Λάκης Ιγνατιάδης

Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

agelisΠροχθές, ο αντεισαγγελέας του ΑΠ Γιάννης Αγγελής, δημοσιοποίησε πολυσέλιδη ανακοίνωσή του αναφορικά με το σκάνδαλο Νοβάρτις και τη σχέση του, ως εποπτεύων δικαστικός λειτουργός, με αυτό.

Είναι η πρώτη φορά που ο συγκεκριμένος δικαστικός λειτουργός καταγγέλλει πολιτικό *ενδιαφέρον* για υποθέσεις που χειρίζεται και δόλιες παρεμβάσεις ή σκόπιμα *λάθη* συναδέλφων του σε αυτό; Όχι.

lakis65Το έχω αποφασίσει εδώ και καιρό. Βρεττάκο θα ψηφίσω ξανά. Όχι όμως με την παλιά προσμονή. Και καθ'όδόν προς τις εκλογές άλλη υποψηφιότητα τόσο ελκυστική για μένα δεν προέκυψε τελικά, παρόλο που σε τρεις άλλες υποψηφιότητες διέκρινα πολλά καλά και κοινά στοιχεία. Παρόλες αυτές, Βρεττάκο λοιπόν και "Άλλο Δρόμο", και να το πω κι αλλιώς, το μόνο αντίπαλο δέος μου τελικά ήταν το άκυρο. 

anthiΤου Παναγιώτη Μήλα

Σε τέσσερις εβδομάδες, την Κυριακή 26 Μαΐου 2019, εκτός από τις Ευρωεκλογές, έχουμε και τις Αυτοδιοικητικές (Δημοτικές, Περιφερειακές) Εκλογές.

Το έντυπο υλικό που κυκλοφορεί σχηματίζει «βουνά» χαρτιού, έτσι σε μια βόλτα μου στον Πειραιά έπεσε στα χέρια μου το παρακάτω βιογραφικό:

«Γεννήθηκε και ζει στον Πειραιά. Μαθήτρια της Σοφίας Γιακουμίδου στο πιάνο, της Σόνιας Καραμανιάν στο κλασικό τραγούδι, και των Ουρανία Ιωαννίδου, Κωνσταντίνου Κορακά στα Θεωρητικά. Μελέτησε μπαρόκ μουσική για πληκτροφόρα δίπλα στην Edith Picht – Axenfeld και Gabby Casadesus και διεύθυνση με τον David Epstein. Ασχολείται με το χορωδιακό τραγούδι και τη λόγια ελληνική μουσική τόσο σε βιωματικό επίπεδο όσο και στη θεωρητική τους υποστήριξη. Είναι εκπαιδευτικός μουσικής στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, την οποία τα τελευταία δεκατρία χρόνια υπηρετεί από τη θέση της Υπευθύνου Πολιτιστικών Θεμάτων. Βιβλία της κυκλοφορούν από τις εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή» και «Κιβωτός». Ιδρυτής της μουσικής ομάδας «Amicas Plus» και του Πειραϊκού Φωνητικού Συνόλου «Libro Coro» μιας μουσικής κολεκτίβας για τη μουσική και τις παραστατικές τέχνες, μουσικά σύνολα τα οποία και διευθύνει».

citizenΥπάρχει ένα απόσπασμα από τη δημοσιευμένη συζήτηση στην Αθήνα του 1955, στο Γαλλικό Ινστιτούτο, γύρω από «Το μέλλον του ευρωπαϊκού πολιτισμού», με κορυφαίες προσωπικότητες του ελληνικού πνευματικού κόσμου και κεντρικό προσκεκλημένο τον Αλμπέρ Καμύ, που αναδύεται αυτές τις ημέρες ενισχυμένο από τη σημασία των επικείμενων ευρωεκλογών.

lászlóΤο "Πόλεμος και Πόλεμος" του Ούγγρου Λάσλο Κρασναχορκάι (1954) είναι ένα βιβλίο που το διάβασα πριν λίγα χρόνια και μου άρεσε πάρα πολύ. Και ένα άλλο, πιο δύσκολο που μου άρεσε λιγότερο, ήταν "Η μελαγχολία της αντίστασης". Ο Κρασναχορκάι την περασμένη εβδομάδα έδωσε μία διάλεξη στην Αθήνα. Ήθελα να πάω όμως δεν μπόρεσα τελικά. Μια γυναίκα που συνάντησα σ'ένα βιβλιοπωλείο που πήγα για ν'αγοράσω το βιβλίο του "Η Σέιομπο πέρασε από εκεί κάτω", είχε πάει κι ήταν κατενθουσιασμένη. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι θα μου άρεσε κι εμένα, αλλά ένιωσα ότι έχασα μια ευκαιρία να ακούσω από κοντά έναν συγγραφέα που τον πάω, κι ας ξεχνάει να βάζει τελείες κι ας τα έχει φτύσει το συντακτικό του. 

melissanidisΔιαβάζοντας τις απαντήσεις των 6 υποψηφίων δημάρχων Κερατσινίου Δραπετσώνας  στις 15 ερωτήσεις των Δραπετσίνι+ Σταγόνα (  εδώ  ) ένα αίσθημα ικανοποίησης το ένιωσα. Και ο κύριος λόγος ήταν πως αρκετές από τις απαντήσεις τους με βοήθησαν να δω πράματα που δεν τα είχα δει, παραμέτρους που δεν τις είχα σκεφτεί. Άλλες πάλι απαντήσεις μου γέννησαν απορίες, μια συνέπεια που την εγγράφω στις θετικές. Και τέλος, από άλλες απαντήσεις μου προέκυψε η δημιουργική ανάγκη του αντίλογου, η διάθεση της εμπεριστατωμένης διαφωνίας και της κουβέντας σε ταβέρνα όμως κι όχι στην αίθουσα του δημ. συμβουλίου που σε αναγκάζει να βγάζεις λόγους. 

ets10Της Χαράς Κούκη: Για τις Άφοβες Πόλεις, η ριζοσπαστική δημοκρατική συμμετοχή όλων δεν είναι απλά το μέσο για να επιτευχθεί ο στόχος της κοινοτικής αυτοδιοίκησης, αλλά ο ίδιος ο στόχος. Τελευταία, ωστόσο, γίνεται συνεχώς λόγος από κυβερνήσεις και πολιτικά κόμματα για τη σημασία της συμμετοχής των πολιτών και την αξία του συμμετοχικού σχεδιασμού. Τι σημαίνουν όλα αυτά στην πράξη; Πόσο βοηθάνε πραγματικά να αλλάξουν τα πράγματα;

fani6Όσοι έχουν πάθει από εκείνες τις ταινίες που τις είδαν στις σκοτεινές αίθουσες με ανοιχτό το στόμα κι ορθάνοιχτα μάτια, δεν μπορεί παρά κάτι να παίχτηκε σ'εκείνα τα ονειρικά 90', κάτι ανάμεσα στην επιδερμίδα τους και στο βάθος της ύπαρξής τους. Μιλάμε και για όταν διάγουν τη φάση της μίμησης, όσο και γι'αργότερα, που γίνονται φτιάχνοντας ψηφίδα ψηφίδα τον εαυτό τους. Αυτό το ρευστό "κάτι", νομίζω ότι το σινεμά από όλες τις άλλες καλές τέχνες, για τους περισσότερους, το πυροδοτεί με μεγαλύτερη ένταση. Και που η δυσκολία του να εντοπιστεί και να συνειδητοποιηθεί το καθιστά ένα ενδιαφέρον εγχείρημα για όσους το έχουν πάθει και το επιδιώκουν. 

 

orestisΤο Broken ego, αγγλόφωνο τραγούδι Ελλήνων, όχι μόνο ακούγεται, αλλά μας προκάλεσε και μια ευχαρίστηση. Κι αυτή δεν προέκυψε από μια κάποιου τύπου συναισθηματική διέργεση και ταύτιση, βοήθησε το τρομπόνι γι'αυτό, αλλά από ήχους και φωνές αρμονικά δεμένοι μεταξύ τους που χαροποιήσαν την ώρα που τ'ακούγαμε τ'ακουστικό μας νεύρο και κατ'επέκταση το είναι μας. Συμπαθητικό βρήκαμε το βίντεο που συνοδεύει το τραγούδι αυτό, αν και δεν διακρίναμε κάποια σχέση με το τραγούδι, ούτε νιώσαμε να αλληλοεπιδρούν. 

anakiklosi9Εισαγωγή

Εδώ και χρόνια, η διαχείριση των απορριμμάτων συνεχίζεται στην ίδια αντιπεριβαλλοντική και αναποτελεσματική κατεύθυνση με τραγικές συνέπειες για τους κατοίκους της Δυτικής Αττικής και όλου του λεκανοπεδίου της Αττικής. Κατά τη θητεία της Δούρου, οι επεκτάσεις της Φυλής  συνεχίστηκαν και πλέον εξαντλούνται, έτσι ώστε η λειτουργία μιας «δεύτερης Φυλής» στο Γραμματικό να φαντάζει σαν τη μόνη επιλογή. Η διαχείριση που προτάσσουν τα ιδιωτικά συμφέροντα στα απορρίμματα είναι καταστροφική για το περιβάλλον και την υγεία όλων μας και δεν μπορεί να συνεχιστεί.
Δούρου, Πατούλης και Σγουρός, ενώ είναι απόλυτα συνυπεύθυνοι για τη σημερινή διαχείριση, έχουν το θράσος να μας μιλάνε για την πρόθεσή τους να «λύσουν το πρόβλημα».
Σελίδα 1 από 184