Λειτουργούμε κάπως αντισταθμιστικά και με παράξενο τρόπο σε πράγματα που εμπεριέχουν τον ανταγωνισμό, με κανόνες όμως, κάνουμε ότι μπορούμε. Ταυτόχρονα παίρνουμε στις πλάτες μας την οικογένειά μας και όλο μας το σόι  ή το χωριό όλων όσων αγαπάμε. Έτσι βήμα βήμα, κάτι που ξεκινάμε να το φέρουμε εις πέρας εντελώς για την πάρτη μας ή και για την ομάδα μας, φτάνουμε στο τέλος να εκπροσωπεί όλη την πατρίδα και την ιστορία της. Μυστήρια πράγματα, που συμβαίνουν σχεδόν δίχως να το σκεφτούμε και να το αποφασίσουμε. Ίσως πάλι, έτσι πάνω κάτω, να λειτουργούν κι όλοι οι άνθρωποι σε όλον το κόσμο όταν οι συνθήκες είναι παρόμοιες με τις δικές μας.

Θα μου πείτε πως και τα προηγούμενα χρόνια μπορεί να παίρναμε διάφορα βραβεία και να μην υπέπιπταν στην αντίληψή μας. Σωστό κι αυτό. Τώρα όμως, λόγω Σταγόνας, τυχαίνει να έχουμε τεντωμένες τις κεραίες μας προσπαθώντας να τα εντοπίζουμε. Γιατί μέρος της πολιτικής μας είναι να προβάλλουμε πράγματα που μας χαροποιούν, που αυθορμήτως τους βγάζουμε το καπέλο. Είμαστε βέβαιοι πως τέτοιες επιτυχίες, ιδιαίτερα αυτήν την εποχή, ανεβάζουν το ηθικό πολλών καλοπροαίρετων και γίνονται πιο εύκολα παραδείγματα προς μίμηση. Ανάμεσα σ'αυτά προφανώς είναι και τα βραβεία ή τα μετάλλια που κερδίζουν κάποιοι συμπατριώτες μας. Αυτοί που σκάλισαν υπομονετικά μες τη σιωπή ένα, ας το πούμε, χάρισμά τους και κατά κανόνα εργάστηκαν σκληρά για να το κάνουν ν'ανθίσει. Και τις περισσότερες φορές την προσπάθεια αυτή την κάνουν δίχως την κρατική μέριμνα που τυχαίνουν να έχουν άλλοι από χώρες πιο οργανωμένες, αξιοκρατικές και πλούσιες.

Πατώντας εδώ  θα σας ανοίξει ένα άρθρο που μιλάει για τα δύο Όσκαρ Πολιτισμού που μας έδωσε φέτος το τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την πολιτιστική κληρονομιά. Το ένα είναι στον τομέα της "Συντήρησης" και αφορά στα Προπύλαια και το άλλο στην κατηγορία "Ειδικές Υπηρεσίες" και αφορά στην Υπηρεσία συντήρησης μνημείων Ακρόπολης.