Σάββατο, 13 Ιουνίου 2020 06:39

Στο πλευρό των εργαζόμενων στην ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη Περάματος ο δήμαρχος Κερατσινίου Δραπετσώνας Χρ.Βρεττάκος

Συντάκτρια 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

DSC01930Στο πλευρό των ναυπηγοεπισκευαστών και των εργαζομένων στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη, οι οποίοι πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Ναυτιλίας, βρέθηκε σήμερα το πρωί ο δήμαρχος Κερατσινίου- Δραπετσώνας Χρήστος Βρεττάκος.
Οι διαμαρτυρόμενοι τάσσονται κατά της μεθόδευσης του “επενδυτή” COSCO SHIPPING LTD για τη δημιουργία ναυπηγείου στη Ζώνη Περάματος, υπογραμμίζοντας ότι «αυτό θα σημάνει τον αφανισμό των μικρομεσαίων επιχειρήσεων του κλάδου, θα οδηγήσει χιλιάδες εργαζόμενους στην ανεργία και θα βάλει λουκέτο σε 2.000 επιχειρήσεις, ενώ θα επιφέρει τη φτωχοποίηση των κοινωνιών του ευρύτερου Πειραιά».

 

Στον σύντομο χαιρετισμό του ο Χρ. Βρεττάκος σημείωσε την αντίθεσή του στα επεκτατικά σχέδια της Cosco και μίλησε για τις γενιές και γενιές ανθρώπων της περιοχής που δούλεψαν και έθρεψαν τις οικογένειές τους στην ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη. Ο δήμαρχος της πόλης τόνισε ότι η εταιρεία πρέπει να πάψει να συμπεριφέρεται ως αποικιοκράτης και δήλωσε «παρών» σε όλες τις κινητοποιήσεις που θα πραγματοποιηθούν.

Τέλος, αναφέρθηκε στο master plan της Cosco που επιδιώκει, μεταξύ άλλων στο Κερατσίνι και τη Δραπετσώνα, το μπάζωμα της θάλασσας του Αϊ- Γιώργη και τη δημιουργία χώρου εμπορευματοκιβωτίων, τη δημιουργία car terminal και κέντρου logistics. Σε αυτά τα σχέδια υπογράμμισε «είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι. Όλοι μαζί θα το αποτρέψουμε».

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ 

ΔΗΜΟΥ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ - ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: Ελ. Βενιζέλου 200, 187.56, Κερατσίνι

ΤΗΛ.: 213 2074 752

Email: epikoinonia.k Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.  

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 13 Ιουνίου 2020 07:06

Σχόλια   

+1 # Μανόλης Γλαμπεδάκης 14-06-2020 21:04
Ξέρεις ίσως φταίει το αιρετικό μου πνεύμα, αλλά ποτέ δεν είδα έτσι όπως περιγράφεται την αντίθεση μου στην επέκταση της cosco.
Το ζήτημα της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης είναι πολυπαραγοντικό, θα αναφέρω μερικές πτυχές που μου έρχονται στο μυαλό, αλλά θα ξεκινήσω με τον παράγοντα ανεργία όπως διατυπώνεται. Γιατί «θα οδηγήσει χιλιάδες εργαζόμενους στην ανεργία» η επέκταση της cosco στον τομέα αυτόν; Με ρομπότ θα κάνει τις επισκευές; Δεν θα απορροφήσει το υπάρχον εξειδικευμένο προσωπικό; (τι μας κρύβουν;) κι αν, όπως στην περίπτωση των containers αυξήσει θεαματικά την παροχή υπηρεσιών, δεν θα χρειαστεί πολύ περισσότερες θέσεις εργασίας; Ένα ερώτημα υπάρχει, αν θα είναι τόσο καλός εργοδότης όσο οι υπάρχοντες υπέρ των οποίων αγωνίζονται τα σωματεία. Αυτό χρειάζεται συζήτηση. Επιπλέον οι διαμαρτυρόμενοι μιλούν για το κλείσιμο 2.000 επιχειρήσεων. Τα υπάρχοντα ναυπηγεία είναι καμιά 10αριά. Άρα μιλούν για επιχειρήσεις βοηθητικού ή επισκευαστικού χαρακτήρα εκτός ναυπηγείων που προσφέρουν επιμέρους εργασίες σε μια επισκευή. Υποθέτω λογικά ότι αυτός ο χαρακτήρας υπηρεσιών είναι αδύνατον να εκλείψει. Όσες υπηρεσίες κι αν απορροφήσει μια μεγάλη εταιρεία θα υπάρχουν σταθερά κάποιες που θα στέκονται ανεξάρτητα και αυτοτελώς. Είμαι βέβαιος όλο αυτό, δεν στηρίζεται σε μια «μελέτη επιπτώσεων» επί των θέσεων εργασίας, αλλά σε έναν φόβο που πλανάται πάνω στα κεφάλια των εργαζομένων που τους φέρνει πλάι και χέρι-χέρι με τους υπάρχοντες εργοδότες ανεξάρτητα από τις διαφορές που πάντα έχουν.
Ας δούμε μονολεκτικά (γιατί δεν μπορώ να το αναλύσω) μερικούς φόβους που κατά την γνώμη μου δημιουργεί η είσοδος της cosco στον ναυπηγοεπισκευαστικό κλάδο εδώ στο Πέραμα κι όχι γενικώς κάπου.
Επέκταση. Το μέγεθος της εταιρείας δημιουργεί φόβους. Ήδη το Πέραμα με όλους τους μικρούς ιδιοκτήτες ή ενοικιαστές είναι αποκλεισμένο ως πόλη από την θάλασσα του. Μπορεί να την βλέπει από μακριά. Με την cosco πόσο θα απομακρυνθεί η παραλία από την πόλη; Ως εκεί που δεν βλέπει ανθρώπου μάτι την θάλασσα;
Το περιβάλλον. Δεν είναι απλά μια αλλαγή τοπίου. Είναι ανατροπή του τοπίου, δημιουργία άλλου νέου τοπίου. Που προφανώς συνοδεύεται από όλες τις επιβαρύνσεις από τις νέες πολλαπλάσιες δραστηριότητες.
Ο όγκος των δραστηριοτήτων. Αν ένα αηδόνι ομορφαίνει ακουστικά τον χώρο, 1000 μαζεμένα γίνονται αποκρουστική φασαρία. Δεν μπορεί να μιλάμε για επέκταση χωρίς όρια. Το ίδιο συμβαίνει και με τον σταθμό φορτοεκφόρτωσης κοντέινερ. Στις πόσες εκατομμύρια μονάδες ανά έτος θα ήταν ευχαριστημένη να φτάσει η εταιρεία; Νομίζω δεν έχει σκεφτεί ποτέ ένα τέτοιο ερώτημα. «Όσες περισσότερες μπορούμε» θα απαντούσε, ενδεχομένως με την κινέζικη κουλτούρα ανάπτυξης όπου ο απόλυτος σχεδιασμός των ανθρώπινων δραστηριοτήτων δεν παίρνει καθόλου υπόψη τον ίδιο τον άνθρωπο, αναγνωρίζοντας στην δραστηριότητα σημαντικότερο ρόλο από τον άνθρωπο. Και η μετακίνηση του ανθρώπου από τον χώρο είναι πολύ πιο οικονομική διαδικασία από την μετακίνηση των δραστηριοτήτων του. Εδώ η μετα-νεοφιλελεύθερη αντίληψη συναντιέται με τον κινέζικο δρόμο προς τον κάποιον κομμουνισμό, ίσως πολύ παραγωγικό αλλά εντελώς επικίνδυνο για τον άνθρωπο.
Παράθεση

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση