Άρθρα άλλων που μας άρεσαν

Άρθρα άλλων που μας άρεσαν (1100)

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ( το 1/3 δηλαδή της τρόικας ) νομίζετε ότι κάθετε με σταυρωμένα χέρια; Λάθος. Οι άνθρωποι εκεί δουλεύουν συνεχώς. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα αποτελέσματα της εργασίας τους είναι προς το συμφέρον μας. Ίσα ίσα, συνήθως στρέφονται απροκάλυπτα εναντίων των λαών και δη των μικρών.

Συνήθως αυτούς που ασκούνται στην κριτική μετρημένοι στα δάκτυλα είναι αυτοί που τους προσέχουν. Ιδίως αν είναι ελεύθεροι σκοπευτές. Ας πούμε ότι ένα ζευγάρι δεν είναι στη φάση με τα μέλια, αλλά σ'αυτήν με τα μαχαίρια. Η μάνα της λεγάμενης της πιπιλάει το μυαλό για τον εγωίσταρο που έχει μπλέξει.

Δευτέρα, 24 Φεβρουαρίου 2014 07:17

Θα τραγουδάμε μέχρι να πεθάνουμε

Συντάκτης

Τη διάβασα, την κοίταξα και μου άνοιξε η όρεξη να πάω στα "μπριζολάκια". Και για τα μπριζολάκια βεβαίως, όπως και για τις σαλάτες, τις πατάτες και το κρασί με τα τσουγκρίσματα και τα "άντε, άσπρο πάτο παίδες, κι είθε να μας αξιώσει ο θεός στην κόλαση να καούμε". Αλλά ξέρω πως η κινητήριος δύναμη που ένα βράδυ θα μας βγάλει έξω από το σπίτι μας είναι η πολυτάλαντη Λένα Κιτσοπούλου ( συγγραφέας, σκηνοθέτρια θεάτρου, ηθοποιός και τραγουδίστρια)

Δεν μας θεωρεί παιδιά, γι'αυτό κι απουσιάζει εκείνος ο αφόρητος διδακτισμός. Ούτε θεωρεί πως είμαστε πιστοί πολεμιστές, γι'αυτό και δε βγάζει μια ακόμα πολεμική κραυγή. Μια τζούρα καταγγελίας που υπάρχει αφορά τη ράτσα μας. Το επιχείρημα είναι υποδόριο. Φτιάχνεται από εκείνες τις ανάγκες και τις επιθυμίες που πλάθουν σχέσεις. Και ούτε σταλιά επιτήδευσης, μιας και πατάει στο βίωμα της καθημερινότητας.

Αν διαβάσετε αυτά που γράφει σήμερα Τρίτη 18/2, ο δημ.σύμβουλος Γ.Τσιρίδης στο μπλογκ του, σχετικά με τον λόγο που βρίσκονται στα μαχαίρια χρόνια τώρα οι εκπρόσωποι των δασκάλων και των καθηγητών στο δήμο μας και δεν αισθανθείτε ένα σφίξιμο στην καρδιά, τότε αυτό θα με κάνει να πλησιάσω ακόμα πιο κοντά στο να ασπαστώ τη διαδεδομένη διαπίστωση ότι για μας δεν υπάρχει γιατρειά.

Το άρθρο που ακολουθεί αφορά στις στάσεις που έχουν προπάντων οι ήρωες πολλών αμερικάνικων τηλεοπτικών σειρών. Στάσεις απέναντι στους κοντινούς τους ανθρώπους με τους οποίους έχουν κάποιου είδους σχέσεις. Το πως αντιμετωπίζουν αυτοί οι τηλεοπτικοί ήρωες τις σχέσεις τους και προπάντων τη διακοπή τους, μπορεί να είναι κάτι που κυοφορήθηκε μόνο στα μυαλά των σεναριογράφων;

Τον Θοδωρή Δρίτσα, αν και τον γνώριζα από παλιά, τον έζησα από κοντά και τον "έμαθα" την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της Παμπειραϊκής Επιτροπής για την Ανάπλαση στην πρώην λιμενοβιομηχανική περιοχή Δραπετσώνας Κερατσινίου.

 

 

 

 

 

Για τον 67χρονο Κωστή Παπαγιώργη έχουμε γράψει στη Σταγόνα, μιας και είναι ένας από τους σύγχρονους Έλληνες στοχαστές, που με τα βιβλία του και τα άρθρα του, θεωρώ πως με εφοδίασαν με έναν ευρυγώνιο φακό για να σκεφτώ από άλλη γωνιά τη σχέση του εαυτού μου με τον κόσμο.

 

Οι σεισμοί μας υπενθυμίζουν τα όρια μας. Βγάζοντας ότι μέσα μας έχουμε καταχωνιάσει, μας λένε με τον τρόπο τους ότι ο άνθρωπος, ότι και να κάνει, την φύση δεν τη δαμάζει. Από την εποχή που άρχισε να στέκεται όρθιος στα δυο του πόδια μέχρι σήμερα, δεν το συζητάμε, η πρόοδος είναι αναμφισβήτητη.

 

Πριν από τρείς περίπου δεκαετίες η Apple, η γνωστή Αμερικάνικη εταιρεία που ιδρύθηκε το 1976 από τους Στηβ Τζόμπς και Στήβεν Βόζνιακ και που παράγει υπολογιστές, κινητά και λογισμικό, άρχισε να φτιάχνει το πρώτο της εργοστάσιο στην Κίνα.