Λάκης Ιγνατιάδης

Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Καλό είναι να μαθαίνουμε και καινούργια ονόματα που έχουν κάτι να μας πουν. Λοιπόν, το νέο όνομα από τα παλιά είναι ΝΙΚΟΣ ΓΟΔΑΣ. Μας τον σύστησε το Κ.Κ.Ε, που την Κυριακή 24/11/13, στις 11π.μ, στον πολυχώρο "Μάνος Λοΐζος" στην Νίκαια (Λ.Θηβών 245) διοργανώνει μια εκδήλωση για το Γόδα. Και καλά κάνει.

 

Οι πιο πολλοί απ’αυτούς που η παγκόσμια ή μια εθνική κοινότητα τους αναγνωρίζει ως σπουδαίους καλλιτέχνες, όσο ζούσαν η κοινωνία τους τούς στεφάνωνε, είχαν μεγάλη αποδοχή απ’το κοινό, οι κριτικοί εκστασιαζόντουσαν με το έργο τους και το σινάφι τους τούς έβγαζε το καπέλο. Όμως για να περάσουν στο πάνθεον των ξεχωριστών έπρεπε το έργο τους να το εγκρίνει κι ο Χρόνος.

 

Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2013 03:54

Ανάμεσα στα δύο άκρα

bal2Το ένα άκρο, το βαρύ της δέσμευσης, ζει στα περίχωρα του Παρισιού κι εργάζεται σ’ένα φαρμακείο, είναι μεσήλικη Γαλλλίδα, τη λένε Μαρί. Νάτην, είναι αυτή η πανέμορφη γυναίκα που περιμένει στο αεροδρόμιο τον άντρα της τον Αχμάντ.  Αυτός έρχεται από την Τεχεράνη μετά από τέσσερα χρόνια απουσίας, για να υπογράψει το διαζύγιό τους. Η Μαρί έχει και δυο κορίτσια, αλλά από έναν άλλον άντρα πριν από τον Αχμάντ.

 

Η Μποφίλιου σκίζει στο μικρό οικείο και ζεστό Pass Port στον Πειραιά και το υπογράφουν όλοι. Κάθε Σάββατο ο πολυχώρος είναι τίγκα - για τα επόμενα τέσσερα Σάββατα υπάρχουν λίγα ακόμα εισιτήρια και μόνο για το μπαρ - οι θαμώνες το ευχαριστιούνται πολύ και όλοι μιλούν με ενθουσιασμό για την παράσταση "Πάμε ξανά" που τα ποιοτικά της στοιχεία είναι πολλά.

 

Καλέ τι ωραίος τίτλος ταινίας είναι αυτός; Συγχαρητήρια σ'αυτόν που τον σκέφτηκε. Το 2012 βγήκε στις οθόνες αυτή η ταινία που την σκηνοθέτησε η Κωνσταντίνα Βούλγαρη. Και περί τίνος πρόκειται; Μια Ηλέκτρα έχει βάλει στο μάτι η ταινία, που ζει στα Εξάρχεια και τριγυρνάει στην Αθήνα.

 

Σάββατο, 16 Νοεμβρίου 2013 19:00

Πολυτεχνείο μας έμπλεξες για τα καλά

Το Πολυτεχνείο δεν είναι κάτι σταθερό εντός μου. Αλλιώτικα το ένιωθα από το ’75 έως το’77, διαφορετικά το ’80, '81 και το ’83, εντελώς άλλο πράγμα το ’87-’89, σαλταρισμένο δυο τρεις χρονιές της δεκαετίας του ’90, που κομμάτια και θρύψαλα είχαν γίνει όλα και προσπαθούσαμε τον ελάχιστον εαυτό μας να διασώσουμε.

 

 

 

 

Πολλές φορές στη δουλειά, στη τι βί, στο σπίτι, στα δημοτικά συμβούλια και στη βουλή, στις καφετέριες και στις παραλίες, στις διαφημίσεις, στις διαφημίσεις, στις διαφημίσεις και στις βιτρίνες στις δήθεν, στις εκκλησίες και στα σχολεία, νιώθεις χιλιάδες αδιόρατα πράγματα να σου μαραγκιάζουν την ψυχή; Κι εγώ. Νιώθεις να πνίγεσαι, να είσαι εσύ, αλλά να μην αναγνωρίζεις κάτι δικό σου, ε; Κι εγώ.

 

Είναι ευρέως γνωστό πως η Φύση κατορθώνει, μάλλον μυστηριωδώς, να διατηρεί σταθερή τη σχετική συχνότητα ορισμένων φυσικών φαινομένων. Για παράδειγμα, όπου κι αν πολλαπλασιάζονται οι άνθρωποι και όποιοι κι αν είναι, ο λόγος θηλυκών προς αρσενικά μεταξύ των νεογέννητων είναι πάντα σταθερός με ένα πολύ μικρό προβάδισμα των αρσενικών.

 

Διαβάζεις μια είδηση και σου κάνει καραμπόλα σε μια άλλη. Σε όλους συμβαίνει αυτό. Ξεκινώντας από το τέλος, θυμηθήκαμε τον Καίσαρα που πρέπει να πεθάνει. Που; Έξω από τη Ρώμη, στην φυλακή υψίστης ασφαλείας, τη Ρεμπίμπια. Οι όγδοντα φεύγα αδελφοί Ταβιάνη, πήγαν μια μέρα του 2009 να δουν μια βραδιά ποίησης που οργάνωσαν οι κρατούμενοι με επίκεντρο την Κόλαση του Δάντη ή τη δικιά τους;

 

 

 

Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2013 08:24

Οι αγάμητες, από Protagon

Τρεις βουλευτίνες απασχόλησαν τη βδομάδα που μας πέρασε την επικαιρότητα τα μίντια και τον τύπο. Επειδή έδρασαν με τρόπο μη αναμενόμενο - η Ζωή Κωνσταντοπούλου και η Ραχήλ Μακρή, λόγω των γεγονότων στην ΕΡΤ, και η Θεοδώραα Τζάκρη που ψήφισε την πρόταση δυσπιστίας εναντίον της κυβέρνησης.  - πέσανε πάνω τους να τις φάνε. Τα σκυλιά και τα λαμόγια.