Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2019 10:28

28η Οκτωβρίου 2019, του Χρήστου Μποκόρου, από το fb

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

bokoros2Η μέρα ανέτειλε λαμπρή.

Εξαίσιος ο ουρανός, ζωοποιό τ’ αεράκι "...

που λες και λέει μες στης καρδιάς τα φύλλα:

Γλυκειά η ζωή κι ο θάνατος μαυρίλα".

Μόνο στην ημερομηνία επανακάμπτει ακανθώδης η ιστορία.

 Εκείνο το συναρπαστικό "εμείς" που ακόμη και στις ήττες

παραμένει νικηφόρο.

Μνήμη δριμεία, διχαλωτή.

Άταφο πένθος, ξεμακραίνει το όχι κι η θυσία τόσων πεσόντων υπέρ ελεύθερης πατρίδας... τότε.

Τώρα αναπαυτική αργία, ξέφραγη η ελευθερία, γλυκά κι ανώδυνα η λήθη,

εύχαρις, πολυπολιτισμική, βαθεία,

μας απαλλάσσει σωρηδόν απ’ την υποταγή και την απελπισία.

Σ.Δ: Κατά καιρούς διάφορα έχω σκεφτεί και έχω πει τις μέρες των εθνικών μας εορτών. Μέρες που σχεδόν πάντα βαριόμουν τον επίσημο εορτασμό τους με εκείνες τις πληκτικές παρελάσεις κι εκείνους τους στομφώδεις λόγους. Αυτό όμως που κάθε φορά διαπίστωνα όταν βουτούσα στα εθνικά γαλανά νερά τους ήταν η ολοκληρωτική απουσία κάποιου συναισθήματος, ακόμα κι όταν είχα τη βοήθεια έργων τέχνης εμπνευσμένα απ'αυτές. Παραδόξως αυτό μου άφηνε μία αίσθηση ανικανοποίητου που ποτέ δεν ξέρεις σε τι μπορεί να σε οδηγήσει σε κάποια άλλη φάση. 

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2019 15:41
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση