Τρίτη, 13 Αυγούστου 2019 16:43

Σχολιάζοντας το "Απαλλοτρίωση «Λιπασμάτων»", του αντιπεριφερειάρχη Πειραιά Γιώργου Γαβρίλη, από το fb

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

anaplasi10Όπως είναι γνωστό το Περιφερειακό Συμβούλιο της Περιφέρειας Αττικής αποφάσισε (7.5.2019) την κήρυξη αναγκαστικής απαλλοτρίωσης υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου έκτασης 204 στρεμμάτων στην περιοχή των “Λιπασμάτων” ιδιοκτησίας της “Πρότυπος Κτηματική Τουριστική ΑΕ” του ομίλου της Εθνικής Τράπεζας την Ελλάδος.

Με απόφαση του Συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής και επειδή παρήλθε άπρακτη η αναγκαστική προθεσμία των 30 ημερών, θεωρείται κατά τεκμήριο νόμιμη η απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου για την αναγκαστική απαλλοτρίωση του χώρου του πρώην Εργοστασίου Λιπασμάτων στην περιοχή του Δήμου Κερατσινίου – Δραπετσώνας για την κατασκευή Μητροπολιτικού Πάρκου Πρασίνου.

Η “Εθνική” προσέφυγε κατά της απόφασης του Περιφερειακού Συμβουλίου στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής και ζητεί την ακύρωσή της. 

Σε μια περίοδο που όλοι αναγνωρίζουν τις δραματικές συνέπειες και τους κινδύνους της εξελισσόμενης κλιματικής αλλαγής, που στην Αττική μετράμε καθημερινά ποικίλα περιβαλλοντικά προβλήματα και δυσκολίες, είναι κρίσιμο να υπάρχουν κινήσεις ουσιαστικά και συμβολικά αντίρροπες στη νοοτροπία της άναρχης και ληστρικής εκμετάλλευσης του περιβάλλοντος και της εμπορευματοποίησης των τελευταίων ελεύθερων χώρων που διαθέτει η Αττική.

Αυτό το μοντέλο που για δεκαετίες εφαρμόστηκε στο όνομα της “ανάπτυξης”, δημιούργησε και συσσώρευσε πολλά περιβαλλοντικά προβλήματα στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά, υποβάθμισε την ποιότητα ζωής και την βιωσιμότητα των πόλεων. Είναι αυτό το μοντέλο που άφησε πίσω του κουφάρια βιομηχανιών, ανεργία, έλλειψη ελεύθερων χώρων και πρασίνου και περιβαλλοντικά προβλήματα που ακόμη και σήμερα είναι επίκαιρα (οσμές, καζάνια κλπ).

Η προσπάθειά μας να ξαναζωντανέψουμε χώρους όπως τα “Λιπάσματα”, να αποτρέψουμε τον κίνδυνο να μετατραπούν εκ νέου σε χώρο συγκέντρωσης οχληρών χρήσεων, αποτελεί μια έμπρακτη απόδειξη του τρόπου με τον οποίο υπηρετείται το δημόσιο συμφέρον, δημιουργούνται νέοι δημόσιοι χώροι πρασίνου, αναψυχής και πολιτισμού που θα έχουν διαρκή και σταθερή σχέση και αλληλεπίδραση με την κοινωνία. Η αποτροπή της οικοπεδοποίησης των “Λιπασμάτων” επιτρέπει τη δημιουργία ενός υπερτοπικού πόλου πρασίνου που θα δώσει “ανάσες” σ' όλη την Αττική. Είναι, παράλληλα, και προϋπόθεση οι πόλεις μας να αποκτήσουν χώρους και υποδομές που θα προσελκύουν επισκέπτες και θα τις επανεντάσσουν σε μια προοπτική βιώσιμης ανάπτυξης μακριά από λογικές και λάθη του παρελθόντος.

Σ.Δ: 1ο) Μένω στον "υπερτοπικό πόλο πρασίνου", γιατί φοβάμαι ότι τελικά κάτι τέτοιο δεν θα'ναι. Παρόλο που οι ευεργετικές επιδράσεις του πράσινου είναι γνωστές εδώ και δεκαετίες, οι διάφοροι θεσμοί στην χώρα μας κάνουν ότι μπορούν για να μην μας προκύψει. Να τονίσουμε το σημαντικό. Στις μέρες μας εκτός των άλλων το πράσινο είναι μια επιλογή που συνεισφέρει στην μάχη κατά της κλιματικής κρίσης. Και να επισημάνουμε πως η περιοχή αυτή είναι η τελευταία μεγάλη κι ελεύθερη περιοχή στον Δ.Πειραιά που μπορεί να δημιουργηθεί σ'αυτήν ένα υπερτοπικό μητροπολιτικό πάρκο, εννοείται υψηλού πρασίνου και εννοείται τουλάχιστον 150 στρεμμάτων. Υπάρχει φυσικά και το θέμα της ανάπτυξης που το να την δαιμονοποιούμε επικαλούμενοι το παρελθόν είναι εντελώς άστοχο. Κι αυτό διότι ζούμε σε μια χώρα με σοβάρότατο πρόβλημα το μεγάλο ποσοστό ανέργων, που αν δεν το πάρουμε αλλιώς δυστυχώς θα υπάρχουν για πολλά χρόνια ακόμα μιας και μας περιμένει ένα μέλλον όπου η ανάπτυξη δύσκολα θα μας προκύψει στον ίδιο βαθμό που θα συμβαίνει στις άλλες χώρες της Ε.Ε, αλλά και που και σ'αυτήν οι εκτιμήσεις μιλάνε για χαμηλό ρυθμό ανάπτυξης τα επόμενα χρόνια. Ότι ταυτόχρονα με το πάρκο, την αναψυχή και τον πολιτισμό μπορεί να προκύψουν σχέδια για μεγάλες επενδύσεις στην περιοχή της ανάπλασης στη Δραπετσώνα, στον χώρο των 620 στρεμμάτων, είναι κάτι που μπορεί να γίνει δίχως ότι επιλεγεί να μολύνει και να υποβαθμίζει το περιβάλλον. Εξαρτάται φυσικά από τους έχοντες μαχαίρι και πεπόνι, εξαρτάται από τους όρους που θα θέσουν και τους κανόνες συνεργασίας που θα διαμορφώσουν. Με λίγα λόγια έχουμε μεγάλη ανάγκη και από πράσινο κι αυτό είναι θέμα των αυτοδιοικητικών παραγόντων και από νέες θέσεις εργασίας κι αυτό εξαρτάται από επενδύσεις, δημόσιες και ιδιωτικές. Μόνο που αυτά τα θέματα κάποια στιγμή θα πρέπει να αρχίσουν να συζητιώνται δημόσια και όχι όπως μέχρι σήμερα που κατά κανόνα οι αποφάσεις παίρνονται από μια κλειστή ομάδα.

2ο) Στο αριστερό μέρος της φωτό φαίνεται ένα μέρος από τα 86 στρέμματα που το 2016 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ παραχώρησε στο δήμο Κερατσινίου Δραπετσώνας. Αυτό που ένας τυχαίος παρατηρητής θα διαπιστώσει δίχως ιδιαίτερη προσπάθεια είναι πως η διαμόρφωση του χώρου που έκανε η δημ.αρχή είναι μια ωδή στο τσιμέντο και στο γαρμπίλι. Το λίγο πρασινάκι που διακρίνεται στη μέση δεν είναι φυσικό πράσινο. Όσο για το πράσινο δεξιά είναι στον χώρο της Εθνικής και είναι αυτό το φυσικό πράσινο της βροχής, το χνούδι της γης. Η ίδια επιλογή έγινε και για το υπόλοιπο κομμάτι της παραλιακής ζώνης που βρίσκεται στο άλλο άκρο, αυτό στο οποίο γίνονται οι συναυλίες και συνορεύει με την Oil One του Μελισσανίδη, όπως και στο ενδιάμεσο κομμάτι. Κι εκεί στ'αυτό έχει φτιαχτεί επί του παρόντος κυριαρχεί το τσιμέντο και το γαρμπίλι. Τυχαίο; Αναγκαστική επιλογή; Ή, επιλογή που εκφράζει την αισθητική των αρχιτεκτόνων του δήμου; 

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 15 Αυγούστου 2019 18:35
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση