Λάκης Ιγνατιάδης

Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

stratosΑγαπητοί φίλοι, για διάφορους λόγους,

καιρό έχω να αναρτήσω πράγματα.

Έχω βάλει μερικά στο FB με το οποίο,

εδώ και καιρό,

διατηρώ σποραδικές σχέσεις.

Βάζω λοιπόν μερικά,

έτσι για να μην χανόμαστε!

Σ.Μ

 

lifo11Παραφράζοντας την παροιμιώδη αφέλεια του Κοέλιο (που κάποτε, σε καιρούς ανόδου, είχε βρει το κοινό του στη μεσαία τάξη της χώρας μας), όλα σήμερα φαίνεται να συνωμοτούν για να φτιαχτεί ένας χώρος «αντισυστημικού» εθνικισμού. Άνθρωποι που αγαπούν τις στολές, λατρεύουν τις ειδικές δυνάμεις, μισούν οτιδήποτε εξασθενεί τον ανδρισμό και την εκδοχή ελληνικού φρονήματος που αυτοί εκθειάζουν. Δεν είναι όλοι τους ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής, ούτε έχουν, κατ' ανάγκην, καθαρή πολιτική προτίμηση σε υπαρκτά κομματίδια ή κινήσεις του λεγόμενου πατριωτικού χώρου.

dimker2Υπενθύμιση: Το άρθρο 61 του νόμου 3852/2010  προβλέπει ότι ο δήμαρχος, αντιδήμαρχοι και τα μέλη της οικονομικής επιτροπής και της επιτροπής ποιότητας ζωής, είναι υποχρεωμένοι να υποβάλλουν την ετήσια δήλωση για την περιουσιακή τους κατάσταση (πόθεν έσχες) σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και να τη δημοσιοποιούν με ανάρτηση στην ιστοσελίδα του δήμου στο πλαίσιο ενός διαφανή τρόπου λειτουργίας τους. Σημειώνουμε ότι η σχετική απαίτηση αυτού του νόμου είναι ανεξάρτητη από την κατάθεση της βεβαίωσης/δήλωσης «πόθεν έσχες» στην αρμόδια κρατική αρχή.

labridis1Στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα, καθώς η κυβέρνηση έχει ανοίξει όλο το φάσμα των θεμάτων που αφορούν την ανάπτυξη του λιμενικού συστήματος, αναφέρθηκε ο Γενικός Γραμματέας Λιμένων, Λιμενικής Πολιτικής και Ναυτιλιακών επενδύσεων Χρήστος Λαμπρίδης, απευθυνόμενος στην Ημερίδα, με θέμα «Συνεργασία Εμπορευματικών Κέντρων – Λιμένων, Ευρωπαϊκή Εμπειρία, Προκλήσεις», η οποία πραγματοποιήθηκε στις 30/10/2018 , στον ΟΛΠ.
Ο κ. Λαμπρίδης τόνισε «τη σημασία που έχει η μεταφορά γνώσης και εμπειρίας από λιμάνια της Ελλάδας και του εξωτερικού, γιατί ένα από τα πλέον σημαντικά κεφάλαια, αν όχι το πιο σημαντικό, για να αξιοποιηθούν οι προκλήσεις του παρόντος είναι ο ανθρώπινος παράγοντας.»

kaushn1«Σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες πλην Κύπρου και Μάλτας οι πολίτες μπορούν να επιλέξουν την καύση αντί της ταφής. Η Ελλάδα ανήκει πάντα στην χειρότερη κατηγορία. Στην Ελλάδα, είτε πάσχουμε από το νομικό πλαίσιο, είτε από την έλλειψη εφαρμογής του. Θα ήταν περίεργο η καύση των νεκρών, για την οποία η Εκκλησία εμφανίζει μία κάποια αλλεργία, να ξέφευγε από αυτόν τον κανόνα. Δεν πάει να λέει ο νομοθέτης και να απαιτούν οι (ενδιαφερόμενοι) πολίτες;

katrakio1Το μεγαλύτερο σύγχρονο θέατρο της χώρας, μαζί με το χώρο πρασίνου που το περιβάλλει, αποτελούν ένα τοπίο - «στολίδι» για την πόλη.
Αξίζει λοιπόν να αναβαθμιστεί με ένα μεγάλο έργο που θα το αναδείξει σε υπερτοπικό πόλο έλξης και αναψυχής των κατοίκων όχι μόνο της Νίκαιας, αλλά και των γύρω Δήμων.
Το έργο λοιπόν αυτό, ξεκίνησε αυτές τις μέρες και όλοι ανυπομονούμε τη στιγμή που θα μας παραδοθεί, ελπίζουμε μέχρι το ερχόμενο καλοκαίρι.

gavrilis4Εγκρίθηκε από το Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής η Προγραμματική Σύμβαση μεταξύ της Περιφέρειας, του Ειδικού Αντικαρκινικού Νοσοκομείου «Μεταξά» και των Κτιριακών Υποδομών (ΚτΥπ Α.Ε.) και με τη συνεργασία της 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας (2η ΥΠΕ) για το έργο «Ενεργειακή Αναβάθμιση στο Ειδικό Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Πειραιά «ΜΕΤΑΞΑ», προϋπολογισμού 2.480.000 €, που χρηματοδοτείται από πόρους της Περιφέρειας Αττικής. 

reneΒλέπω τον άνθρωπο να πελαγώνει

μέσα στις διαστροφές της πολιτικής.

Συγχέει πράξη με εξιλέωση

και ονομάζει κατάκτηση τον εκμηδενισμό του.

 

Μάχεται κανείς καλά

μονάχα για τα αίτια που πλάθει ο ίδιος

και καθώς ταυτίζεται μαζί τους καίγεται. 

lifo9Γίνεται αυτοί που επιδεικνύουν ευαισθησία και καλές διαθέσεις απέναντι στους αδύναμους να είναι απάνθρωποι; Γίνεται αυτοί που ξιφουλκούν επί χρόνια υπέρ των δικαιωμάτων των μεταναστών να καταπίνουν σιωπηροί τη μεγαλύτερη βαρβαρότητα των σύγχρονων χρόνων απέναντί τους; Γίνεται, δίπλα στη ρητορική του μίσους που γεννά και εκφράζει τον ρατσισμό, να υπάρχει μια ρητορική της αγάπης για το ξένο και το διαφορετικό που να ενισχύει, άθελά της πιθανότατα, τον ίδιο αυτόν ακριβώς ρατσισμό; Κι όμως, γίνεται!

lifo8Η Ευαγγελία Σπηλιώτη, νοσηλεύτρια στο Ναυτικό Νοσοκομείο, περιγράφει στον Γιάννη Πανταζόπουλο τα στάδια της συνειδοτοποίησης που περνά κάθε νοσηλευτής, μέχρι να μπορέσει να μοιραστεί τον πόνο των άλλων... 

Η καθημερινότητα ενός νοσοκομείου είναι πολύ σκληρή. Στους χώρους του αναπτύσσεται ένα παράλληλο ιατρικό σύμπαν όπου κυριαρχούν τα φάρμακα, οι θεραπείες, ο πόνος, τα δάκρυα, ο φόβος του θανάτου, η ελπίδα. Φυσικά, εκεί η αίσθηση του χρόνου αποκτά ένα εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο. Σκυμμένα πρόσωπα, συγγενείς που καπνίζουν στο προαύλιο, γκρίζα δωμάτια, λευκοί διάδρομοι, σκουρόχρωμες κουρτίνες και το υγειονομικό προσωπικό σε φρενήρεις ρυθμούς για να καλύψει τις ανάγκες. Οι νύχτες, όμως, είναι ακόμα πιο αντίξοες.