Φώτης  Νυχτολέας

Φώτης Νυχτολέας

gliniadakiΠατέρα, σου γράφω από το τραίνο που πάει

απ' το Παρίσι στο αεροδρόμιο.
Είναι η ώρα 8 το βράδυ, η μπλε ώρα
η ώρα που όλα ησυχάζουν και επιστρέφουν
η ώρα που αλλού όλα ξυπνούν.

ets21«Νομίζω ότι ο καλύτερος τρόπος για να αντισταθούμε στον νεοφιλελευθερισμό είναι να έχουμε κάτι καλύτερο να προσφέρουμε. Ετσι ο τελικός στόχος μας πρέπει να είναι μια διαφορετική κοινωνία. Οχι απλώς για να ξεφύγουμε από ένα κακό παρελθόν, αλλά για να δημιουργήσουμε μια ζωή πιο συνεπή απέναντι στις ανθρώπινες αξίες, πιο πλούσια με ανθρώπινους όρους, με μια βαθιά κοινότητα μεταξύ των ανθρώπων. Και φυσικά πιο προστατευμένες σχέσεις με το περιβάλλον μας»
distomoΑπόφαση ιταλικού δικαστηρίου για τις γερμανικές αποζημιώσεις για το Δίστομο. «Ιστορική δικαίωση για τη διεκδίκηση των αποζημιώσεων».

«Ιστορική δικαίωση των επιλογών του Γιάννη Σταμούλη και για τη διεκδίκηση των αποζημιώσεων αλλά και τους δρόμους που άνοιξε σε ευρωπαϊκό επίπεδο» χαρακτηρίζει η δικηγόρος και θυγατέρα του, Χριστίνα Σταμούλη, πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Αναιρετικού Δικαστηρίου της Ιταλίας, με την οποία «δίδεται το πράσινο φως να υπάρξουν κατασχέσεις και να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των Διστομιτών».

lifo107Μια συζήτηση του Γιάννη Πανταζόπουλου με τον συγγραφέα και καθηγητή φιλοσοφίας, γνωστό με το προσωνύμιο «αναρχικός φιλόσοφος», για την οικονομική κρίση, την παιδεία, τα social media, τον αναρχισμό, τα Εξάρχεια, τη ζωή, τον έρωτα και την αγάπη 

Το καλοκαιρινό απόγευμα στη Βάρκιζα είναι ιδιαίτερα ζεστό και υγρό. Την ησυχία διαταράσσουν μόνο οι ήχοι των τζιτζικιών. Σε μικρή απόσταση από την παραλία βρίσκεται το διαμέρισμα του καθηγητή Φιλοσοφίας, συγγραφέα και διανοούμενου Στέφανου Ροζάνη. Εκεί, στο θερινό τους καταφύγιο, με υποδέχεται με τη σύζυγό του Ρεβέκκα. Ελάχιστα λεπτά πριν φτάσουμε, ο καθηγητής διάβαζε ένα βρετανικό λεξικό τέχνης, ενώ δίπλα του, στο τραπέζι του μπαλκονιού, μια ασημένια ταμπακιέρα συνοδεύει την πολύχρονη, «αγαπημένη» συνήθεια του καπνίσματος.

sl23Η κατάχρηση είναι ο χειρότερος εχθρός κάθε δικαιώματος, κάθε δημοκρατικής κατάκτησης. Πρόκειται για κανόνα χωρίς εξαίρεση. Το πανεπιστημιακό άσυλο είναι μία ζωντανή απόδειξη. Ποιός θα μιλούσε για το θέμα αυτό εάν δεν είχαν μεσολαβήσει όλα εκείνα, που το έχουν υπονομεύσει στη συνείδηση της κοινής γνώμης; Σήμερα, η νεόδμητη κυβέρνηση Μητσοτάκη, όπως είχε προαναγγείλει και προεκλογικά ετοιμάζεται να το καταργήσει και μάλιστα με τη συναίνεση της κοινής γνώμης.

turismΤι 30, τι 40, τι 50. Και βέβαια αναφέρομαι σε εκατομμύρια ταξιδιωτών σε μια χώρα που για δεκαετίες δείχνει να εγκλωβίζεται σε ένα παιχνίδι αριθμών, αγνοώντας τα ποιοτικά στοιχεία. Έστω και αν η ΕΛΣΤΑΤ και οι σχετικοί φορείς τουρισμού παραθέτουν στοιχεία που δείχνουν την επικράτηση ενός παρωχημένου, μη αποδοτικού και αναχρονιστικού μοντέλου τουριστικής ανάπτυξης, έστω και αν υπάρχουν λαμπρές εξαιρέσεις, τόσο σε επίπεδο επιχείρησης όσο και σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης, η συντριπτική πλειοψηφία του τουριστικού κλάδου αλλά και των κρατικών πολιτικών φαίνεται να αναλώνονται σε πρότυπα ανάπτυξης που μάλλον αφορούν αναπτυσσόμενες χώρες και όχι μια ευρωπαϊκή χώρα με παράδοση στη φιλοξενία και την παροχή ανταγωνιστικών υπηρεσιών.

Κυριακή, 04 Αυγούστου 2019 18:05

Η νύχτα του Λωτ, του Θανάση Σκρουμπέλου

sophie-bassΤο παιδί ένιωθε λύκος. Βγήκε στην ταράτσα γυμνός κι άρχισε να ουρλιάζει. Ένα φεγγάρι ολόγιομο στον ουρανό. Χλωμό φεγγάρι. Η κυρία Κούλα, χήρα παπά θεοβλαμμένη, τι άλλο της είχε μείνει της γυναίκας να πιαστεί; Εβλεπε τις ειδήσεις στην τηλεόραση. Κλέφτες υπουργοί, λαμογιές δικαστικών, εφοριακοί με άγνωστο πόθεν έσχες, παπαδαριό χλιδάτο, τίποτα όρθιο. «Θα μας κάψει ο Θεός. Σόδομα και Γόμορρα γινήκαμε, ούτε δέκα τίμιοι άνθρωποι σε αυτό τον τόπο», είπε.  

politopoulouΔώδεκα πρόσωπα νουάρ γραφής μας χαρίζουν ιστορίες αστυνομικής πνοής, με δύσθυμη, ειρωνική, περιπλανητική, πολιτική ή υπερβατική διάθεση. Δώδεκα διηγήματα που μετεωρίζονται από την αγωνία της πλοκής στην αγωνία της ύπαρξης, από το σκοτεινό απόθεμα του ήρωα στο σκοτεινό απόθεμα της τρέχουσας πραγματικότητας.                                                                                                                          Μισέλ Φάις

To φεγγάρι ήταν στη χάση του. Ξεμύτισε από την κορυφογραμμή, σηκώθηκε αργά στο στερέωμα και το παράξενα σχηματισμένο μάτι του κοίταζε ένα κορίτσι που στεκόταν όρθιο στην αμμουδιά του «Blue» και ρομαντζάριζε. Επικοινωνούν αυτοί οι δύο, σκέφτηκε ο άντρας στο ακρινό τραπέζι. Δεν είχε έρθει στην παραλιακή για το κορίτσι, ο μυστικός της Εισαγγελίας είχε έρθει για τα αγόρι της, το γκαρσόνι που του έφερε το διπλό ουίσκι του με ένα παγάκι.

efstathiadisΟι αυλές συνόρευαν. Στα τρία του, ο Σωτήρης ακουμπούσε τον γειτονικό τοίχο και ενθουσιαζόταν με τα σημάδια που άφηναν οι παλάμες του πάνω στη λευκή επιφάνεια. Λίγο αργότερα άρχισε να σχεδιάζει λέξεις με το δάχτυλό του στο ίδιο σημείο, στον πρώτο του φανταστικό πίνακα. Οταν έκλεισε τα δώδεκα, ο Τάσος είχε περάσει τα εξήντα δύο. Παρά τον μισό αιώνα που τους χώριζε (ή μήπως εξαιτίας του;), αναπτύχθηκε ένας ιδιαίτερος δεσμός μεταξύ τους. Συχνά κατέβαιναν στο λιμάνι για να ψαρέψουν μαζί.

sxedia11Με μια μπάλα στα πόδια για μια καλύτερη ζωή. Ο Γρηγόρης, ο Λευτέρης, ο Βλαδίμηρος, η Αγγελική, η Γαβριέλα-Αρετή, ο Χρήστος και ο έτερος Λευτέρης της αποστολής πετούν για την Ουαλία και για το 17ο Παγκόσμιο Κύπελλο Αστέγων, στο οποίο θα συμμετάσχει, για δέκατη τρίτη συνεχή χρονιά, και η δική μας ομάδα, η Εθνική Αστέγων. Εκεί θα αναδείξουν τα ταλέντα τους, θα παίξουν, θα συναντηθούν με άλλους πολιτισμούς από όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης (συνολικά συμμετέχουν 64 ομάδες από περισσότερες από 50 χώρες), μα κυρίως θα πάρουν δύναμη και ελπίδα στον μεγάλο αγώνα που καταβάλουν για μια καλύτερη ζωή. 

Σελίδα 1 από 34