Γιώργος Καρυστινός

Γιώργος Καρυστινός

Έδωσα στον εαυτό μου λίγο χρόνο να σκεφτώ γι αυτά που ζήσαμε τον τελευταίο καιρό.
 
Στις 18 Δεκεμβρίου έκανα την τελευταία από τις δεκάδες ομιλίες μου για τους/τις πρόσφυγες και την αντιμετώπισή τους στη χώρα μας (και, φυσικά, στην Ευρώπη).
Δευτέρα, 04 Ιανουαρίου 2016 15:25

Βικτώρια σημαίνει Νίκη by chyllas

λοιπόν φίλοι, τα γράφω τώρα που είμαι σα θολή μαστίχα αν και, έννοια σας μαλακισμένα, σε κανα δυο μέρες θα είμαι πάλι διαφανής, κρίσταλ κλίαρ. Έχει στριφογυρίσει κάποια φλέβα που οδηγεί στην καρδιά τις τελευταίες μέρες και δεν την έχω πάρει χαμπάρι, αλλά μ’ ενοχλεί και με την καρδιά δεν παίζουνε ως γνωστό ε; δυο μέρες δυο διαφορετικών χρόνων ξεκουβάλησαν σκοτεινιές και μας κάνουν τσαλιμάκια ξερω γω.

Το ζήτημα της ταυτότητας, δηλαδή το πώς αυτοπροσδιορίζεται ο καθένας, όταν συνδέεται με ευρύτερα οργανωμένα σχήματα, ιδιαίτερα όταν αυτά είναι αρχηγοκεντρικά και λειτουργούν με όρους ανάθεσης, όπως παραδείγματος χάριν τα κόμματα, φαίνεται πως προκαλεί σύγχυση και έλλειψη κριτικής σκέψης στα μέλη αυτών των σχηματισμών.

 

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2015 09:13

Και τώρα; Τι ψηφίζουμε;

Τα πυκνά πολιτικά γεγονότα των τελευταίων 5 χρόνων αλλά κυρίως των τελευταίων 7 μηνών απέδειξαν με τον πιο πρόδηλο τρόπο την αυταπάτη των εκλογών. Ταυτόχρονα έριξαν με πάταγο την μάσκα της αστικής κοινοβουλευτικής «δημοκρατίας».


Ούτε δημοκρατία έχουμε, ούτε υπάρχει διαφορά μεταξύ των διαχειριστών του συστήματος. Μπορεί κάποτε οι εκλογές να ήταν μία κατάκτηση. Πράγματι το πέρασμα από την βασιλεία, την αριστοκρατία και την φεουδαρχία στον κοινοβουλευτισμό της αστικής τάξης ήταν ένα βήμα μπροστά. Αλλά από τότε μέχρι σήμερα έχουμε διανύσει και πάλι όλα τα βήματα προς τα πίσω.

 

Όσοι ζουν ή έστω παρακολουθούν τις εξελίξεις στην Ελλάδα γνωρίζουν πλέον καλά τι σημαίνουν εκφράσεις όπως «κρισιμότητα των στιγμών», «κλίμα έντασης», «ανατροπή των δεδομένων» ή «οριακή κατάσταση». Από τη Δευτέρα σ’όλα αυτά, και μάλιστα σε μια παροξυστική τους μορφή, έρχεται να προστεθεί κάτι καινούργιο: το παράλογο.

Η σημερινή συγκέντρωση στο Σύνταγμα είναι ιστορικής σημασίας. Ο κόσμος του αγώνα και των κινημάτων πρέπει σύσσωμος να παρευρεθεί στο Σύνταγμα (7:30μ.μ.). Να αναγκάσει την κυβέρνηση να σεβαστεί το ΟΧΙ της περασμένης Κυριακής.

Πιάνουμε το νήμα από εκεί που το αφήσαμε. Είμαστε το κομμάτι αυτό της κοινωνίας που με τους αγώνες του εδώ και πέντε χρόνια παλεύει για την ανατροπή των μνημονίων, των αντιδημοκρατικών και απολυταρχικών επιβολών τους. Είμαστε η ηχηρή πλειοψηφία της κοινωνίας που ανέτρεψε δύο κυβερνήσεις, τερμάτισε το καθεστώς της μεταπολίτευσης και έφερε στο προσκήνιο για πρώτη φορά στην Αριστερά.

Συμβαίνει το εξής παράδοξο και θα ήθελα να το επισημάνω.

Από τις δύο τελευταίες συγκεντρώσεις που έλαβαν χώρα στο Σύνταγμα, εκείνη της Πέμπτης με τον Άδωνι, τον Μουρούτη, τη Σιδέρη και το μισό Κολωνάκι ήταν η φιλοκυβερνητική, ενώ η χθεσινή (της Κυριακής), στην οποία καλούσε και ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν η αντιπολιτευτική προς την κυβέρνηση.

 

Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2015 08:42

Ούτε βήμα πίσω

Tην Τετάρτη 11/02/15 πραγματοποιήθηκε μια μεγαλειώδης συγκέντρωση στο Σύνταγμα. Δεν ήταν συγκέντρωση στήριξης της κυβέρνησης, όπως κάποιοι την ονόμασαν. Ήταν συγκέντρωση πίεσης προς την κυβέρνηση να σεβαστεί τις προεκλογικές δεσμεύσεις της και πίεσης προς τους δανειστές να τερματίσουν τις πολιτικές λιτότητας που θέλουν να επιβάλλουν σε ολόκληρη την Ευρώπη ξεκινώντας από την Ελλάδα.

Σάββατο, 17 Ιανουαρίου 2015 01:41

Υποκείμενο ρήμα αντικείμενο

Η κοινωνία,το πλαίσιο,το σύστημα μέσα στα οποία γεννιόμαστε διαμορφώνουν τα όρια της σκέψης μας, των επιλογών μας, των πεποιθήσεών μας.
Είμαστε όμως απλά και μόνο "προϊόντα" αυτού του πλαισίου; Δεν υπάρχουμε ταυτόχρονα και ως υποκείμενα, τα οποία μπορούν να διαμορφώσουν, να αλλάξουν αυτό το πλαίσιο, κοινωνία, σύστημα;

Σελίδα 1 από 2