Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2020 07:41

Κουίζ: Σε ποιο πανεπιστήμιο ξεκινά μάθημα για το ρεμπέτικο τραγούδι και τα μπλουζ:

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

lifo143Σ.Δ: Να κάτι που θα μπορούσε να το είχε ξεκινήσει εδώ και τουλάχιστον μισό αιώνα κάποιο από τα Ελληνικά Πανεπιστήμια. Όταν μάλιστα το 1949 ο Χατζιδάκις μόνος του φανέρωσε το χρυσάφι που έλαμπε στην μελαγχολική ψυχή αυτής της μουσικής με τις αρχαίες ρίζες. Ήταν μια εποχή που το ρεμπέτικο θεωρείτο από την Πολιτεία, τους περισσότερους καλλιτέχνες και από τον πολύ τον κόσμο μία εντελώς περιθωριακή μουσική ανθρώπων που ζούσαν έξω από τα συνηθισμένα, που πάλευαν με τα τραγούδια τους για να ανθίσει ο παράδεισός τους μέσα στον σκουπιδότοπο της ζωής τους.

Αυτό που είναι κοινός τόπος είναι ο αέρας που φυσά στα πανιά της Ανώτατης Εκπαίδευσής μας, που σπανίως δεν είναι συντηρητικός και σπανίως ρισκάρει με νέα θέματα και προσεγγίσεις, παρά μόνο όταν είναι πολύ αργά. Πριν από το ρεπορτάζ που αναφέρεται σ'αυτήν την επιλογή των Νεοϋορκέζων, ναι η απάντηση είναι το πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, να υπενθυμίσουμε για πολλοστή φορά την ανυπαρξία ενός Μουσείου για το Ρεμπέτικο στην χώρα μας. Μοναδική περίπτωση παγκοσμίως, όπου η κάθε χώρα δεν χάνει ευκαιρία να προβάλλει τις τοπικές λαϊκές δημιουργίες και να τις τιμήσει δεόντως.

Ιδανικός τόπος κατά την γνώμη μας είναι ο ανενεργός σιδηροδρομικός σταθμός στα σύνορα Πειραιά και Δραπετσώνας και δίπλα στην πεζογέφυρα των ρεμπετών. Αυτήν την επιλογή την έχουμε προπαγανδίσει επανειλημμένως από το 2011, αλλά κανένας από τους θεσμικούς παράγοντες που θα μπορούσε να το φέρει εις πέρας δεν το παίρνει πάνω του, παρόλο που στα λόγια κάποιοι δηλώνουν ότι τους αρέσει η ιδέα.

Μιλάμε για ένα Μουσείο, που πέρα από τα εκθέματα θα είναι και σχολή, με μαθήματα, με οργάνωση φεστιβάλ και ποικίλλα προγράμματα που θα αναδεικνύουν πλευρές του ρεμπέτικου, θα μελετούν με σύγχρονο πνεύμα τη διαχρονική του δύναμη και θα δίνουν ευκαιρίες σε εραστές αυτού του τραγουδιού για να το ανανεώσουν. 

Η είδηση

Το πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης (NYU) ανακοίνωσε την εισαγωγή ενός νέου μαθήματος στο πρόγραμμα σπουδών του, για τις απαρχές του ελληνικού ρεμπέτικου τραγουδιού και των αμερικανικών μπλουζ.   

Στον κύκλο μαθημάτων με τίτλο «Τραγούδια των περιθωριακών: Τα αμερικανικά μπλουζ συναντούν το ελληνικό ρεμπέτικο», θα εξετάζεται η ιστορία και η σχέση μεταξύ των δύο ειδών. Το μάθημα θα ξεκινήσει για πρώτη φορά στο εαρινό εξάμηνο του 2020, υπό την αιγίδα του γενικού προξενείου της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη.   

Ο συνθέτης Περικλής Κανάρης θα διδάσκει το μάθημα, σε συνεργασία με το πρόγραμμα ελληνικών σπουδών Αλέξανδρος Σ.Ωνάσης του NYU και τη Μουσική Σχολή Steinhardt School of Music. «Είναι ένα ταξίδι στις ρίζες τραγουδιών των λαών, των δύο χωρών μου. Είναι μεγάλη τιμή και εξίσου μεγάλη ευθύνη», σχολίασε ο κ. Κανάρης στο Facebook. «Ανυπομονώ».   

Το μάθημα θα είναι διαθέσιμο για τους φοιτητές των ανθρωπιστικών σπουδών και των κοινωνικών επιστημών.   

Αναλυτικά η περιγραφή του μαθήματος στο New York University  

Τα τραγούδια είναι τόσο αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας που σπάνια κάνουμε «ένα βήμα πίσω» για να τα παρατηρήσουμε ως κάτι άλλο από μουσική και στίχους. Κι όμως, μπορούν να περικλείσουν σπουδαίο πλούτο πληροφορίας για την εποχή που γράφτηκαν. Στην αρχή του 20ου αιώνα, δύο ανθολογίες τραγουδιών γεννήθηκαν παράλληλα και εξελίχθηκαν σε θρυλικά μουσικά είδη, καθένα από αυτά στο πλαίσιο της κουλτούρας του.   

Τα αμερικανικά μπλουζ, γεννήθηκαν από Αφρικάνους σκλάβους και τους απογόνους τους, στις νότιες φυτείες των Ηνωμένων Πολιτειών και το ελληνικό ρεμπέτικο, γεννήθηκε όταν μεγάλοι αριθμοί προσφύγων εγκαταστάθηκαν σε πόλεις - λιμάνια της Ελλάδας, στο ξεκίνημα της μικρασιατικής καταστροφής του 1922.   

Παρά τις ευδιάκριτες διαφορές τους σε εθνικές και μουσικές καταβολές, το ρεμπέτικο αργότερα έγινε γνωστό στους φανατικούς του παγκοσμίως ως τα «ελληνικά μπλουζ», επειδή και τα δύο είδη αντικατόπτριζαν την σκληρότερη πραγματικότητα των περιθωριακών που τα δημιούργησαν.

Μία συγκριτική ανάλυση των δύο ειδών μέσα από τον φακό πολλαπλών σχολών, θα αποκαλύψει έκδηλες ομοιότητες και διαφορές στους τρόπους που δημιουργούσαν και υποδέχονταν αυτά τα κομμάτια. Επιλεγμένα κείμενα, ηχογραφήσεις, φιλμ και εμβόλιμες παρουσιάσεις από προσκεκλημένους, θα καθοδηγήσουν τους φοιτητές στα διαφορετικά επίπεδα αυτής της σύγκρισης» 

Ένα και να καίει:  Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά  του Μάρκου Βαμβακάρη σε δίσκο 78 στροφών, 1937

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 13 Ιανουαρίου 2020 07:29
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση