Τρίτη, 23 Ιουλίου 2019 16:02

Ένα ζεστό φιλί στον Σταύρο Τσιώλη που έφυγε από αυτή τη ζωή

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

tsiolis1Μας άρεσαν οι τελευταίες ταινίες του Σταύρου Τσιώλη ( Τρίπολη, 1937 - Αθήνα, 2019). Δίχως να μας πουλάνε την μούρη της αγέλαστης πρωτοπορίας που λέει και ο Τζούμας και τον ξερολαϊσμό των ημιμαθών, δίχως να πνίγονται στα καθιερωμένα όπως οι πρώτες του ταινίες, κατάφερε στο τέλος να βρει το δρόμο του και να μας γλυκαίνει με πικρές αλήθειες προκαλώντας μας ένα ευγενέστατο χαμόγελο με βέλη που δεν εξαιρούσαν κανένα από τα πιράνχας που δυναστεύουν την κοινή μας ζωή. Με μια διαφορά.

Δεν τα καταδίκαζε, αλλά με κατανόηση αναδείκνυε στοιχεία που τους επέτρεπαν μέσω των σχέσεών τους να διασώζουν κάτι από τα καλά και όμορφα που διέθεταν. Μακάρι το πνεύμα του αξιαγάπητου Τσιώλη να βλαστήσει ανανεωμένο σε νέες ελληνικές καρδιές που φιλοδοξούν να γυρίσουν ταινίες λαϊκές. Πριν από την παρουσίαση του Cine Dogs που μας άρεσε και την αναδημοσιεύουμε, ο λόγος στους στενούς συγγενείς του. 

σήμερα Τρίτη 23 Ιουλίου, στις 6.10 το πρωί ο αγαπημένος μας πατέρας φίλος και αδελφός

Σταύρος Τσιώλης
ταξίδεψε στους ουρανούς, πέταξε προς έναν άλλο πολύχρωμο γαλαξία, ένα καλύτερο κόσμο όπου οι ψυχές χαίρονται το λίκνισμα των αστεριών και δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά να προσεύχονται για όλους και όλα τα μικρά σπάνια και ταπεινά πράγματα που αγάπησαν σ΄αυτή τη ζωή...

μόνο λύπη γι όλα αυτά που μας χώρισαν

και άγια τύχη γι όλα αυτά που ένωσαν

Cinedogs: Σήμερα το πρωί, ο Σταύρος Τσιώλης μας έγνεψε αντίο. Ίσως πρώτα να "έφαγε ελαφρά, να κοιμήθηκε 3 ώρες και μόλις δρόσισε", να ξεκίνησε για ένα τόπο όπου οι άνθρωποι μπορεί και να "συγχωρούν όσους από έρωτα εκπέσανε". Ο Σταύρος Τσιώλης έγινε γνωστός σε πανελλήνια κλίμακα μέσα από την ασύλληπτη επιτυχία της ταινίας Ας περιμένουν οι γυναίκες, η οποία έχει μετατραπεί τα τελευταία χρόνια σε κάτι σαν λαϊκή κοινοκτημοσύνη, με τις ατάκες να μεταδίδονται περίπου όπως τα δημοτικά τραγούδια, από στόμα σε στόμα, αλλά η πορεία του υπήρξε μακρά και λαμπρή στον ελληνικό κινηματογράφο. 

Έχοντας αρχικά εργαστεί σε πάνω από 50 ταινίες ως βοηθός σκηνοθέτη, πραγματοποιήσε το ντεμπούτο του το 1969, με την ταινία Ο μικρός δραπέτης., ενώ 2 χρόνια αργότερα έκανε αίσθηση μέσα από την ταινία Κατάχρησις εξουσίας, όπου ο Νίκος Κούρκουλος έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Διάλειμμα και πλήρης εξαφάνιση από τα κινηματογραφικά δρώμενα για 14 χρόνια για τον Σταύρο, και επιστροφή το 1985 με την ταινία "Μια τόσο μακρινή απουσία".

Σταδιακά, ο Τσιώλης αλλάζει στυλ, ύφος και τόνο. Από το φιλμ νουάρ της πρώτης περιόδου περνά στο ενδοσκοπικό προσωπικό δράμα (που και πάλι νουαρίζει με τον τρόπο του), καταλήγοντας εν τέλει σε αυτό το τόσο sui generis και αναγνωρίσιμο από μακρινούς γαλαξίες στυλ, που σημάδεψε το τελικό στάδιο της φιλμογραφίας του: την ηθογραφική κωμωδία που διατρέχει την ελληνική επαρχία, με το τόσο ιδιαίτερο και περιπαικτικό χιούμορ.

Το Ας Περιμένουν οι Γυναίκες (1998) είχε έρθει ως συνέχεια του εξαίρετου Παρακαλώ γυναίκες μην κλαίτε (1992), στο οποίο ο Τσιώλης και ο αείμνηστος Χρηστος Βακαλοπουλος ένωσαν δυνάμεις, αλλά τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με το ντελιριακό και εξωφρενικό "Έρωτας στη χουρμαδιά" (1990), το οποίο στέκει, τουλάχιστον στο μυαλό μας, ως η πιο καθάρια έκφραση του κόσμου που ήθελε να πλάσει ο λατρεμένος μας Σταύρος. Και στις 3 ταινίες αυτές ταινίες πρωταγωνιστεί ο Αργύρης Μπακιρτζής, ο οποίος έμελλε να γίνει ο Διόσκουρος του Σταύρου στην όψιμη περίοδο της καριέρας του. Το CineDogs αποχαιρετά με πολλά σκουπιδάκια στα μάτια έναν άνθρωπο ευαίσθητο και αξιοπρεπή, με αστείρευτο χιούμορ και μεγάλη καρδιά.

Πατώντας  luben.tv  θα σας εμφανιστούν μερικά δημοφιλή αποσπάσματα από τις ταινίες του. 

Και  εδώ  σαν ένα αφήγημα χωρίς σημεία στίξης η ζωή του Τσιώλη, της Μαρίας Κατσουνάκη

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 29 Ιουλίου 2019 18:48
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση