Ανάσταση και πρωτομαγιά μαζί ( όλα τα προηγούμενα )

Ανάσταση και πρωτομαγιά μαζί ( όλα τα προηγούμενα ) (5)


Η φωτογραφία
 είναι τραβηγμένη πριν κάποια καλοκαίρια στο Ξυλόκαστρο Κορίνθου. Το κοριτσάκι με το άσπρο φόρεμα είμαι εγώ και η κυρία που με προτρέπει να κοιτάξω προς το φωτογραφικό φακό είναι η θεία μου η Ελένη, αδερφή του πατέρα μου.

Αυτή είναι η ιστορία της...

Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2015 03:19

4ο) Μουσική ονειρική

Συντάκτης

Το χθεσινό βράδυ ήταν ένα βράδυ δύσκολο. Ο Ύπνος δεν με ήθελε στο καθημερινό του παιχνίδι. Έτσι και εγώ αποφάσισα να τον αγνοήσω και να ασχοληθώ με κάτι άλλο- δεν με θες εσύ μία, δεν σε θέλω εγώ δέκα! Πήρα λοιπόν το λάπτοπ μου στα πόδια και άρχισα να χαζεύω άρθρα και ιστορίες των ημερών.

Το παλεύει σκληρά φέτος ο χειμώνας. Απόγευμα, ο αέρας τα παίρνει όλα σβάρνα ακόμα και τα ανοιχτά χρώματα του ουρανού. Μυρίζει βροχή και μια ψύχρα έχει αρχίσει να γίνεται αισθητή. Ακούω στις ειδήσεις ότι έπεσε και η Παλμύρα. Οι Τζιχαντιστές προελαύνουν ακάθεκτοι. Ξεκίνησαν από το Ιράκ και τώρα έχουν βάλει πόδι στην αιματοβαμμένη Συρία.

Μόνο; Μόνο εικοσιοκτώ χρόνια θα ζήσω; Ναι, αφού αύριο, ημέρα γέννησης και θανάτου του Καβάφη, θα πεθάνω κι εγώ. Πρωταπριλιά γεννήθηκα του 1902. Φιλόλογος ο πατέρας μου, μαχητική ως γυναίκα η μάνα μου. Μα σχεδόν όλοι και όλες, όσοι γεννήθηκαν στην Πελοπόννησο το 1902, κι έζησαν βίον ειρηνικό, έζησαν πάνω από 50 χρόνια. Εγώ, γιατί εγώ, πέθανα τόσο νέα; Εγώ η προικισμένη; Εγώ η μαλακισμένη;

Σε όλον τον χριστιανικό κόσμο λέγοντας  "Ο Ύμνος της Αγάπης" * εννοούν ένα τμήμα του 13ου Κεφαλαίου της Προς Κορινθίους Α' Επιστολής του Αποστόλου Παύλου. Την επιστολή αυτή την έγραψε ο Παύλος γύρω στο 55 μ.Χ,  όταν ζούσε στην Έφεσο.