Άρθρα άλλων που μας άρεσαν

Άρθρα άλλων που μας άρεσαν (1232)

Δεν ξέρω, το μόνο που μου βγαίνει αυθόρμητα να πω όποτε το σκέφτομαι, είναι πως είναι κρίμα, μεγάλο κρίμα να πεθάνει ο Νίκος Ρωμανός. Με τη δικιά μου τη ματιά την ευθύνη του να ζήσει ή όχι την έχει πια η πολιτεία. Οι υπουργοί Παιδείας (Λοβέρδος) και προπάντων Δικαιοσύνης ( Αθανασίου) είναι φανερό σε όλους μας πως κρατούν και το μαχαίρι και το πεπόνι.

Πύκνωση χρόνου παρατηρείται τις τελευταίες εβδομάδες, που πάει να πει ότι τα νέα και τα γεγονότα έχουν πληθύνει και έχουν αποκτήσει μια δυναμική αξιοσημείωτη. Το τελευταίο νέο είναι πως πάμε για εκλογές. Πια μοιάζει σίγουρο. Εκλογές που για πρώτη φορά θα παιχτούν χοντρά στοιχήματα για την κοινωνία μας. Αυτό σημαίνει ότι είτε με τη μία εκδοχή είτε με την άλλη,

Ο απεργός πείνας Νικόλαος Ρωμανός είναι ο φίλος του μικρού Αλέξη Γρηγορόπουλου που ήταν δίπλα του όταν αυτός στις 6 Δεκεμβρίου του 2008 δολοφονήθηκε από τον αστυνόμο Νώντα Κορκονέα. Είναι το παιδί που μετά έγινε μέλος μιας ομάδας που πήραν τα όπλα και άρχισαν τις ληστείες τραπεζών. Συνελήφθησαν κάπου στο Βελβεντό της Κοζάνης. Δικάστηκαν και καταδικάστηκαν.

Υποσχέθηκα να γράψω κάτι για τον μεγάλο Γάλλο μαθηματικό Alexander Grothendieck που πέθανε στις 13 Νοεμβρίου 2014. Η προσωπικότητα περίπλοκη, η ζωή του πολυτάραχη και η μαθηματική διαδρομή του επίσης. Θα μπορούσα βέβαια να σας παραπέμψω στην Βικιπαίδεια αλλά το ελληνικό άρθρο είναι μια κακή μετάφραση του αντίστοιχου αγγλικού.

Αυτή η ιστορία με τους Σύρους πρόσφυγες στο Σύνταγμα κάποια στιγμή θα τελειώσει. Μέχρι τότε ελπίζουμε να μην ξεψυχήσει κανένας απ'αυτούς εξ αιτίας της απεργίας πείνας που κάνουν οι άνθρωποι. Τι ζητάνε; Σπίτι, τροφή και χαρτιά για να φύγουν. Αφού πρώτα τους βγάλουν την ψυχή, αφού μας κάνουν να ντρεπόμαστε που είμαστε άνθρωποι, αφού θα γίνουμε διεθνώς ρεζίλι και θα μας κράζουν παντού, κάποια στιγμή θα αποφασίσουν οι υπεύθυνοι να τους δώσουν τα απαραίτητα.

Με αυτά που βγαίνουν για πολλοστή φορά στη φόρα ότι συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο, σε πιάνει μια απάθεια ενώ κανονικά θα έπρεπε να ανάβεις φωτιές. Όμως έχεις πειστεί πως μπροστά σ'αυτόν τον χώρο όπου γίνονται τα μύρια όσα, οι κυβερνητικοί πολιτικοί είναι κότες. Δεν βλέπουν, δεν ακούν, δε μιλούν.

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014 18:55

Αλίκη Αλεξανδράκη μια Αθηναία ηθοποιός

Συντάκτρια

Να πω ότι την είχα προσέξει, ψέμματα θα πω. Στην αρχή υπέθεσα ότι είχε κάποια σχέση με την Αλεξανδράκη. Που ναι μεν Αλίκη λέγανε μια από τις γυναίκες της ζωής του, αυτή που μαζί της έζησε τη Συνοικία το Όνειρο, αλλά θυμήθηκα ότι το επώνυμό της ήταν Γεωργούλη. Αδελφή του ίσως; Τελικά ψάχνοντας αποδείχτηκε απλή συνωνυμία.

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014 18:42

Κερασάκια από το ξύλο της αρκούδας

Συντάκτρια

Υπάρχει ένα πόρισμα 4.000 σελίδων περίπου για μια υποπερίπτωση μόνο της αστυνομικής βίας, τη ρατσιστική. Σε αυτό το πόρισμα περιλαμβάνονται καταγγελίες που ξεκινούν από εξαναγκασμό μουσουλμάνων να φάνε χοιρινό και να πιουν νερό τουαλέτας, μέχρι βασανιστήρια με τανάλιες, δακρυγόνα σε κελιά και απειλές για σφαξίδια με σπασμένα μπουκάλια. Το πόρισμα είναι στα χέρια του εισαγγελέα εφετών Ισίδωρο Ντογιάκο, από πέρυσι τον Απρίλιο για τα κατ'αυτόν νόμιμα.


 

Υπάρχει και το δημοσίευμα του Guardian. Όπου καμιά τριανταριά συλληφθέντες καταγγέλλουν τον βάναυσο βασανισμό τους εντός της ΓΑΔΑ και έτσι ξαφνικά ένα πρωί ξυπνάμε στην ωραία ηλιόλουστη κοσμάρα μας και μας βρίσκουμε κρεμασμένους στα μανταλάκια του εξωτερικού. Τι κάνουμε ως ελληνική πολιτεία; Τον Άδωνη. Εκ προοιμίου και χωρίς έρευνα αρνούμαστε την αλήθεια του ρεπορτάζ. Η δικιά μας η αστυνομία είναι με το σεις και με το σας. Όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο είναι ψεύτης και συκοφάντης. Για αυτό ο Δένδιας αποφασίζει (το 2012) ότι θα μηνύσει τη βρετανική εφημερίδα. Αλλά τελικά παραδόξως η μήνυση δεν έγινε ποτέ, μόνο η ιστορία ξεχάστηκε.

Υπάρχει, επίσης, ο ήχος, υπάρχει και η εικόνα. Ματατζής βαράει λυσσαλέα διαδηλωτή (την εποχή των διαδηλώσεων) στο Σύνταγμα και φαίνεται να του σπάνε δόντια. Δημοσιογράφος χάνει την ακοή του όταν τα καλόπαιδα σκάνε χειροβομβίδες κρότου εντός στοάς με πολίτες. Η Μπόλαρη τρώει το ξύλο της αρκούδας επειδή καταγράφει ΜΑΤ να βαράν διαδηλωτές. Φοιτητής Έρασμους φωτογραφίζεται μέσα στα αίματα προχθές (νταξει, οι πραγματογνώμονες του fb λένε ότι είναι τοματοπελτές) και καταγγέλει ότι ξυλοφορτώθηκε εν μέση οδώ και ενώ σήκωνε τα χέρια για να δείξει ότι είναι άοπλος, επειδή "έτσι". Ματατζής μπροστά στο υπουργείο Οικονομικών βγάζει στα μουλωχτά τη γροθιά πάνω από την ασπίδα και την κατεβάζει από πίσω στο δοξαπατρί διαδηλώτριας καθαρίστριας μπροστά του, ενώ λίγες μέρες νωρίτερα το γενικότερο ματατζηδόξυλο στις καθαρίστριες έχει γίνει πρωτοσέλιδο στους Νew York Times. Από όλους αυτούς μόνο ο ματατζής που βάραγε τη Mπόλαρη έφαγε, νομίζω, ένα οκτάμηνο. Οι άλλοι πέρασαν ΕΔΕ και μην τους είδατε.

Και το τελευταίο περιστατικό: ματ σαπίζουν στο ξύλο περιπτερά (αφού πρώτα του κάνουν το μαγαζί καλοκαιρινό) και οι αφιονισμένοι λάτρεις της αστυνομικής βίας και των αστυνομικών μυθιστορημάτων ενθουσιασμένοι από το ματατζηδόξυλο υποθέτουν και υιοθετούν φανταστικά σενάρια από την κοιλιά τους για να δικαιολογήσουν το on camera ξυλίδι του χριστιανού. Τα ματ τον πλήρωναν, λέει, με ευρώ, λίρες ή με το τυχερό λαχείο του τζόκερ, αυτός τους χλεύαζε και τους περιφρονούσε και αρνιόταν τα λεφτά τους και τότε αυτοί με βαριά καρδιά του είπαν "ένα λεπτό περιπτερά" να σε κάνουμε δεσπότη. Και τον χειροτόνησαν. Ενδιάμεσα κάπως από μόνο του ψιλοβανδαλίστηκε και το μαγαζί, αλλά εν πάση περιπτώσει το λάθος ήταν όλο του περιπτερά που, σύμφωνα με τον μύθο, αρνήθηκε τις 60 απο τις 3.60 που παίρνουν οι ένστολοι για να τον φυλάνε από ξαφνικά ξυλοφορτώματα και βανδαλισμούς.

Συμπέρασμα: έχουμε αυξημένα κρούσματα αδικαιολόγητης αστυνομικής βίας. Δεν ειναι όλοι οι αστυνομικοί άρρωστα βίαιοι, ούτε όλοι οι ματατζήδες λυσσασμένοι. Ειναι όμως πολλά, όλο και περισσότερα, τα θύματα της αυθαίρετης δράσης κάποιων απασφαλισμένων οργάνων της "τάξης" που αποθρασύνονται από το καθεστώς ατιμωρισίας τους και από την ομερτά των ΕΔΕ που λειτουργούν ως καλένδες. Η συγκάλυψη της δράσης τους είτε από συναδέλφους τους, είτε από ανωτέρους τους, είτε από βλαμμένους δεξιούληδες πολιτικούς, θαυμαστές του Ντερτιλή και των τανκς, είτε από γκρούπις του δεξιού "βαθέως κράτους", είτε από πολίτες που πιστεύουν ότι η αστυνομική βία είναι η σωστή απάντηση σε κάθε *κοινωνική* ερώτηση, είναι επικίνδυνη για όλους μας. Από τον Παπουτσή ως τον Κικίλια τα περιστατικά είναι πολλά.

 

 

Η πολιτεία όχι μόνο φαίνεται απρόθυμη να τα αντιμετωπίσει αποφασιστικά αλλά, αντίθετα, όσο πιο άχρηστος στη διαχείριση της αστυνομικής βίας είναι ο εκάστοτε υπουργός, τόσο καλύτερα επιβραβεύεται με αναβαθμίσεις που κινούνται από τη στελέχωση της world bank, ως την ανάληψη του υπουργείου Ανάπτυξης.


 

 

Τι ζητάμε ως πολίτες; Ζητάμε εκπαιδευμένους αστυνομικούς, ικανούς να κατανοήσουν ότι τους αναθέσαμε υπό όρους το μονοπώλιο της κρατικής βίας και όχι κάποιο άρρητο προνόμιο κατά βούληση αυτοδικίας. Θέλουμε συνειδητοποιημένα όργανα τάξης, όχι γκλοπατζήδες εκδικητές. Και τους θέλουμε σύντομα εκπαιδευμένους, καταρτισμένους, εξοπλισμένους, εκκαθαρισμένους από "αόμματους" διοικητές που δεν είδαν - δεν άκουσαν - δεν ξέρουν, συνειδητοποιημένους και αφοσιωμένους στο καθήκον τους και όχι στις βεντέτες τους, γιατί, αν ρίχνουν (κάποιοι, γνωστοί άγνωστοι από αυτούς) τέτοιο κικιλιόξυλο τώρα που είναι ξεφραγκιασμένοι, δε θέλω να φανταστώ τι περιπτερόξυλο θα πέσει έτσι και πάρουν -που ορθώς θα τα πάρουν- και τα αναδρομικά τους.

 

 

 

 

 

Φιλοθέη Βαρσάμι, 19/11/14

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Διαβάζοντας το άρθρο του Θοδωρή Αντωνόπουλου (lifo)  

Αστυνομικές θηριωδίες στα Εξάρχεια  που λέει περίπου τα ίδια , διαπίστωσα ότι το πικρό χαμόγελο ήταν το ταμείο που έκανα με το άρθρο της Φιλοθέης, ενώ με το άρθρο του Αντωνόπουλου ας πούμε αναζωπύρωση οργής αυτό που ένιωσα. Αλλά γιατί; Ίδιο θέμα, ίδια οπτική, άλλη επίδραση.
 


Οι πολλοί όλα, στο περίπου τα καταλαβαίνουν. Είτε ως συμπεράσματα της ζωής που διάγουν, είτε μαθαίνοντάς τα από εδώ και από εκεί. Δεν είναι πια εύκολο να τους ξεγελάσουν. Ας λένε λοιπόν οι τηλεοράσεις τα προπαγανδιστικά τους, είτε φόρα παρτίδα, είτε αποσιωπώντας τα σημαντικά και προβάλλοντας τα ασήμαντα. Όταν τα πράματα ξεπεράσουν ένα σημείο τότε δεν αντέχουν οποιαδήποτε διαμεσολάβηση, οποιαδήποτε ερμηνεία πέρα από αυτά που δηλώνουν στην πράξη. Πιστεύω ότι αυτό το σημείο έχει ξεπεραστεί. 

1. Ο γενικός γραμματέας δημόσιας διοίκησης (Λέανδρος Ρακιντζής) απέστειλε χθες έγγραφο στη βουλή το οποίο λέει ότι η εθνοσωτήριος κυβέρνηση με πλέγμα νομοθετικών δράσεων (14 συνολικά - ο σύνδεσμος στο τέλος) χαρίζει ακαταδίωκτα, άφεση αμαρτιών, προκαταβολικές ασυλίες και άρση επιβεβλημένων κυρώσεων σε δημόσιους λειτουργούς, οι οποίοι αναδρομικά ή εκ των υστέρων απαλλάσσονται από αστικές-ποινικές ευθύνες και κυρώσεις.