Σούζη Παλαιοκώστα

Σούζη Παλαιοκώστα

Σε κάτι που θα θυμούνται για μια ολόκληρη ζωή εξελίχθηκε για τον Δημήτρη Δελλή και την Σάντρα Τσιλιγκερίδου μια, κατά τα άλλα, συνηθισμένη βαρκάδα. Οι δυο τους βρισκόμενοι με το φουσκωτό σκάφος την Πέμπτη κοντά στην Ψέριμο, αντίκρυσαν σοκαρισμένοι έναν άνθρωπο να κολυμπά καταμεσής στο πέλαγο.

Τι αλλάζει στην Ε.Ε; Η στάση της απέναντι στο μεταναστευτικό. Η αιτία είναι το μεγάλο πλήθος των προσφύγων που έρχονται από την Ασία εξ αιτίας των πολέμων που διεξάγονται εκεί. Οι πιο πολλοί είναι Σύριοι και ακολουθούν Ιρακινοί και Αφγανοί. Οι αλλαγές γίνονται κατ'αρχήν δίχως να αλλάξει το Δουβλίνο ΙΙ,

Το πανηγύρι αυτό της Παναγίας γίνεται όπως είπαμε στη Λαγκάδα, μια σχεδόν ερημική περιοχή στην Ν.Δ Ικαρία.

Πρόκειται για μεγάλο παραδοσιακό πανηγύρι, που τελείται σε περιοχή που κατοικείται από έναν, ναι έναν μόνο άνθρωπο, στην οποία παλαιότερα κατέφευγαν οι κάτοικοι του νησιού, για να κρυφτούν από τους πειρατές και αργότερα από τους Τούρκους.

Με πολυσέλιδη επιστολή υπέβαλε την παραίτησή του ο Γενικός Γραμματέας Δημόσιας Περιουσίας Δημήτρης Κλούρας, πέντε μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του.

Η παραίτηση του Δ. Κλούρα υποβλήθηκε μετά από απαίτηση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών Τρ. Αλεξιάδη. 

Μια γνωστή φίλων μας θα επισκεφτεί εκτός απρόπτου αυτές τις μέρες το CERN. Τo θυμηθήκαμε διαβάζοντας για την Καστοριανή απόφοιτο του Φυσικού της ΑΠΘ Μαρία Σπυροπούλου, που έκανε τη διδακτορική της διατριβή στο Χάρβαντ και εδώ και πολλά χρόνια συμμετέχει στις σωματιδιακές έρευνες και στις δύο όχθες του Ατλαντικού,

Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2015 19:20

Η αριστερή στιγμή του πρωθυπουργού

Η Ρηνιώ Παπατσαρούχα - Μίσσιου είναι φιλόλογος. Για όσους γνωρίζουν τον Χρόνη Μίσσιο, είναι η σύζυγός του. Στο μπλογκ που είναι αφιερωμένο σ'αυτόν, διαβάζουμε εκτός των άλλων το κείμενό της

«Αλλος δρόμος για να περάσει η άνοιξη δεν υπάρχει»

που γράφτηκε πέρσι. Ιδού ένα μικρό απόσπασμα:

Αν αφορούσε μόνο την Ελλάδα, που εξαναγκάζεται να ματώσει και πάλι δίνοντας ό,τι έχει απομείνει στις φλέβες της, το κακό για τη Γερμανία θα ήταν μικρότατο, για να μην πω ανύπαρκτο. Η αμφισβήτησή της όμως, η αμφισβήτηση της οικονομικής της «θεολογίας» και της αλαζονικής ωμότητας με την οποία εκδηλώνεται και επιβάλλεται η ηγεμονία της, δεν είναι μόνο ελληνική υπόθεση.

«Εδώ που ήρθαμε, ήρθαμε όλοι μαζί

ή θα συνεχίσουμε όλοι μαζί, ή θα φύγουμε όλοι μαζί»

Αλέξης Τσίπρας 10/7/2015

Όχι σύντροφε Αλέξη, εδώ που ήρθαμε δεν ήρθαμε όλοι μαζί.

Μόνος σου ήρθες, μαζί με ένα επιτελείο 5-6 ανθρώπων.

Τέσσερις τραγουδοποιοί, τεσσάρων διαφορετικών γενεών, εξηγούν τη στάση τους σ'αυτό το δημοψήφισμα της Κυριακής. Είναι απ'αυτούς τους καλλιτέχνες που δεν έχουν δώσει μέχρι τώρα το δικαίωμα να τους χαρακτηρίσουμε ως αναίσθητους, είναι από τους ανθρώπους που αποδεδειγμένα προσπαθούν να μην μιλούν απερίσκεπτα, είναι από τους καλλιτέχνες που επανειλημμένα έχουν νιαστεί για την χώρα μας, και με την δουλειά τους και τη στάση τους δεν έχουν αφήσει περιθώρια σε καμία εξουσία να τους θεωρεί δικούς της και δεδομένους. Είναι αυτονόητο πως, παρόλο που είναι και οι τέσσερις υποστηριχτές του ΟΧΙ, διαφέρει αρκετά το σκεπτικό τους και αυτό είναι που έχει σημασία για μας. 

Θ​​υμάμαι όταν εκεί γύρω στα 7 μου χρόνια, σε ένα μάθημα ζωγραφικής που έκανα, είδα για πρώτη φορά τον πίνακα της «Guernica» του Πικάσο. Με τα αμύητα μάτια του παιδιού, αυτή η παράλογη, στα όρια του άγριου κόμικ, εικόνα με θάμπωσε αλλά και με φόβισε. «Τι βλέπετε σε αυτό τον πίνακα;», ρώτησε τότε η δασκάλα μας.