Λάκης Ιγνατιάδης

Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Ένα το κρατούμενο: Το κτίριο του εργοστασίου Κεράνη, που βρίσκεται επί της Θηβών, είναι στα σύνορα του Δήμου Πειραιά και του Δήμου Νίκαιας Ρέντη. Το κτίριο αυτό το είχε αγοράσει το δημόσιο, το ανακατασκεύασε και το έκανε ένα σύγχρονο βιοκλιματικό κτίριο.

 

Πόσα διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ τα τελευταία χρόνια, έχουν συμπεριλάβει στο πρόγραμμά τους αφιέρωμα στη σχέση Αθήνας και ελληνικού κινηματογράφου; Τέσσερα είναι η σωστή απάντηση. Κι αυτά είναι του Τέλ Αβίβ, της Βομβάης, της Κωνσταντινούπολης και του Μπουένος Άιρες.

 

Φαίνεται πως συνεχώς γυρίζουμε όλο και πιο πίσω, λες κι έχουμε βάλει στόχο να επιστρέψουμε στις σπηλιές. Σα να τρέχουμε ολοταχώς στα πολύ παλιά τα χρόνια, όταν η αυτοδικία ήταν ο κυρίαρχος τρόπος επίλυσης των διαφορών και ο πόλεμος βασιλιάς όλων.

 

Ήμασταν μια φορά κι ένα καιρό στο μπαρ Αφροδίτη, μία από αυτές τις τρύπες όπου παραδόξως νοιώθεις ασφαλής. Εκτός από εμάς, τους εφτά υπέροχους φίλους, είχαν απομείνει ακόμη τρεις χαμηλόφωνες παρέες και δυο μόνοι τους που κουτσόπιναν στην μπάρα. Ο μπάρμαν είχε από ώρα ανοίξει παρτίδες με το εντός του άπειρο.

 

Λέει κάπου ο Ρενέ Σαρ: " Πρέπει να ξεπεράσουμε την οργή και την αποστροφή μας, πρέπει να τις μοιραστούμε με τους άλλους ώστε να εγείρουμε και να διευρύνουμε την πράξη μας όπως και το ηθικό μας¨. Και κάπου αλλού:" Η πράξη να είναι πρωτόγονη, η πρόβλεψη στρατηγική".

 

Κινητικότητα και διαθεσιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Δεν μου δίνουν ούτε μία στιγμή την εντύπωση ότι ξέρουν τι κάνουν, ότι το έχουν σκεφτεί, συζητήσει και ότι έχουν σχεδιάσει στοχεύοντας στη βελτίωση του δημόσιου. Λόγου χάρη είναι αδύνατον να πεισθούν οι πολίτες για ποιον σοβαρό λόγο η δημοτική αστυνομία περνάει στην ελληνική αστυνομία.

 

Στο 350ο τεύχος της lifo που κυκλοφόρησε στις 25/7/13, υπήρχε ένα αφιέρωμα στο ιδανικό καλοκαίρι. Από τα άτομα που σχετίζονται μ'αυτό το περιοδικό, 31 απάντησαν κι απ'αυτούς διάλεξα 6 που μ'αρεσαν πιο πολύ οι απαντήσεις τους. Κι ένας εγώ, εκπροσωπώντας τη Σταγόνα, σύνολο εφτά.

 

 

 

Ένας γνωστός Μιχάλης που μας περνούσε 10 χρόνια, ένα βράδυ με κρασί πριν πολύ καιρό, που είχαμε πιάσει μια συζήτηση για κάμπινγκ γενικώς, μας είχε πει ότι και στη Βούλα παλιά υπήρχε ένα κάμπινγκ στο οποίο είχε κατασκηνώσει κάποια φεγγάρια. Του άρεσε γιατί πέρα απ’όλα τ’άλλα ήταν και κοντά.

 

 

 

 

Χθες νοίκιασα σε DVD την ταινία "Πλαγίως" (2005) του συμπατριώτη μας Αλεξάντερ Πέιν. Μία ταινία που την είχα δει όταν παίχτηκε στους κινηματογράφους και θέλησα τώρα να την ξαναδώ. Η ταινία τριγυρνάει στα ωραία τοπία της εξοχικής Καλιφόρνιας και παρακολουθεί από κοντά δύο φίλους που κυκλοφορούν εκεί.

 

Κυκλοφορούν κατά χιλιάδες σε όλο το κόσμο. Είναι βιβλία και άρθρα που μας δίνουν συμβουλές. Συμβουλές για οποιοδήποτε θέμα μπορείται να φανταστείτε και για άλλα που ούτε περνούν από το μυαλό σας. Παραδείγματος χάριν: "Πως θα κάνετε το αφεντικό σας να σας δίνει συνεχώς αυξήσεις" ή " Πως θα ανάψετε ερωτικά αυτόν/ην που σας αρέσει"