Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2019 18:00

Ολια Λαζαρίδου: "Τι δεν θα γίνω όταν θα μεγαλώσω" !

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

olia6Ιλένα Μπόγρη: Είναι ένα αερικό η ίδια, που παίρνει εφηβικές ανάσες κι αχνοπατάει στις μύτες των ποδιών στην σκηνή. Γιατί δεν φοβάται να είναι εύθραυστη.

Tρελαίνεται για παιχνίδι, ν' αλλάζει τον σχηματισμό των χαρτιών, ενώ σε μια στιγμή της συνέντευξης εφηύρε... και μια γομολάστιχα από το πουθενά, για να με βοηθήσει στην κουβέντα μας και να μου... σβήσει κάποια απ' τα λόγια της. 

Την είδα, πριν λίγες μέρες στον "Αέρα" του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη, μια παράσταση όπου πρωταγωνιστεί μαζί  με τη Ναταλία Τσαλίκη. Ήταν μαγική.

Η λογική μου ξέρει ότι θα μιλήσω με μια ηθοποιό που για 40 χρόνια έχει καταγράψει μια σαρωτική πορεία στο θέατρο. Εχει συνεργαστεί με την crème de la crème των σκηνοθετών, απ το Θέατρο Τέχνης απ’ όπου ξεκίνησε σαν ηθοποιός. Η Όλια  έπαιξε σε τραγωδίες και στον Υπηρέτη δύο αφεντάδων του Γκολντόνι, έχει συνεργαστεί με την Έλλη Λαμπέτη στο έργο Φιλουμένα Μαρτουράνο, στο "Ποιός φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ" σε σκηνοθεσία Ζυλ Ντασσέν, με τον οποίο συναντήθηκε ξανά στο Εθνικό Θέατρο στο έργο του Μπέρναρντ Σω, "Το σπίτι του Σπαραγμού" κι έχει πρωταγωνιστήσει σε δώδεκα ταινίες του νέου Ελληνικού Κινηματογράφου. Για τη συμμετοχή της σε αυτές έχει βραβευτεί τρεις φορές με το κρατικό βραβείο ερμηνείας, (δύο) πρώτου και (ένα) δεύτερου γυναικείου ρόλου. 

Όλα αυτά με την λογική μου, γιατί αυτό που καταγράφουν οι αισθήσεις σου όταν μιλάς με την Ολια Λαζαρίδου είναι ότι μιλάς μ ένα εφηβάκι, που γράφει ποιήματα με τίτλο «Η καρδιά και ο χωρίς καρδιά»* και ονειρεύεται τι... δεν θα γίνει όταν θα μεγαλώσει.

 - Εχετε ερμηνεύσει πολύ σημαντικούς ρόλους στην πορεία σας. Ποιοι ήταν για εσάς oι πιο καταλυτικοί;

Δεν σκέφτομαι τη ζωή μου με ρόλους, την σκέφτομαι με συναντήσεις με ανθρώπους. Οι ρόλοι είναι περισσότερο καλλιτεχνικές συναντήσεις. Είχα την τύχη και γνώρισα πολλούς ανθρώπους που ήταν σημαντικοί στην Ιστορία του Θεάτρου. Από παλιότερα με τον Βουτσινά, τον Ζυλ Ντασσέν, τον Κάρολο Κουν τον Λαζάνη, την Μάγια Λυμπεροπούλου, τον Τερζόπουλο, τον Βασίλη Παπαβασιλείου τον Λευτέρη Βογιατζή και πολλούς νεότερους . Είχα την τύχη να συνεργαστώ με τους περισσότερους της παλιάς γενιάς σκηνοθέτες και με αρκετούς από τους νεότερους. Νομίζω πως έχω διανύσει ένα πλήρες ταξίδι.

- Το έχουμε απολαύσει κι εμείς
Μα το σκέφτομαι τώρα που το λέω κι εγώ . Αυτός είναι κι ο λόγος που τα τελευταία χρόνια κάνω πράγματα πιο προσωπικά

- Όταν ένας καλλιτέχνης έχει ζήσει τόσο μεγάλες στιγμές αισθάνεται φουλ

Δεν αισθάνομαι κορεσμό όμως. Yπάρχει μια πληρότητα αλλά όχι κορεσμός.

- Ηταν εκπληκτική παράσταση ο "Αέρας"

Ααα είσαστε από αυτούς που τους άρεσε η παράσταση…

- Γιατί; υπάρχουν κάποιοι που δεν τους αρέσει αυτό το έργο;

Δεν επικοινωνούν όλοι. Είναι πολύ ιδιαίτερο έργο. Και μας μας άρεσε πολύ γι αυτό και αποφασίσαμε να το επιλέξουμε, αλλά είχαμε επίγνωση με τη Ναταλία (Τσαλίκη) ότι θ’ ανεβάσουμε ένα ιδιαίτερο έργο. Δεν είναι για όλους, ούτε απαραίτητο ότι θα το καταλάβουν όλοι, ή ότι θ’ αρέσει σε όλους.

- Εντάξει, όπως πολύ ωραία έλεγε κι ο φίλος σας συγγραφέας Χρήστος Αγγελάκος“ Οι ευπώλητοι νομίζουν ότι είναι πολύ πιο σημαντικοί”....

Τον γνωρίζατε τον Χρήστο;

-  Όχι, αλλά τον θαύμαζα

Κι εγώ
oliain
- Ποιοι άνθρωποι ήταν καταλυτικοί στην ζωή σας;
Oι κοντινοί μου αγαπημένοι μου φίλοι, μέχρι πολύ πρόσφατα που παντρεύτηκα για πρώτη φορά. Οι φίλοι μου ήταν η οικογένεια μου, μ αυτούς έχω περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου. Κι ακόμα είναι, ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής μου, σ αυτούς αναφέρομαι , αυτοί μου λείπουν, όταν λείπω πολύ καιρό…

- Είναι πλέγμα ασφαλείας οι φίλοι νομίζετε; Σας δημιουργεί ασφάλεια η λέξη «φιλία»;
Μια συναισθηματική σταθερότητα εμένα μου δημιουργεί.

- Οι δύο ηρωίδες μοιράζονται μια τραυματισμένη σχέση, αξίζει στην ζωή να επιχειρείται η ίαση μιας σχέσης με τραύμα; Το έχετε βιώσει;
Ε, όλη η ζωή αυτό είναι. Όλη η ζωή γι αυτό αξίζει. Αλλιώς δεν έχει νόημα, θα είναι αφόρητη αλλιώς η ζωή.
Η καθημερινότητα μας και οι σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους, οικογενειακές, προσωπικές, φιλικές, κάποια στιγμή χάνεις το σχήμα τελείως και αν δεν το σώσεις, θα επικρατήσει ο νόμος της βαρύτητας, όπως σ’ όλα τα πράγματα. Δεν είναι ωραία να γίνεται έτσι. Πρέπει κανείς καλλιεργώντας τον εαυτό του και τις σχέσεις του, να προχωράει σ επιδιορθώσεις. Χρειάζονται επιδιορθωτικές κινήσεις, ν’ αλλάζεις, να καλυτερεύεις, να κάνεις περισσότερο χώρο για τον άλλο, να καταλαβαίνεις τον άλλο περισσότερο. Να μπορεί να γίνεται κι ο ίδιος πιο κατανοητός για χάρη του απέναντι, γιατί κι αυτό καμμιά φορά είναι πρόβλημα: Περιμένουμε απ τους άλλους να μας καταλάβουν χωρίς να έχουμε κάνει τον κόπο να θέλουμε να μας καταλάβουν.
Με όλες αυτές τις επιδιορθωτικές κινήσεις μόνο έτσι προχωράει η ζωή και δεν γίνεται ζούγκλα.
 

- Νομίζετε ότι σήμερα το 'χουμε καταφέρει αυτό, γιατί οι σχέσεις εκεί έξω δείχνουν ότι πνέουν τα λοίσθια
Όχι, δεν νομίζω ότι το χουμε καταφέρει, γιατί ίσως δεν το βάλαμε και σαν πρώτη αξία. Για όποιον γίνεται αυτό πρώτη αξία νομίζω ότι αργά ή γρήγορα κάτι καταφέρνει. Ενώ αν δεν είναι η πρώτη σου αξία αυτή, σημαίνει ότι δεν το έχεις καλλιεργήσει το συγκεκριμένο χωράφι και φυσικά δεν σου αποδίδει και καρπούς.

- Αναρτήσατε στο facebook ένα post λέγοντας πως κάθε φορά που καταπιάνεστε μ ένα καινούργιο ρόλο, ξυπνάνε και κονταροχτυπιούνται μέσα σας διάφορες φωνές. “Απ τις φωνές της ευκολίας, της αλαζονείας, της ανασφάλειας. Όταν αυτή η βαβούρα κοπάσει και σ αφήσει ν’ ακουμπήσεις στον άλλον, στους άλλους, που βρίσκονται δίπλα σου πάνω στη σκηνή και που πιθανότατα όλη αυτή την ώρα παλεύουν κι αυτοί με τη δική τους βαβούρα, τότε μόνο αρχίζει η αληθινή απόλαυση του παιχνιδιού.”Για ν απολαύσετε το παιχνίδι, το οποιοδήποτε παιχνίδι, έχετε ανάγκη την έννοια του “μαζί”;
Ναι βέβαια και ειδικά στο θέατρο. Το θέατρο είναι τρομερό, σ’ εξασκεί στην συνάφεια με τους άλλους. Είναι ένα πεδίο πολύ καλής άσκησης, εάν θες να το δεις κι έτσι.

- Σ’ αυτό με τη Ναταλία Τσαλίκη είστε πολύ επιτυχημένες. Έχετε μια σπάνια συνάφεια επάνω στη σκηνή.
Οντως κι ήρθε απ’ το πουθενά, γιατί δεν γνωριζόμασταν , αλλά ναι είναι ωραία. Βοηθάει και το έργο σ’ αυτό. Είναι μια ωραία παρτίδα πινγκ- πονγκ. Μ ένα καλό συμπαίκτη γίνεται πάντα απολαυστικό.
- Αλήθεια είναι αυτό. Τα μάτια μας το εισέπραξαν.

- Σ ένα απόσπασμα διαλόγου μέσα στο έργο οι δύο αδερφές υποστηρίζουν ότι οι λέξεις δεν είναι τίποτα. Απλά γράμματα στη σειρά. Εσείς ποντάρετε στην δύναμη των λέξεων;
«ΝΟΡΑ: Όλα όσα είπαμε απόψε δεν είναι τίποτα.
ΕΝΤΑ: Όχι. Μόνο λέξεις.
ΝΟΡΑ: Αέρας.
ΕΝΤΑ: Αέρας.
ΝΟΡΑ: Δεν έχουν μυρωδιά, χρώμα, γεύση.
Δεν πιάνονται, δεν τρώγονται. Δεν βρομάνε.
ΕΝΤΑ: Τίποτα. Γράμματα στη σειρά.»

Επειδή είμαι ηθοποιός κι ο λόγος σωματοποιείται στην δουλειά μας, δηλαδή είναι ένα πράγμα το σώμα κι ο λόγος, είναι μια ψυχοσωματική ολότητα δεν είναι πολύ διακριτή η γραμμή.
Ναι πιστεύω στη δύναμη των λέξεων -αλλά και ταυτόχρονα πιστεύω ότι είναι και πολύ υγιές το χιούμορ- και στην ελαφρότητα των λέξεων –γι αυτήν την ελαφρότητα που μιλάει κι ο συγγραφέας του έργου ο Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης-.  Καλό είναι αυτά τα οποία πιστεύει κανείς πολύ, ταυτόχρονα να μπορεί να παίρνει κι απόσταση για να τα βλέπει και λίγο….αλλιώς. Γιατί το χιούμορ αυτό δημιουργεί. Βοηθάει να μην ταυτίζεσαι συναισθηματικά. Γιατί όταν ταυτιστείς μέσα από το συναίσθημα με οτιδήποτε, τότε τυφλώνεσαι, δεν βλέπεις.

- Υπάρχουν λέξεις που σας είναι αναγκαίες στην καθημερινότητά σας; Και ποιες είναι αυτές;
Μια παλέτα από λέξεις που δεν είναι χρησιμοθηρικές, που δεν τις λες γιατί θέλεις κάτι, αλλά τις λες για να δώσεις κάτι. Σαν αυτό που λέει υπέροχα και το ποίημα του Εμπειρίκου «Πάρε την λέξη μου, δως μου το χέρι σου». Η μάλλον…
Ξανά, το σβήνουμε αυτό. Γομολάστιχα (γέλια)
Απ’ την παλέτα όλων των λέξεων που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα μας μου αρέσουν αυτές οι λέξεις που δεν τις προφέρουμε γιατί θέλουμε κάτι.

- O αέρας μεταξύ 2 ανθρώπων σε συνθήκη έρωτα, τι συστατικά σας φαίνεται ότι περιέχει;
Είναι μεθυστικός αλλά και παραπλανητικός

- Η Εντα και η Νόρα. Καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου όμως καμμιά δεν φωνάζει την άλλη με το όνομά της. Κάπως περίεργο δεν είναι να μιλάς με κάποιον και να μην προφέρεις τ’ όνομά του;
Το πιστεύετε ότι τώρα που το λέτε το παρατηρώ κι εγώ…τώρα το συνειδητοποιώ! (γέλια)
Σωστή παρατήρηση… Δεν φαντάζομαι τι ήθελε ο ποιητής να πει εδώ. Ισως γιατί τα ονόματα των ηρωίδων, το Νόρα και το Εντα είναι μυθικά, είναι μυθικών ηρωίδων του Ιψεν .


- «Ξεχνάμε πως δεν είμαστε θεοί, λησμονούμε ότι είμαστε απλώς άνθρωποι, δε χρειάζεται λοιπόν να είμαστε τόσο σκληροί με τους εαυτούς μας, αναμενόμενο είναι να κάνουμε λάθη, ακόμα και ολέθρια» λέει κάποια στιγμή η Νόρα. Χρειαζόμαστε τέτοια υπενθύμιση, νομίζετε πως μας ξεφεύγει μες την ρουτίνα το ότι δεν είμαστε θεοί;
Εννοείται! Είμαστε όλοι μικροί θεοί! Όλο το μάτι σου μικρούς θεούς βλέπει τριγύρω. Κι αυτός είναι ο μόνος σίγουρος τρόπος για να μην δεις ποτέ τον αληθινό θεό

- Η λέξη αέρας είναι μια ανάλαφρη λέξη. Περιγράψτε μας τι σημαίνει η λέξη για εσάς;
Ααα ο αέρας για μένα είναι κάτι παιχνιδιάρικο που προκαλεί όμως ανακατωσούρα,  μπορεί ν’ ανακατέψει τις λέξεις και τα αισθήματα, να βάλει τις λέξεις με άλλη σειρά κι έτσι να δημιουργηθούν μπλεξίματα και παρεξηγήσεις. Αλλά και κάτι που μπορεί να σβήσει πράγματα με το πέρασμά του.

- Μας  χρειάζεται και κάπου – κάπου να βάζουμε τις λέξεις σε άλλη σειρά…
Ναιι μας χρειάζεται, όπως μας χρειάζεται κι η ελαφρότητα γενικότερα.

- Το έχουμε πολυβαρύνει νομίζετε;
Ναι ακριβώς. Αυτή η ελαφρότητα για την οποία μιλάει το έργο που δεν είναι συνώνυμο της έλλειψης βαθύτητας, αλλά έχει να κάνει με την έλλειψη βαρύτητας είναι τελείως διαφορετικό.

- Επικοινωνία αρθρωμένη με λέξεις, ή εξωλεκτική επικοινωνία καλύτερα; Τι σας περνάει καλύτερα το μήνυμα από τον απέναντι;
Eγώ σίγουρα είμαι ο τύπος της εξωλεκτικής  –καμμιά φορά για παιχνίδι κλείνω τον ήχο από τους πολιτικούς που μιλάνε στην τηλεόραση και διαβάζω ένα άαααλλο εντελώς διαφορετικό σενάριο απ’ αυτά που λένε. Από μικρή έπαιζα αυτό το παιχνίδι. Προσέχω πάντα τους ανθρώπους, όχι τα λόγια τους…

- Μα και σεις είστε έτσι νομίζω. Με την εξωλεκτική επικοινωνία λειτουργείτε καλύτερα
Ναι κι εγώ έτσι πιστεύω, συμφωνώ σ’ αυτό.

- Tι σας χαλαρώνει μετά την παράσταση;
Μ αρέσει να κάνω οτιδήποτε μπορεί ν αποφορτίσει το σύστημα εκείνη την ώρα από την ένταση. Να κάτσω λιγάκι, να πω μια χαζομάρα, να πιω ένα ποτήρι κρασί, να χαζολογήσω.

- Σας τρομάζει ο χρόνος ή είστε συμφιλιωμένη με την ιδέα;
Το σκέφτομαι, καμμιά φορά εκπλήσσομαι μάλλον, γιατί το εσωτερικό μου πεδίο με το εξωτερικό δεν συμβαδίζουν πάντα .

- Εχετε όμως ένα υπέροχο παιδί που το είδα και στην σκηνή του Ιλίσια, ένα παιδί ανήσυχο υπάρχει διαρκώς στο μάτι σας
Ναι είναι πολύ ζωντανό το παιδί μέσα μου. Γι αυτό κι ο χρόνος δεν θα λεγα ότι με τρομάζει, με εκπλήσσει όμως, ναι. Κάποιες φορές που συνειδητοποιώ το χρόνο,  πως πέρασε τόσος βιωμένος χρόνος, εκπλήσσομαι. Από την άλλη μου έχει φερθεί κι αρκετά καλά ο χρόνος. Με την έννοια ότι είμαι υγιής, δουλεύω  δεν με έχει προσγειώσει απότομα ο χρόνος, όπως πολύ συχνά βλέπουμε να γίνεται γύρω μας. Οπότε  έχω την πολυτέλεια να διατηρώ έκπληξη κι όχι τρόμο.

- Σας αρέσουν οι εκπλήξεις; Έστω κι αν δεν είναι οι καλές εκπλήξεις;
Μ αρέσει η παιχνιδιάρικη διάθεση στην ζωή, είναι στην φύση μου. Μ’ αρέσουν τα πράγματα τα απροσδόκητα, οι ανατροπές , ν’ αλλάζει ο σχηματισμός των χαρτιών  και στην πορεία να βγαίνει κάτι άλλο.

-  “Και με τους πίνακες τι έγινε;” τελικά; Είναι η ερώτηση της παράστασης που έχει τον πιο πολύ «αέρα» νομίζω. Όποτε ρωτούσατε “και με τους πίνακες τι έγινε;” εμείς από κάτω προετοιμαζόμασταν  για το επόμενο κύμα ασυνεννοησίας και συνεννόησης μαζί.
(γελάει) Ναι είναι  η αφορμή και το κομβικό σημείο η ερώτηση για να εκτυλιχθεί όλη αυτή η τρέλα που κουβαλάνε οι συγκεκριμένες ηρωίδες.

Η Ολια Λαζαρίδου πρωταγωνιστεί στην παράσταση "Αέρας"

Πρωταγωνιστούν: Ναταλία Τσαλίκη, Όλια Λαζαρίδου

Κείμενο: Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης

Σκηνοθεσία: Μανώλης Δούνιας

Σκηνικά-Κοστούμια: Άγγελος Μέντης

Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος

Το τραγούδι της παράστασης έχει συνθέσει ο Φοίβος Δεληβοριάς.

Παραγωγή: ΘΕΑΣΙΣ-ΔΡΑΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΕΠΕ

Φωτογραφίες: Μαριλένα Σταφυλίδου
Θέατρο Ιλίσια Βολανάκης

*Ποιητική συλλογή της Ολιας Λαζαρίδου από τις εκδόσεις Βιβλιοπωλείο της Εστίας

Πηγή:  allyou.gr  

 

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2019 05:19
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση