Πέμπτη, 04 Ιουλίου 2019 10:59

H Filothei Varsami στο fb, για τη συνέντευξη του Τσίπρα στους δύο δημοσιογράφους του Σκάι,

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

skaiΣτο αρθρ. 3 των κανόνων δεοντολογίας της εσηεα αναφέρεται: «Η ισηγορία και η πολυφωνία, οξυγόνο της δημοκρατίας, αναιρούνται σε συνθήκες κρατικού μονοπωλιακού ελέγχου των Μ.Μ.Ε. και υπονομεύονται με τη συγκέντρωση της ιδιοκτησίας τους σε γιγαντιαίες κερδοσκοπικές επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν την κοινή γνώμη σαν καταναλωτή και προσπαθούν να χειραγωγήσουν το φρόνημα, τις συνήθειες και την εν γένει συμπεριφορά της».

 Αυτή την ωραία διατύπωση σκεφτόμουν χθες διαπιστώνοντας για μία ακόμα φορά τον εξόφθαλμα και μονοσήμαντα πολιτικό ρόλο του συγκροτήματος αλαφούζου, ο οποίος θα έπρεπε να προβληματίζει όχι μόνο εμάς που διαφωνούμε με τη νδ, αλλά τους ίδιους τους νεοδημοκράτες, κυρίως αν διέθεταν ιστορική μνήμη και θυμόντουσαν το ρόλο αλαφούζου στην άνοδο και την πτώση της κυβέρνησης του κωνσταντινου μητσοτακη. Από το «αγαπητέ πρόεδρε, θα ήθελα να πω ενώπιον όλων των παρευρισκομένων ότι αυτή την εφημερίδα την αγόρασα μόνο και μόνο για να σας κάνω πρωθυπουργό» του α. αλαφούζου στον κ. μητσοτάκη, μέχρι το «κατηγορώ την οικογένεια Αλαφούζου ότι βρίσκεται πίσω από τη συνωμοσία της ανατροπής της κυβέρνησης» του μακαρίτη. Μια συνομολογημενη ιστορία διαπλοκής που δεν τελείωσε με το οδυνηρό διαζύγιο και συνεχίζει να δρεπει καρπούς μέχρι σήμερα.

Η χθεσινή στάση των δημοσιογράφων του σκαι οι οποίοι προσπάθησαν με αυτοπεποίθηση που δεν επιβεβαιώθηκε, να ικανοποιήσουν την αντιπολιτευτική βαναυσότητα που ανέμεναν από αυτούς οι αφιονισμένοι αντισύριζα ψηφοφόροι, ομολογώ ότι μου έκανε τεράστια εντυπωση. Ειναι πλέον φανερό (γιατί ούτε τους ενδιαφέρει ούτε θέλουν να το κρύψουν) ότι στο όνομα της προσπαθειας να μη γίνουμε *βενεζουέλα*, στήθηκε τελικά (από την αποτυχία των ρ/τ αδειών και μετά νομίζω) ένα σύστημα διασύνδεσης και συνεργασίας πολιτικών-μμε-οικονομικών παραγόντων, που μπορεί να μη θυμίζει λατινική αμερική, θυμίζει πάντως καταστάσεις τύπου ουκρανία. Και σε άλλες χώρες συγκεκριμένα κόμματα είχαν τα *δικα τους* κανάλια, δεν ανακαλύψαμε την πυρίτιδα, αλλά ακόμα και η προπαγάνδα είναι άλλο πράγμα από την επίσημη απόπειρα πολιτικού bulling, όπως χθες. Κατ εμε το χθεσινό δεν ήταν συζήτηση του πρωθυπουργού με δυο κορυφαίους δημοσιογράφους, αλλά η ομάδα αλήθειας απέναντι σε κάποιον που προσπαθούσαν να εμφανίσουν περίπου ως *ο καρανικας πρωθυπουργος*. (Από εμένα είναι *αντε γεια*!)

Σημειωτέον, εκτιμώ τρομερά την πολιτική αντιπαράθεση, πιστεύω όμως πάντα ότι πρέπει να λαμβάνει χώρα με κανόνες. Όπως με είχε ξενίσει το σκαιό υφος της χούκλη απέναντι στον γαπ, έτσι με ξένισαν (μπορώ να πω και με σόκαραν) οι δυο απροετοίμαστοι και αδιάβαστοι δημοσιογράφοι χθες που με ένταση και νεύρα προσπαθούσαν να ξεβρακωσουν τον τσιπρα, όχι να μάθουν και να μάθουμε κάποια αλήθεια. Δεν είχα την αίσθηση ότι προσπαθούσαν να τον στριμώξουν με στόχο να ενημερωθεί ο λαός, αλλά ότι προσπαθούσαν να τον προσβάλλουν και να τον εκθέσουν λέγοντας στα μούτρα του αυτά που συζητάνε μεταξύ τους στην καθημερινή. Έθεταν σκόπιμα ερωτήσεις όχι πάνω στα κρίσιμα για τον λαό θέματα, αλλά στα ενδιαφέροντα την ατζέντα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ζητήματα και προσπαθούσαν να τον διακόψουν όταν αυτό που άκουγαν πήγαινε προς τάπα (βλ μακεδονικό και χριστοφοράκο πχ). Η γυναίκα του ανιψιού του μητσοτάκη κόντευε να βάλει τα κλάματα από τα νεύρα της που δεν ξεφτίλισε τον *καταληψια*. Κοίταζαν ο ένας τον άλλο με επιδεικτική αγένεια χτυπώντας νευρικά τα χέρια τους, όταν ο πρωθυπουργός της χώρας επέμενε να ολοκληρώσει την απάντηση που δεν τον άφηναν να σταυρώσει. Προσπαθούσαν να τον μειώσουν ακόμα και με τις εκφράσεις του προσώπου τους, τον διέκοπταν για να μην ακούγεται η θέση του, απέφυγαν οποιαδήποτε ερώτηση για κρίσιμα θέματα όπως τα ελληνοτουρκικα («αυτά είναι τα εύκολα» είπε η σια και ρώτησε για το κότερο). Βλέποντάς τους αναρωτιόμουν αν ο μέσος νεοδημοκράτης είναι ευχαριστημένος από αυτή την εικόνα ευτελισμένης δημοσιογραφίας (δεν είναι, τους ήθελαν και χειρότερους).

Ο συριζα στη διάρκεια της θητείας του έκανε μεγάλα λάθη (μάτι, μεταναστευτικό), έκανε και μεγάλα καλά (πρέσπες, προστασία χαμηλών εισοδημάτων, συντάξεις). Από τον αντιπολιτευόμενο τύπο όμως τα πάντα του χρεώθηκαν ως λάθη βαριά. Την ίδια ώρα τα λάθη της νδ πέρναγαν από δεκάδες φίλτρα *καλοπιστων* ερμηνειών και όταν ο κίνδυνος ήταν σοβαρός, δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα και να εξαφανιστεί εντελώς η είδηση (βλ καταδίκη ν γεωργιάδη για ασέλγεια σε ανήλικα). Η ποσοτική συντριπτική διαφορά των προσκείμενων ενθεν κακειθεν μέσων εξέθρεψε μια κατάσταση στην οποία βλάστησε ιδανικά το αντισύριζα μενος, το βασικό δλδ πεδίο πολιτικής της νέας νδ. Αιχμή του δόρατος το συγκρότημα αλαφούζου το οποίο, παρα το γεγονός ότι συστήθηκε στην ελλάδα μέσα από τις κατηγορίες ότι χρημάτιζε τον μακαρίτη μητσοτάκη, ωστόσο, ουδέποτε διερευνήθηκε για ποιο λόγο ένας μεγάλος οικονομικός όμιλος έδινε μαύρο χρήμα σε πολιτικο κόμμα και τι ακριβώς έγιναν τα χρήματα αυτά. Απλα αφέθηκε να αγοράζει εφημερίδες και κανάλια για να ανεβάζει και να κατεβάζει πρωθυπουργούς.

Ο συριζα λόγω ερασιτεχνισμού και ανομοιογένειας, ιδανικά προσφέρθηκε ως πεδίο εύκολων ασκήσεων αποτελεσματικής αντιπολίτευσης. Η αντιπολίτευση, όμως, (εννοώ την αξιωματική) αντί να λειτουργήσει θεσμικά και να τον ξεσκίσει, λειτούργησε *παλαιοδεξιά* με την κακή την έννοια· διαπλέχθηκε με επιχειρηματίες που πληρώνουν τα προεκλογικά της περίπτερα (αυτά ξέρουμε προς το παρόν) και με δημοσιογράφους που πληρώνονται από συγκεκριμένους, σεσημασμένους οικονομικούς ομίλους για να αναπτύσσουν ρητορικες που εν τελει τους στέλνουν ομαδόν υποψήφιους στα ψηφοδέλτια του κόμματος που υπηρετούν (βεβαίως έχει ξανασυμβεί δημοσιογράφοι να καταλήγουν υποψήφιοι με συγκεκριμένα κόμματα, ποτέ άλλοτε όμως τόσο μαζικά) και φέρθηκε εδώ και χρόνια όπως οι δημοσιογράφοι του σκαι χθες: αδιάβαστη, απροετοίμαστη και ασυγκρότητη πουλάει ύφος, νεύρα, κατά φαντασία ανωτερότητα και νταηλίκι, προσπαθώντας να πείσει ότι αρκεί να είσαι αντισύριζα για να σαι ωραίος τυπος και να έχεις δίκιο. Τόσο αισθητικά όσο και πρακτικά το αποτέλεσμα είναι γκροτέσκο. Αν όμως δει κανεις καλύτερα το βάθος των σχέσεων πολιτικών-επιχειρηματιών-δημοσιογράφων που απροκάλυπτα *συνεργαζονται* ώστε *να φύγει ο συριζα* χωρίς κανεις να μας εξηγεί τι θα γίνουν αυτές οι κουμπαριές την επόμενη μέρα (καλά, δε χρειάζονται εξηγήσεις) το αποτέλεσμα τότε δεν είναι γκροτεσκο, είναι απειλητικό -επιμένω να θεωρώ εξαιρετικά ανησυχητικό ότι δεν νιώθουν την ανάγκη καν να κρύβονται.

Το αντισύριζα μένος ανθρώπων που έπαθαν ψυχολογικά επειδή θεωρούν ότι έχασαν τρεις εκλογικές μαχες στη σειρά και επειδή συστηματικά παραπληροφορούνται, δεν μου αρέσει. Όχι γιατί με νοιάζουν τα ψυχολογικά τους, αλλά γιατί για καιρό θα κάνουν τα στραβά μάτια σε αυτά που θα γίνονται και που τα μμε θα εξακολουθούν να τους τα παρουσιάζουν παραποιημένα. Μέχρι να πάρουν χαμπάρι τι έφτιαξαν και τι στηρίζουν ΤΥΦΛΑ, τα σκάνδαλα που τώρα ξεχνάν ότι υπήρξαν μπορεί να έχουν ρίξει πάλι τη χώρα στα βράχια. Βλέπω τους πονηρούς από το στρατόπεδο που έρχεται στα πράγματα να καθαρίζουν μέχρι και το ιστορικό τους στη google (το οποίο ήταν γεμάτο με καρφωτες από τους συντρόφους τους) για να μπορούν με όσο πιο καθαρό όνομα γίνεται να τρώνε πάλι δημόσιο χρήμα (προς το παρόν το ροκανίζουν έμμεσα πουλώντας υπηρεσίες σε πολιτικά πρόσωπα ή τις συζύγους τους). Βλέπω να στοχοποιούν με μενος και ψέματα όποιον τολμάει να μη σκέφτεται με τα μέτρα που έχουν αυτοί στο δικό τους μυαλουδάκι. Βλέπω να αδυνατούν να αναδείξουν τα πραγματικά προβλήματα της άλλης πλευράς, αυτά που είναι όντως σημαντικά για τη χώρα και την πάνε πίσω. Αυτό που συμβαίνει στο πολιτικο μας γιγνεσθαι σήμερα δεν είναι πολιτική και ευθύνεται η αξιωματική αντιπολιτευση για αυτό. Είναι lifestyle και παραπολιτικά -αφού δεν μπορούμε να κερδίσουμε με πολιτική, ας κερδίσουμε με αυριανισμό, μακελειό και λάιτ ταμπλόιντς.

Η χθεσινή συνέντευξη των δυο δημοσιογράφων που κάποτε ήταν σοβαροί και καταδέχτηκαν να εκτροχιαστούν, ξεχνώντας ότι δεν μιλούσαν στον τσιπρα, αλλά στον πρωθυπουργό των ελληνων, για εμένα υπήρξε συγκλονιστικό μάθημα. Το να ικανοποιήσεις τα βασικά ένστικτα του κοινού που τόσο καιρό εκπαιδεύεις στον πολιτικο χουλιγκανισμό μπορεί να σε κάνει από παπαχελας να φαίνεσαι τάκης τσουκαλάς (και φυσικά οι δικοί τους τους βρίζουν ότι τα βρήκαν με τον τσιπρα, για αυτό ήταν τόσο κακοί). Αυτή η πλευρά που από το 15 ετεροκαθορίζεται και χρησιμοποιεί ως πρόσχημα της συμπεριφοράς της την πολεμική τακτική του αντιμνημονιακού μετωπου (επειδή ήταν επιτυχημένη), ενώ ταυτόχρονα φαντασιώνεται ότι είναι κάτι το ουσιωδώς διάφορο και εξευγενισμένο σε σχέση με την κατά τη γνώμη τους *πλέμπα* στις πλατείες των αγανακτισμένων, με απωθεί γιατί τη θεωρώ βλαπτική για τη χώρα και θεωρώ ότι δεν υφίσταται πια η αιτιολόγηση λόγω κρίσης. Ο συριζα από το 15 ως το 19 βελτιώθηκε από την πραγματικότητα που τον προσγείωσε ανωμαλα. Με τεράστια δυσκολία και ο πχι θεαματικά, βελτιώθηκε πάντως. Προσπαθεί συγκροτημένα από αντιμνημονιακό κίνημα να συγκροτηθεί σε κεντροαριστερό κόμμα, κάτι που κατά τη γνώμη μου είναι θετικό για τη χώρα. Την ίδια ώρα η νδ από κεντροδεξιο κόμμα προσπαθεί να γίνει αντισύριζα κίνημα. Ο ένας βαδίζει (όπως βαδίζει) προς το 2019, η άλλη οπισθοχωρεί προς το 2014. Ο τσιπρας εξελίσσεται στον πολιτικο που για να ακουστεί πάει στη φωλιά των ορκισμένων του εχθρών, σφυροκοπιέται με λύσσα και φεύγει όρθιος. Ο μητσοτακης εξελίσσεται σε γυπαετός που την πέφτει στα πρωινάδικα και εξηγεί ως εν δυνάμει πρωθυπουργός ποιός κάνει τις δουλειές στο σπίτι (κατά τη γνώμη μου δεν του αξίζει αυτό το προφίλ που του βγάζουν προς το έξω, αλλά δεν είμαι ψηφοφόρος του και πρακτικά δε μου πέφτει λόγος).

Εν κατακλείδι. Δε θα πω ψέματα ότι σκεφτόμουν να ψηφίσω νδ, αυτό είναι κάτι που έχω σταματήσει να το κάνω από τότε που την ανέλαβε ο σαμαρας και δεν πρόκειται να το σκεφτώ όσο βρωμοκοπάει *σαμαρίλα* η στάση της. Σκεφτόμουν, όμως, αν θα πάω να ψηφίσω ή όχι, γιατί δε μου άρεσε η διαχείρηση του συριζα στο μάτι (κυρίως η εμμονή στη μη παραίτηση και στη συνέχεια η προπετής εκ νέου υποψηφιότητα της δουρου) και γιατί δεν υπάρχει πια η δυνατότητα αξιοπρεπούς ψήφου στο ποτάμι. Αυτό που είδα χθες στον σκαι, όμως, με βοήθησε να βάλω τις σκεψεις και τις προτεραιότητές μου σε σειρά και να συνειδητοποιήσω τι θεωρώ περισσότερο και τι λιγότερο επικίνδυνο για τη χώρα. Αποφάσισα λοιπόν ότι δεν δικαιούμαι να μην κατέβω να ψηφίσω. 
Υπό αυτή την έννοια, Thank you skai for helping me vote.

Σ.Δ:  Το βίντεο με την συνέντευξη του Τσίπρα

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 04 Ιουλίου 2019 11:24
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Σχόλια   

0 # ΒΑΚΗΣ 04-07-2019 12:51
Πολλά λόγια για να δικαιολογηθεί η τηλεοπτική παρουσία ενός συστηματικού ψεύτη ο οποίος μάλιστα, στα δύσκολα, κάνει ότι διστάζει, ρεύεται και γενικώς παίζει το δυστυχισμένο καλό παλικάρι μπας και τον λυπηθεί κανένας πονόψυχος.
Παράθεση

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση