Κυριακή, 10 Νοεμβρίου 2019 13:04

Καθημερινή εξάσκηση, της Άννας Δαμιανίδη

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ets24«Αγαπητοί επιβάτες. Η είσοδος στα οχήματα γίνεται μόνο από την μπροστινή πόρτα…» Η φωνή στο μεγάφωνο του λεωφορείου επαναλαμβάνει τα ίδια λόγια σαν μαγικό ξόρκι, ξανά και ξανά. Περνάει ο ήχος πάνω από τους στριμωγμένους επιβάτες. Οι περισσότεροι έχουν μπει στο όχημα από τις άλλες δύο πόρτες. Μερικοί έχουν σπρώξει μπαίνοντας όσους έβγαιναν, να προλάβουν θέση. «Ολοι οι επιβάτες ακυρώνουν το εισιτήριό τους κατά την είσοδό τους στο όχημα» επιμένει η ευχάριστη, γυναικεία, νεανική, απόμακρη φωνή.

 Τι βίτσιο έχουν οι οδηγοί με αυτήν την κασέτα; Τον πρώτο καιρό ίσως πίστεψαν ότι πες πες θα πείθονταν οι επιβάτες. Οχι πως νοιάζονταν και πολύ, αλλά κάποιοι τύποι σαν εμένα και άλλους λάτρεις απελπισμένους μιας κάποιας λογικής, ενός στοιχειώδους επιπέδου πολιτισμού, μιας ελάχιστης ελπίδας ότι μπορεί να συνεννοηθούμε κυκλοφορώντας στη μονίμως κατσούφα και νευριασμένη αυτή πόλη, κάποιοι τέτοιοι αμετανόητοι στεκόμασταν στην άκρη της στάσης, να μπούμε από την μπροστινή πόρτα. Από την οποία, μόλις άνοιγε, κατέβαιναν οι επιβάτες ακριβώς όπως και στις άλλες δύο. Μα πρέπει να λέτε στον κόσμο να μην κατεβαίνει από εδώ, είπα σε έναν οδηγό τότε, τις πρώτες μέρες. Σάμπως θα ακούσουν αν το πω; απάντησε. Δεν είχε περιέργεια να δοκιμάσει. Ούτε και κανένας άλλος, όπως απεδείχθη.

Για μερικούς μήνες επέμενα να μπαίνω από την μπροστινή πόρτα, να χτυπάω την κάρτα μου στο μηχάνημα. Επέμενε κι η φωνή στο μεγάφωνο. Ακόμα επιμένει. Εγώ πάλι όχι. Παραιτήθηκα από την προσπάθεια, την ελπίδα και την ιδέα. Μπαίνω από την πιο κοντινή πόρτα και δεν χολοσκάω για το χτύπημα της κάρτας.

Η ευχάριστη γυναικεία φωνή συνεχίζει να μας ενημερώνει για κάτι που δεν συμβαίνει. Πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι ζούμε σε χώρα όπου οι κανονισμοί και οι κανόνες δεν ισχύουν. Να μην ξεχνιόμαστε. Να μη νομίζουμε ότι εδώ δεν είναι Μπαλκάνια κ.λπ. Αν καμιά φορά παρασυρθούμε και πιστέψουμε ότι μπορεί κάποια λογική απόφαση στις συγκοινωνίες να εφαρμοστεί, να ελπίσουμε στον εκσυγχρονισμό και άλλες αυταπάτες, πρέπει να μας προσγειώσει η γλυκιά γυναικεία φωνή στην αναπόδραστη ιδιαιτερότητά μας. Τα πράγματα που λέμε στην Ελλάδα δεν τα εννοούμε. Αλλα λέμε κι άλλα κάνουμε. Είναι βασικό στοιχείο της ζωής μας. Συνηθίστε να αγνοείτε αυτά που ακούτε. Είναι πολύ χρήσιμο. Ο ΟΑΣΑ προσφέρει δωρεάν αυτή την καθημερινή άσκηση, κάνει καλό στο βαθύ ελληνικό μυαλό.

Πηγή:  efsyn.gr  

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 10 Νοεμβρίου 2019 13:10

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση