Τετάρτη, 29 Μαΐου 2013 15:32

Για ν'αρχίσουμε σιγά σιγά να παίρνουμε πρέφα -1o

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Τα οικονομικά οι περισσότεροι πια δεν τα καταλαβαίνουμε. Από όσα ζούμε, από τις εμπειρίες μας και τις ειδήσεις, δεν βγάζουμε άκρη. Έχουμε βεβαίως ψυχανεμιστεί πως οι «αόρατες δυνάμεις» του κεφαλαίου κάνουν παγκοσμίως το χοντρό παιχνίδι,

 

με πρωτεύον κίνητρο αυτό που εκφράζει το μότο «μεγάλα αφορολόγητα κέρδη όσο γίνεται πιο εύκολα και γρήγορα». Επίσης  έχουμε αφομοιώσει το γεγονός της όλο και πιο έντονης αλληλεξάρτησης σε παγκόσμιο επίπεδο. Που πάει να πει πως το τι συμβαίνει στο Βιετνάμ ή στη Νιγηρία, στο Ιράν, ή και στην Αργεντινή, με κάποιο άμεσο ή έμμεσο τρόπο μας επηρεάζει κι εμάς, επιδρά στην τσέπη του καθένα μας. Αυτό πάντως που καταλαβαίνουμε τα τελευταία χρόνια και που μετράει στη ζωή μας και στις όποιες αποφάσεις μας, είναι πως όσο περνάει ο καιρός τόσο πιο φτωχοί γινόμαστε και βλέποντας γύρω μας νοιώθουμε πως αυξάνονται οι άποροι συμπολίτες μας, αυτοί που αποκλείονται από τα στοιχειώδη. Όσο για την ελπίδα αλλαγής της καθημερινής μας κατάστασης, εμείς δεν την νοιώθουμε να μας πλησιάζει..

 

Αν έχεις εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση τότε μπορείς να γυρίσεις από το άλλο πλευρό και να συνεχίσεις τη ζωή σου. Αν όμως ρωτηθεί στην τύχη ένας μέσος συμπατριώτη μας του πως οι κυβερνήσεις των μνημονίων προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την κρίση είναι σχεδόν βέβαιο πως θα απαντήσει « αυξήσεις φόρων, μειώσεις μισθών και συντάξεων, ξήλωμα του κοινωνικού κράτους, ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και τελευταία έχουν δρομολογηθεί και οι απολύσεις στο δημόσιο». Συνέπειες όλων αυτών δεν είναι οι 1.350χιλ. άνεργοι και η μεγάλη και διαρκής ύφεση; Το πρόβλημα, λοιπόν, είναι αν είναι τελείως λάθος ο δρόμος που επέλεξαν οι τροϊκανοί και οι κυβερνήσει τους. Διότι τότε το αδιέξοδο θα είναι σχεδόν απίθανο να αρθεί όποια ακόμα μέτρα κι αν πάρουν, όποιες μεταρρυθμίσεις κι αν προχωρήσουν. Προφανώς, στη περίπτωση αυτή, δικαίωμά σου είναι να συνεχίσεις να αδιαφορείς για το δρόμο εξόδου από την κρίση ή να συνεχίσεις να εμπιστεύεσαι την κυβέρνησή μας. Εμάς όμως σ’αυτήν τη φάση δεν μας ταιριάζει το να ανήκουμε σ’αυτήν την κατηγορία, αν και όλες οι δυνάμεις προς τα εκεί μας σπρώχνουν. Νυχθημερόν οι καθεστωτικοί μας γαζώνουν το μυαλό πως ο δρόμος τους είναι ο μόνος δρόμος κι είναι αυτός  που στο βάθος κάποια αόριστη στιγμή ένα φως θ’ανάψει και για μας.

Αν πάλι αρκεστείς στο δίπολο «κεφάλαιο – εργασία» για να εξηγείς όλα όσα συμβαίνουν, έχει καλώς. Διότι το δίπολο αυτό σχεδόν όλα τα εξηγεί, αν και τις εγγυημένες λύσεις οι δυνάμεις της εργασίας δυστυχώς δεν τις έχουν στο τσεπάκι τους. Μόνο που ο χρόνος μιας ήττας του κεφαλαίου από το λαό, στην πολιτική επιλογή που τακτική και στρατηγική είναι ένα και το αυτό, μπορεί να συμβεί αύριο ή σε πέντε χρόνια, μπορεί όμως και να είναι και λίγο πριν από τη Δευτέρα Παρουσία. Πάντως στην περίπτωση αυτή έχεις συνειδητοποιήσει πως αφήνεις όλους τους άλλους να διαχειρίζονται το μίζερο σήμερα και το αβέβαιο αύριο; Που αυτά δεν είναι μονοσήμαντα, μιας και σε όλον τον καπιταλιστικό ή και στον μπάσταρδο κόσμο δεν είναι όλα και πάντοτε φλατ και ίδια.

Μπορεί λοιπόν, ξάφνου να μετρήσει μέσα σου το γεγονός ότι στη Φιλανδία είναι αρκετά χρόνια τώρα κάπως καλύτερα από εμάς, στην Ιρλανδία – με μνημόνιο κι αυτή – έχουν επί του παρόντος καλύτερα αποτελέσματα και ίσως τότε σου προκύψει η ανάγκη για μια άλλη προσέγγιση στα πράγματα. Πράγμα που σημαίνει ότι θα σου είναι απαραίτητες αναλύσεις και συνθέσεις ικανές να δίνουν πολιτικές λύσεις στην παρούσα συγκυρία. Αν λοιπόν, σου προκύψει η διάθεση να γνωρίσεις και άλλες σκέψεις, άλλες προτάσεις τότε πρέπει ν’αρχίσεις να το ψάχνεις. Πολλά κόμματα έχουν κυβερνητικές προτάσεις ικανές να σε πείσουν. Ίσως όμως και όχι. Κάποιες φορές παίρνει μπρος η ανάγκη του να μην νοιώθεις εντελώς ετερόφωτος και σε κάνει να επιμένεις, να θέλεις ν’ αρθρώσεις το δικό σου λόγο, έστω κι αντιφατικό, έστω και ατελή. Πολλές φορές παίζει και η τύχη έναν ρόλο, του αν δηλαδή, θα πέσεις πάνω σε ενδιαφέρουσες σχολές, προσωπικότητες ή ομάδες που καταθέτουν δημόσια τις όποιες επεξεργασμένες προτάσεις τους.

Εν πάση περιπτώσει, αν αντέχεις, συνεχίζεις να το ψάχνεις και να συζητάς το θέμα για να καταλάβεις τι γίνεται στον κόσμο και για να έχεις μία γνώμη του τι μπορεί να γίνει εδώ. Αλλιώς επαφίεσαι στην γνώμη των άλλων και πιο συγκεκριμένα των ηγετικών κύκλων και της κοινής γνώμης. Εμείς είμαστε στη φάση του ψαξίματος. Είμαστε στη φάση που νοιώθουμε ότι τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα και σύνθετα, όπου ακόμα και επιφανείς οικονομολόγοι που έχουν τη διάθεση να συζητήσουν με την κοινωνία, έχουν κι αυτοί σοβαρό πρόβλημα για να μας φωτίσουν. Αλλά από την άλλη μεριά διαισθανόμαστε πως λύσεις τεχνικές και στο βάθος πολιτικές, σε διάφορα επίπεδα μπορούν να δημιουργηθούν. Αν με τον καιρό αυτές πείσουν την πλειοψηφία της κοινωνίας, το εξαιρετικό  σενάριο θα είναι να απαιτήσει τότε η πλειονότητα την εφαρμογή τους, αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα τον ενεργό ρόλο της εγγυήτριας δύναμης. Γι’αυτό έχουμε τα μάτια μας και τ’αυτιά μας ανοιχτά. Και μέσα από την ιστοσελίδα μας θέλουμε να προβάλλουμε κι εμείς ότι πέφτει στην αντίληψή μας και μας κάνει κλικ. Αν κι εσείς μαθαίνετε ιδέες και προτάσεις που σας φαίνονται ενδιαφέρουσες, μπορείτε να μας τις στείλετε για να τις δημοσιεύσουμε. Πιστεύουμε πως οι διαφορετικές προσεγγίσεις είναι πολύ πιθανόν να μας βοηθήσουν, όλους όσους ενδιαφερόμαστε, να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε τι γίνεται γύρω μας, να ξανακοιτάξουμε πιο προσεχτικά τις επιλογές μας, να μας ανοίξουν την όρεξη για συζητήσεις και να μας κάνουν πιο απαιτητικούς απέναντι στους υποψήφιους της εξουσίας και ίσως και πιο διεκδικητικούς. Εμείς πάντως είμαστε ανοιχτοί εκ πεποιθήσεως.  

Κάποιες πρώτες ντόπιες προτάσεις κι εντός του συστήματος. Αυτές τις ανακοίνωσε πρόσφατα το Ευρωπαϊκό Κέντρο Αριστείας J. Monnnet  του  Πανεπιστημίου Αθηνών και τις παραθέτουμε ενδεικτικά ως ένα παράδειγμα που μπορεί να μας βάλλει σε σκέψεις. Είναι το αποτέλεσμα μίας πρώτης μελέτης που είχε σαν θέμα το «τι πταίει» για τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση που συνέβη μεταπολεμικά στην χώρα μας όσο και για το τι πρέπει να γίνει. Αυτό που έγινε φανερό στους μελετητές είναι η ανάγκη διαμόρφωσης επειγόντως ενός εθνικού σχεδίου εξόδου από την κρίση. Η μελέτη αυτή που καταρτίστηκε υπό την επιμέλεια των καθηγητών Γ. Βαληνάκη, Π.Καζάκου και Ν. Μαραβέγια, παρουσιάστηκε σε μία διημερίδα και εστιάζει σε ένα ρεαλιστικό σχέδιο για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση, υπό την προϋπόθεση παραμονής στην ευρωζώνη. Ο κ.Καζάκος στην ομιλία του ήταν έντονα επικριτικός και έναντι των Ευρωπαίων ηγετών που επέλεξαν μία ελαττωματική αρχιτεκτονική της ευρωζώνης και των Ελλήνων, που πάντοτε αποφάσιζαν με ορίζοντα τις επόμενες εκλογές.

 

Η μελέτη αυτή απέναντι στα αδύναμα κι επιθετικά μέτρα του μνημονίου αντιπροτείνει μία βασική τετράδα μέτρων καθεστωτικής αλλαγής, όπως τα ονόμασαν οι μελετητές και τα οποία είναι τα εξής:

1. Άμεσης απόδοσης, που αφορούν ΕΣΠΑ, «μεγάλα έργα», αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας, επιδότηση θέσεων εργασίας, κ.λπ.

2. Διατηρήσιμης ανάπτυξης, με οριζόντιο χαρακτήρα, κοντά στο πρότυπο ενός κανονικού δυτικού κράτους. Δηλαδή, αυτό που ζητάμε χρόνια και χρόνια και που όλο τα κυβερνητικά κόμματα υπόσχονται πως θα το κάνουν. Τέτοια μέτρα π.χ είναι το σταθερό, απλό και δίκαιο φορολογικό σύστημα, η σύγχρονη χωροταξία, η σύγχρονη και αξιοκρατική δημόσια διοίκηση, η επίμονη και καλά οργανωμένη καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, κ.λπ.

3.Δομικές επιλογές, που αφορούν τη βελτίωση της διεθνούς ειδίκευσης της χώρας μας σε τομείς όπως η βιολογική γεωργία, η μεσογειακού προτύπου διατροφή, οι νέες τεχνολογίες και ο τουρισμός. Το κύριο εδώ είναι αν σε αυτούς, αλλά και σε όλους τους τομείς επιλέξουν οι κυβερνώντες μια οικονομική πολιτική χαμηλού εργατικού κόστους, τότε όπως είπε χαρακτηριστικά ο κ.Καζάκος, «μακροχρόνια την έχουμε βαμμένη».

4.Νέο σύστημα διακυβέρνησης, με προεξάρχουσα κίνηση την αναθεώρηση του Συντάγματος ( αριθμός βουλευτών και ασυλία τους, ευθύνη υπουργών, μέγεθος υπουργικού συμβουλίου, συνταγματικοί περιορισμοί στη δημοσιονομική διαχείριση, κ.λπ).   

 

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 01 Ιουνίου 2013 08:08
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση