Λάκης Ιγνατιάδης

Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

alfavita1Πρόκειται για έναν νέο χώρο στο κέντρο Αθήνας, όπου άτομα άνω των 65 ετών θα έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθούν δωρεάν μαθήματα αλλά και να υλοποιούν οι ίδιοι μαθήματα και δράσεις - Από τον Φεβρουάριο θα ξεκινήσουν τα μαθήματα Ευρωπαϊκής Ιστορίας, Φιλοσοφίας, Θεάτρου και Εκπαίδευσης σε Υπολογιστές

Της Χρύσας Βαϊνανίδη

lifo126Εδώ και δεκαετίες ο στολισμός των Χριστουγέννων ανήκει στην τάξη του εξημερωμένου λαϊκού κιτς και της οικογενειακής συνήθειας. Είναι μέρος μιας ρουτίνας που δεν έχει ποτέ καλλιτεχνικές αξιώσεις, όπως δεν περιμένουμε αισθητική ανταμοιβή από ένα πάρτι γενεθλίων, από τα πανηγύρια του Δεκαπενταύγουστου και δεκάδες άλλα συμβατικά ορόσημα του χρόνου μας.  

Ο στολισμός των Χριστουγέννων, όπως και η ίδια η δημόσια κουλτούρα των γιορτών, είναι, κατά κανόνα, ένα κλείσιμο του ματιού στην παιδική ηλικία και στην καταναλωτική δαπάνη. Και σ' αυτό έχουν δίκιο οι χριστιανοί με πνευματικές ανησυχίες που βλέπουν μια χριστιανική γιορτή να έχει γίνει παγανιστική, μια λαϊκή ειδωλολατρική απόλαυση.

vigoΤο ράψιμο, το σιδέρωμα και το μαγείρεμα είναι βασικά καθήκοντα που οι περισσότεροι άνθρωποι μαθαίνουν στο σπίτι. Αλλά είναι εντελώς διαφορετικό όταν ένα σχολείο το προσφέρει ως πρόσθετο μάθημα, έτσι ώστε οι μαθητές, ιδιαίτερα τα αγόρια, να οικοδομήσουν αξίες σχετικά με την ισότητα των φύλων και να σπάσουν τα ταμπού που αντιμετωπίζουν όταν κάνουν αυτές τις δραστηριότητες. Αυτό είναι που η σχολή Montecastelo της Ισπανίας διδάσκει τους σπουδαστές της κάτω από το σύνθημα, “Η ισότητα μαθαίνεται με πράξεις.”

kathimerini Επειδή όχι μόνο έχουμε διαβάσει, αλλά κι έχουμε ακούσει αρκετές φορές για περιπτώσεις απάτης και φαινόμενα διαφθοράς, κατά βάση στην δική μας Ανώτατη Εκπαίδευση, αλλά και σε άλλων χωρών όπου φοίτησαν δικά μας παιδιά, όπως π.χ Ρουμανία, Ιταλία παλιά, ακόμα και Αγγλία, καλό είναι να πάρουμε μια ιδέα για το παγκόσμιο αυτό φαινόμενο και για το πως αντιδρούν κάποια κράτη για να το περιορίσουν. Μια από τις συνέπειες αυτού του φαινομένου είναι πως βγαίνουν στην αγορά πτυχιούχοι όπου οι  πιθανότητες κατά την άσκηση του επαγγέλματός τους να προξενούν οι άσχετοι κακό στην κοινωνία γενικά και πιο ειδικά σε συνανθρώπους τους, που πολλές φορές είναι ανεπανόρθωτο, είναι μεγαλύτερες από τους εντάξει φοιτητές. Φυσικά το φαινόμενο της απάτης είναι πανάρχαιο, αλλά μερικές φορές σε κάποιους τομείς και σε κάποιες χώρες βρίσκεται σε έξαρση.   

 ets26Ο Νίκος Σερντεδάκις και ο Σταύρος Τομπάζος (αναπληρωτής καθηγητής Φιλοσοφίας και Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου) παρουσίασαν πρόσφατα την πληρέστερη βάση δεδομένων που διαθέτουμε για τον τελευταίο συγκρουσιακό κύκλο, σε έναν τόμο που συνυπογράφουν μια πλειάδα από επιστήμονες («Οψεις της ελληνικής κρίσης», εκδόσεις Gutenberg). Ο Νίκος Σερντεδάκις αναλύει στις Ντίνα Δασκαλοπούλου, Αφροδίτη Τζιαντζή και Εύα Παπαδοπούλου όσα ζήσαμε, τα χρόνια της φωτιάς.

kostisΘα το ξαναδώ κι όχι τόσο γιατί είναι καλή ταινία, που είναι, αλλά γιατί στο κέντρο της έχει τον Κωστή Παπαγιώργη ( Νεοχώρι Υπάτης, 1947 - Αθήνα, 2014) .

Εκτιμώ πως από τους Έλληνες στοχαστές που έχω διαβάσει, ένας από τους πέντε έξι που από τα έργα τους κάτι νομίζω ότι πήρα γι' αυτό που γίνομαι και ξεγίνομαι και φτου πάλι από τη νέα αρχή, είναι ο Κωστής Παπαγιώργης.

Ο άνθρωπος που με έναν διεσδυτικό λόγο, με μια οξεία και πρωτότυπη κριτική σκέψη, άπλωνε με την τρυφερότητα ψυχούλας τον τραχανά πραμάτων που κυοφορούν τ' αθέατα σκοτάδια και οι γκρίζες ζώνες της σύγχυσης, πραμάτων που με τα δηλητήρια τους παγώνουν τις ζωές μας και άρα την κοινωνία μας, αλλά και προσώπων με κήπους και θέα που μας εμπνέουν για επικίνδυνα ταξίδια.

via2Συνήθως η αστυνομία βρίσκεται στο απυρόβλητο. 

Συνήθως κάποιοι νόμοι φαίνεται ότι δεν ισχύουν

για όλα τα στελέχη της.

Επειδή όμως, όπως μαρτυρούν αυτόπτες

στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης,

το κακό με την βία κάποιων υπαλλήλων της φαίνεται

ότι έχει παραγίνει τελευταία,

μια βία αυτοηδονιζόμενη και τυφλή που φτάνει στο τσακ της εκμηδένισης του άλλου,  

για το καλό όλων ημών που τραβάμε κουπί απ' οποιαδήποτε θέση κι αν βρισκόμαστε σ'αυτόν τον τόπο,

ας ελπίσουμε ότι αυτήν την φορά δε θα ισχύσει ο κανόνας

οι υπαίτιοι θα εντοπιστούν, θα τιμωρηθούν παραδειγματικά

και το κακό θα σταματήσει. 

gianarasΕίναι δύσκολο να γράψεις για τους ομοτέχνους σου και δη για συνομήλικους σου ή περίπου. Γιατί στην Ελλάδα θεωρούμε (δυστυχώς όχι αστοιχείωτα) πως κάθε αναφορά ή κείμενο συγγραφέα για συγγραφέα εμπεριέχει δόλο, πως η φάβα κρύβει σίγουρα λάκκο ή κάποιας μορφής συναλλαγή, και πως, αν μη τι άλλο, κάθε γραπτό γραφιά για γραφιά είναι οπωσδήποτε προϊόν ιδιοτέλειας.

xarari1Όσοι φίλοι, γνωστοί και συγγενείς διάβασαν έστω και ένα από τα τρία βιβλία του Ισραηλινού ιστορικού και καθηγητή του τμήματος ιστορίας στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ Γιουβάλ Νόα Χαράρι (Κιρυάτ Άτα, Ισραήλ, 1976) είπαν τα καλύτερα λόγια γι'αυτά, παρόλες τις διαφωνίες που είχαν σε πολλά σημεία. Πρώτα όμως εγκωμίαζαν με θέρμη τα βιβλία που τους έβαλαν σε σκέψεις και το πόσο απόλαυσαν τη γραφή τους και μετά διατύπωναν τις όποιες, αριστερές κατά βάση, αντιρρήσεις τους.

Ο Χαράρι είναι ο συγγραφέας των βιβλίων Sapiens: Μια σύντομη ιστορία του ανθρώπουHomo Deus: Μια σύντομη ιστορία του μέλλοντος και το τελευταίο Είκοσι ένα μαθήματα για τον εικοστό πρώτο αιώνα, στο οποίο αναλύει τα ζητήματα της επικαιρότητας, όπως τρομοκρατία, πρόσφυγες και η πολιτική της μετα-αλήθειαςΤρία βιβλία που δικαίως σημείωσαν διεθνή εκδοτική επιτυχία στις πολλές γλώσσες που μεταφράστηκαν.

anakiklosi14Σιγά σιγά με τα χρόνια έφτιαξα μία ερώτηση που ως προς την απάντησή της έχω μάλλον κατασταλάξει. Η ερώτηση: Όλες αυτές οι ημερίδες, τα συμπόσια και τα συνέδρια, στα οποία οι συμμετέχοντες φαίνεται ότι παιρνούν καλά, εν τέλει προσφέρουν κάτι καλό στο θέμα τους; Αδιαμφισβήτητα είναι μία σωστή επιλογή να διοργανώνονται από το κράτος, φορείς, οργανώσεις, κινήσεις και κόμματα όλες αυτές οι αναζητήσεις των ενδιαφερομένων και των ειδικών και ακόμα καλύτερα αν καταλήγουν σε προτάσεις για το πρόβλημα που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν.

Όμως, από όσα έχουν πέσει στην αντίληψή μου, δεν έχω αντιληφθεί να προκύπτει, με ευθύνη βασικά των διοργανωτών, ένας προβληματισμός των αρμοδίων για την προώθηση των απαντήσεων για τα ζητήματα που τα συνέδρια μελέτησαν, ένας προβληματισμός που θα καταλήγει σε μια κριτική υιοθεσία των πνεύματος που διαμορφώθηκε σ'αυτά και των πορισμάτων τους. Στη τελική, η αίσθησή μας είναι πως τα συνέδρια που αφορούν σε σοβαρά προβλήματα της κοινωνίας γίνονται για να γίνονται και πέρα τούτου ουδέν.