Στεφανία Λυγερού

Στεφανία Λυγερού

Μου ήρθε ένα χαρτί για πληρωμή.

Έχω σκοπό να γράψω κάτι απλό και με την πρώτη ευκαιρία να πάω να το καταθέσω αντί χρημάτων (κωλόχαρτο δεν είναι κι αυτό;) στον δήμο.

Θα γράψω το εξής: Προδότες δεν πληρώνω, να με βάλετε φυλακή να σας ξοφλήσω τα «χρωστούμενα».

Απλό κι απέριττο, που αν ο καθένας μας το έπραττε θα ήταν και το τέλος τους.

Οι προδότες έδωσαν προς δημόσια διαβούλευση το πολυνομοσχέδιο!

Έληξε βέβαια και μας έμεινε η χαρά..
Δεν φτάνει που αποφασίζουν οι αχρηστότεροι ημών ερήμην μου

θέλουν να επαίρονται ότι το κάνουν και με την σύμφωνη γνώμη μου!!!
Παραπάει.. τους έστειλα την απάντησή μου πρωί πρωί:

 

Κάπου διάβασα «μέχρι σήμερα τρώγαμε στη μάπα το αποτέλεσμα των ψηφισάντων, τώρα πάρτε και το αποτέλεσμα της αποχής».

 

Θες να ψηφίζεις το ρουσφέτι σου, αυτόν που υποσχέθηκε ότι θα σε γλιτώσει, και να ισιώνουν το αποτέλεσμα οι λοιποί με την ψήφο αντίδρασης; Όσοι αγωνίζονται απείχαν για να δικαίως πάρεις το νέτο σκέτο αποτέλεσμα της δικής σου (κατά δικής σου) επιλογής.

 

 

Θα αρχίσω με το θεωρητικό: η σοφία υπάρχει (δεν εξέλειψε ποτέ), μόνο που ο άνθρωπος πρέπει να γίνει ικανός για να δει (ό,τι υπάρχει).

 

Για να πάω στο πρακτικό: αν γίνει κραχ, κλείσουν οι τράπεζες, γίνουν τα χρήματα κουρελόχαρτα, σταματήσει το εμπόριο, κλείσουν τα μαγαζιά κλπ., υπάρχουν άνθρωποι που θα βλογήσουν την τύχη τους κι άλλοι που θα κόψουν τις φλέβες τους.

Η κατάσταση είναι βοηθητική, μας σπρώχνει στο να γίνουμε δυνατοί και δίκαιοι (που αυτό είναι το ζητούμενο).

 

Αν δούμε πόσο κοντά είμαστε σε αυτό θα καταλάβουμε και πόσο γρήγορα ή αργά θα αλλάξει η κατάσταση.

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015 09:28

Όταν για κάτι εύχεσαι...

Όταν για κάτι εύχεσαι (μακάρι, αμήν) δεν πιστεύεις ότι μπορεί να συμβεί. Για να πιστέψεις σε κάτι πρέπει να το έχεις δει. Για να έχεις καθαρό οπτικό και/για να δεις πρέπει 1. να μην χρειάζεσαι και 2. να μην περιμένεις. (Αφορά στην κανονική σου, ατομική ζωή.)

 

Από τον φίλο μου Αλέξανδρο, λάτρη της ελληνικής:

«Όταν ορίζουμε κάτι, όταν κάτι γεννιέται, είναι ο ενεστώτας. Καθετί που υπάρχει έχει διάρκεια, παράταση, παρατατικός. Ό,τι έχει διάρκεια και παράταση έχει και μέλλον, εξέλιξη. Μόνο που η εξέλιξη, το μέλλον, είναι αβέβαιο και αόριστο. Εδώ είναι το κομβικό σημείο, από εδώ αρχίζει το πνεύμα του ανθρώπου,

Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015 06:54

Το αύριο πάντα έρχεται

Η λύση είναι να μην συναινείς, να μην υπακούς τους παράνομους νόμους τους, να αντισταθείς με κάθε μέσο. Και να το κάνεις όχι εξ ανάγκης (π.χ άρνηση πληρωμών επειδή δεν έχεις χρήματα) αλλά γιατί το θεωρείς χρέος σου. Τιμή να αγωνίζεσαι για την πατρίδα, την ελευθερία, την δημοκρατία.

Όταν ήμασταν μικροί και σκεφτόμασταν «ουτοπικά», σαν ιδεολόγοι, οι «ενήλικες» γύρω μας (όλοι) μας έλεγαν «μην επιθυμείς τέτοια, αυτά τα πράγματα δεν γίνονται, θα απογοητευθείς, δεν είναι αυτή η πραγματικότητα, μια μέρα θα με θυμηθείς, θα έρθεις στα λόγια μου κλπ».

Έχω να παραδεχτώ ότι ζώντας σαν ιδεολόγος, όλη μου τη ζωή ήττες τρώω. Δίκιο έχει η δική τους πλευρά, η πραγματικότητα είναι αυτή που υποδεικνύουν.

Έχω όμως να παρατηρήσω κάτι…

Μία* του Γιούρογκρουπ λέει «δεν μετράει τι λένε στα λόγια (οι Έλληνες πολιτικοί), σημασία έχει να τα κάνουν νόμους.

 

Δεν παίζει ρόλο πώς θα τα κάνουν, ας τα ψηφίζουν νύχτα!!!

Εγώ έτσι τα περνάω στη Λιθουανία» - κι αυτοί οι Έλληνες κάθονται και τους ρωτάνε.