Μανώλης Ροσμαράκης

Μανώλης Ροσμαράκης

Τρίτη, 06 Οκτωβρίου 2015 15:52

Συγγνώμη, της Ελένης Κεχαγιόγλου

Στο μετρό. Νωρίς το βράδυ, γύρω στις 8. Ένα κοριτσάκι ήταν δεν ήταν 6 χρονών. Καθόταν στην εξωτερική πλευρά μιας τετράδας καθισμάτων στραμμένο προς τον διάδρομο. Είχε τα αδύνατα χεράκια και τα ποδαράκια του σταυρωμένα. Τα μάτια του ήταν υγρά και απλανή. Έδειχνε να τελεί σε κατάσταση σοκ. Ήταν καθαρό, καλοχτενισμένο και καλοντυμένο.

 

Εν όψει του "2ου Συμποσίου των επτά σοφών στην Κοσμολογία"* , ένας από τους ομιλητές, ο - Gabriele Veneziano, Θεωρητικός Φυσικός, Καθηγητής, Έδρα Στοιχειωδών Σωματιδίων, Βαρύτητας και Κοσμολογίας, Collège de France που θεωρείται ο πατέρας της Θεωρίας των Χορδών, συζήτησε με τον Σάκη Ιωαννίδη για το τι αναζητούν οι κοσμολόγοι στις μέρες μας.

Δεν είναι απαραίτητο να μιλήσεις

για πολιτικά

ή να θίξεις για παράδειγμα την ανάγκη

διάκρισης μεταξύ

μετανάστευσης και προσφυγιάς·

σχεδόν κάθε θέμα πια μοιάζει

με αχαρτογράφητο ναρκοπέδιο.

Δε χρειάζεται καν να τοποθετηθείς

απέναντι από τον άλλο

για να τον κάνεις έξαλλο

ή να τον αναγκάσεις να σε χαρακτηρίσει άσχημα.

 

Ότι είμαστε μπλεγμένοι ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση είναι κάτι που δύσκολα κάποιος από μια ηλικία και μετά δεν αρχίζει να το υποψιάζεται. Κι όταν λέμε ανατολή εννοούμε τον απόηχο της δυαρχίας του Βυζαντίου, το κοινοτικό του πνεύμα, της πόλεις όπου η πιάτσα ήταν σεβαστή και δυνατή. Εννοούμε το αλισβερίσι με τους πανάρχαιους πολιτισμούς της εγγύς ανατολής, εννοούμε τις φανερές και αφανείς αλληλοεπιδράσεις με τους Οθωμανούς, αλλά και με τους βαλκάνιους λαούς.

 

Οι αρειμάνιοι, μπαρουτοκαπνισμένοι φιλέλληνες των ναπολεόντειων πολέμων στήνονται αγέρωχοι στον κάμπο, έτοιμοι να αντιμετωπίσουν με συγκαταβατική περιφρόνηση το τουρκικό ιππικό. Πολύπλαγκτοι, πολύπαθοι και πολυνικημένοι, οι οπλαρχηγοί της κλεφτουριάς κοιτάζουν τους φιλέλληνες πολεμιστές με ασυγκράτητο οίκτο.

«Vissi d’arte, vissi d’amore», Έζησα για τον Έρωτα, έζησα για την Τέχνη, ακούμε την εξαίσια Μαρία Κάλλας να λέει σπαρακτικά και αγέρωχα στην όπερα «Tosca» του Πουτσίνι, μια απόφανση που έγινε σήμα κατατεθέν της Ντίβας, αυτού του θεϊκού πλάσματος με την θεϊκή φωνή, αυτού του τόσο ξακουστού και λατρεμένου από τους φίλους του λυρικού θεάτρου συμβόλου της προσήλωσης στην υψηλή τέχνη. 

 

Συνολικά 32 καλλιτέχνες θα συνυπάρξουν μουσικά για πρώτη φορά στην ίδια σκηνή, σε μία 100% κρητική βραδιά, ένα μουσικό οδοιπορικό που επιμελείται ο Γιώργος Ξυλούρης και διοργανώνει ο ραδιοσταθμός «105.5 Στο Κόκκινο». Με λύρες, με βιολιά, με λαούτα, με μαντολίνα, με θιαμπόλια και ασκομπαντούρες. Ποιοι παίζουν;

Όσα διάβασα σ'αυτό το άρθρο λογικά μου φάνηκαν. Δεν λέω, μερικά παραδείγματα / επιχειρήματα /συμπεράσματα είναι τραβηγμένα από τα μαλλιά, με χάρη όμως και στη γενίκευσή τους άδικα. Αλλά και αυτά τα μαλλιοτραβηγμένα, κάποια αλήθεια απηχούν που δεν είναι κατασκευασμένη.

Ο Μιχάλης Μητσός ( Αθήνα, 1959) σπούδασε χημικός μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, αλλά στράφηκε στη δημοσιογραφία. Από το 1988, εργάζεται στο διεθνές τμήμα της εφημερίδας "Τα Νέα". Μεταφραστής και κριτικός, πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο του " Οι ιστορίες θα μας σώσουν", εκδόσεις Πόλις. Στο άρθρο του αυτό γράφει για πέντε από τους καλύτερους και μεγάλους Ευρωπαίους δημοσιογράφους, τονίζοντας μια στάση διαρκείας που κράτησαν σ'αυτό το επάγγελμα και που του έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και προβάλλοντας κάποιες ενδιαφέρουσες απόψεις τους.

Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι,  

Νοιώθω μεγάλη χαρά και τιμή που βρίσκομαι ανάμεσά σας, στη σημερινή γιορτή για τα γενέθλια της Iskra. Μιας ιστοσελίδας που επί πέντε χρόνια αποτελεί έπαλξη των λαϊκών συμφερόντων και βήμα διαλόγου, φιλόξενο για όλα τα ριζοσπαστικά ρεύματα της πατρίδας μας.