καιρό που δεν κάνει πια γλυκά, απ’ όταν χήρεψε, αυτό αραίωσε, η χαρά της ετοιμασίας των γλυκών. Η Κυριακή, μα πώς δεν διαφέρει;

hotspotΤην οργισμένη αντίδραση του υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής Δημήτρη Βίτσα προκάλεσε η συνέντευξη του διευθυντή της Διεύθυνσης Υποδοχής και Ταυτοποίησης του υπουργείου, Ανδρέα Ηλιόπουλου, στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος».

Στη συνέντευξή του, ο αντιστράτηγος και συνεργάτης του κ. Βίτσα έκανε λόγο για ενδείξεις για εκτεταμένα φαινόμενα κακοδιαχείρισης κονδυλίων, τόσο από τον κρατικό μηχανισμό, όσο και από ΜΚΟ οι οποίες διαχειρίζονται κοινοτικούς πόρους.

markosΗ παράσταση «Εγώ, ο Μάρκος Βαμβακάρης», που συγκέντρωσε διθυραμβικές κριτικές από το σύνολο του Τύπου, επιστρέφει για δεύτερη χρονιά την Παρασκευή 5 Οκτωβρίου και κάθε Παρ., Σάβ., Κυρ. στο θέατρο Στοά. 

Μέσα από έναν εκπληκτικό μονόλογο, ο σπουδαίος Θανάσης Παπαγεωργίου υποδύεται τον Μάρκο Βαμβακάρη –ή καλύτερα ΕΙΝΑΙ ο Μάρκος Βαμβακάρης– και αφηγείται τη ζωή του από το 1912 έως το 1967. Η οικογένεια, το σπίτι του, η Σύρος, η μετακόμιση στον Πειραιά, οι παρέες, το μπουζούκι, οι τεκέδες. Μέσα από την εξομολόγηση, ο θεατής μαθαίνει όλη την πορεία του ρεμπέτικου τραγουδιού, αλλά και τις ιστορίες που κρύβονται πίσω από τα πιο γνωστά τραγούδια.

fb1Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά και δεν επιτρέπεται να τα συγκαλύπτουμε άλλο. Οι θεσμοί νοσούν επειδή η δημοκρατία νοσεί επειδή νοσεί η κοινωνία. Ή και το αντίστροφο. Όμως είναι ίδιο το αποτέλεσμα.

Δεν είχαμε ανάγκη το πρόσφατο τραγικό γεγονός της Γλάδστωνος για να καταλάβουμε εκείνη την αλήθεια που βιωματικά, λίγο ως πολύ, όλοι γνωρίζουμε: ότι δηλαδή οι συμφώνως τω νόμω προστάτες μας αστυνομικοί σπάνια ενεργούν στο πλαίσιο του νόμου. Κι ότι οι αστυνομικοί βλέπουν υπεροπτικά όταν δεν μισούν τους πολίτες.

gavrilis1Συσσωρευμένα προβλήματα και παρεμβάσεις απ' την Περιφέρεια Αττικής σε Συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων, το Υπουργείο Πολιτισμού και τον Δήμο Πειραιά

Το μπάζωμα του παραλιακού μετώπου της Πειραϊκής είναι εικόνα και αποτέλεσμα μιας αντίληψης "ανάπτυξης" και "εξευρωπαϊσμού" του Πειραιά που εκφράστηκε έντονα την περίοδο της Χούντας, παράλληλα με τις κατεδαφίσεις δεκάδων σημαντικών κτηρίων, χαρακτηριστικών για την ιστορία και την εξέλιξη της αρχιτεκτονικής αλλά και της ίδιας της πόλης, της κοινωνικής και οικονομικής ζωής της. Η Πειραϊκή είναι κάτι περισσότερο από ένα παραλιακό μέτωπο. Είναι ένας σημαντικός αρχαιολογικός χώρος που διασώζει τμήματα της αρχαίας τείχισης του Πειραιά.

sputnik1Κι ας θεωρώ ότι λίγα λέει o Φίλης και αναρωτιέμαι γιατί άργησε τόσο; Και πως να'ναι διαφορετικά αφού αυτό το τριτοκοσμικό προϊόν που ονομάζεται ΕΡΤ και που την πληρώνουμε όλοι, εδώ και μισό αιώνα η κάθε κυβέρνηση τη θέλει μόνο ως προπαγανδιστικό της όργανο και πέραν τούτου ουδέν. Και ένας λόγος που συμβαίνει αυτός να είναι ο κανόνας και δεν αλλάζει ακόμα κι αν το ποσοστό τηλεθέασης των πολιτικών εκπομπών και των δελτίων ειδήσεων δεν έχει ξεπεράσει ποτέ το 5%, είναι που όλα τα ανασφαλή ελληνικά κόμματα, άλλο λιγότερο κι άλλο πιο πολύ, το' χουν στο αίμα τους να υπονομεύουν τη δημοκρατία παρά να την αναπτύσσουν, περισσότερο εμπιστεύονται τη μεροληπτική κομματική δημοσιογραφία παρά την ανεξάρτητη γνώμη, πιο πολύ θεωρούν τα άλλα κόμματα εχθρούς παρά αντιπάλους.

fbΗ γιαγιά Πολυξένη, από εννιά χρονών, όταν πρωτόρθανε πρόσφυγες της καταστροφής απ' τη Μικρασία, δούλευε στις καπναποθήκες των αδελφών Παπαστράτου στ' Αγρίνιο.
-Κι εννιά χρονών τι δουλειά έκανες βρε γιαγιά, τόσο μικρούλα; την ρωτούσα μικρός κι εγώ.
-Μού'χανε δόσει ένα τσίγκινο τάσι και μια στάμνα να την γεμίζω νερό και να δροσίζω τους διψασμένους.
-Σιγά τη δουλειά! την απόπαιρνα ο άμαθος.
-Ααχ! Πόσο βαρειά ήταν η γεμάτη στάμνα νά'ξερες, και τα ποδαράκια μου λεπτά σαν καλαμάκια, πως να τη βαστήξουνε;