Άρθρα άλλων που μας άρεσαν

Άρθρα άλλων που μας άρεσαν (1308)

Ενα μικρό βιογραφικό

Ο Καλλίστρατος Δρακόπουλος είναι από τον Πειραιά. Άρχισε να παίζει κλασσικό πιάνο όταν ήταν 7 χρονών αλλά η rock και τα ντραμς κέρδισαν την ψυχή του... Το 1999 μετακόμισε στοLosAngeles για να σπουδάσει στο L.A.M.A (Los Angeles Music Academy).

Επειδή τα παπαγαλάκια των διαφόρων κέντρων ενημέρωσης /διαπλοκής, εδώ και τρεις μέρες οργιάζουν στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα, φορτώνοντας όλα τα κακά της τρικομματικής στον Κουβέλη και τη ΔΗΜΑΡ

 

 

 

 

Νομίζω πως οι περισσότεροι Έλληνες έχουν μία κοινή αντίληψη για το πως είναι η κατάστασή μας. Οι διαφορές αρχίζουν όταν ζητηθεί η εκτίμησή τους για την κατάσταση αυτή και με ποιο τρόπο και από ποιους θα αντιμετωπιστεί πιο αποτελεσματικά.

 

Η διεύθυνση http://drapetsini.blogspot.gr/ είναι ενός καλού μπλογκ που έχει πάντα καλές πληροφορίες και σχόλια για θέματα που αφορούν το Δήμο μας. Ένα από τα τελευταία του άρθρα αφορούσε ένα πεντάλεπτο φιλμάκι που έφτιαξαν παιδιά του δημοτικού και είναι το εξής:

Η άποψή μας σχετικά με τη δημόσια τηλεόραση με λίγες λέξεις είναι η εξής: Για το κοινό καλό και το συμφέρον όλων μας, καλό είναι να υπάρχει μία δημόσια ραδιοτηλεόραση.

 

 

 

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου έχει τίτλο "Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία" και το άρθρο του αυτό αναρτήθηκε στις 12/6/13 στη διεύθυνση  αυτήν εδώ

Καθώς γράφονται οι γραμμές αυτές, έχουν αρχίσει να πέφτουν ο ένας μετά τον άλλον οι πομποί της ΕΡΤ και να χάνεται το σήμα σε μεγάλες περιοχές της χώρας (στη Λέρο, λέει ο δήμαρχος, τώρα πια πιάνουν μόνο τούρκικα κανάλια)

 

Φυσάει τον χρυσό αέρα αυτό το άρθρο του Τσαγκαρουσιάνου, που δημοσιεύτηκε στην τελευταία lifo. Και τον φυσάει γιατί ανέπνευσε βαθιά από το θεϊκό υπερώο, αυτό της χαράς της ζωής ξεχνώντας για λίγο τους βάλτους της και την άβυσσο της ψυχής.

 

 

 

 

 

 

 

Το έβλεπα μήνες τώρα κουκουλωμένο. Και προχθές το είδα γυμνό. Η πρώτη εντύπωσή μου ήταν πως μου άρεσε. Το χάζεψα για λίγο και το ψιλοσκέφτηκα. Και βέβαια τραβάει το μάτι. Ίσως γιατί ξεχωρίζει, είναι διαφορετικό από τα άλλα που είναι τριγύρω του. Είναι και τσίλικο.

Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου μου αρέσει. Απο τις αρχές της δεκαετίας του '90, αν θυμάμαι καλά. Τότε είχε κυκλοφορήσει την "Η Αγία Νοσταλγία" του. Παραμονή μιας πρωτοχρονιάς πήγαμε όλοι οι φίλοι και κλειστήκαμε σε μια τρύπα, σ'ένα μια σταλιά μαγαζάκι κάπου στα Εξάρχεια. Τα ξημερώματα, θυμάμαι, πως όλοι συμφωνήσαμε δίχως πολλές κουβέντες, πως ο νέος χρόνος μας έφερε ένα σπάνιο δώρο.

 

Πολιτική της ιστοσελίδας μας είναι να διαδίδουμε τα καλά νέα. Όσα πέφτουν στην αντίληψή μας και όσα εσείς μας στέλνετε για να τα αναδημοσιεύσουμε. Το τελευταίο φρέσκο κουλούρι έχει να κάνει με μία φωτογραφία που αναρτήθηκε στο fb.