Στο Mimic του Γκιλέρμο Ντελ Τόρο, μεταλλαγμένες γιγάντιες κατσαρίδες που τρέφονται με ανθρώπινο κρέας έχουν καταλάβει το μετρό της Νέας Υόρκης. Είναι μια ταινία που ο Δημήτρης δεν τόλμησε ποτέ να δει χρησιμοποιώντας το ρήμα «παραλύω» για να εκφράσει το συναίσθημα που θα ένιωθε με αυτό το θέαμα. Τον κατανοώ απόλυτα, όπως προείπα δεν μπορούσα ούτε να διαβάσω ένα από τα σημαντικότερα διηγήματα του 20ού αιώνα προκειμένου να μην φέρω στο μυαλό μου την εικόνα μιας γιγάντιας κατσαρίδας.

Θυμάμαι τη μητέρα μου ανεβασμένη σε μια καρέκλα στην κουζίνα κάθε φορά που εμφανιζόταν μια κατσαρίδα στο σπίτι. Όπως επίσης θυμάμαι να λέει ότι έχει υψοφοβία, κάτι που ισχυρίζομουν κι εγώ για πολλά χρόνια όμως πλέον δεν είμαι σίγουρη ότι πράγματι φοβάμαι τα ύψη. Πολλοί από τους φόβους μας, έτσι κι αυτός για τις κατσαρίδες περνάει τις περισσότερες φορές από άτομο σε άτομο και ποτέ δεν ερχόμαστε αντιμέτωποι μαζί του για να τον ξεπεράσουμε. Έτσι εδραιώνουμε και καλλιεργούμε την ενεργοποίηση της αμυγδαλής μας, καταλήγει ο ψυχολόγος. «Αυτός είναι άλλωστε και ο τρόπος που ένας φόβος γίνεται φοβία, δηλαδή μόνιμη κατάσταση, μέσω της αποφυγής της έκθεσής μας σε αυτόν. Κάθε φοβία ξεπερνιέται μέσω της σταδιακής έκθεσης στο φοβογόνο ερέθισμα, κατά την οποία παρατηρείται το φαινόμενο της απόσβεσης του φόβου, της διαδικασίας όπου μέσω της εξοικείωσης ο εγκέφαλος μαθαίνει ότι τελικά δεν απειλείται».

Γι’ αυτό και μια ομάδα ψυχολόγων προσπάθησε να δώσει τη λύση στην κατσαριδοφοβία μέσω της εικονικής πραγματικότητας.

Είναι τέτοια η επιρροή των κατσαρίδων στη ζωή μας, ώστε η εικόνα που έχουμε για αυτές φαίνεται να έχει οδηγήσει και στην ταύτισή τους με τον ρατσιστικό λόγο. Από τα, υπό τον έλεγχο των ναζί, μέσα ενημέρωσης που αναφέρονταν σε όσους θα κατέληγαν στα κρεματόρια και τους γενοκτόνους των Τούτσι που παρομοίαζαν τη φυλή με αυτό το έντομο από το οποίο πρέπει να «καθαρίσει η χώρα» μέχρι τη βρετανική εφημερίδα The Sun που δημοσίευσε κείμενο στο οποίο οι μετανάστες χαρακτηρίζονται κατσαρίδες και την Κατερίνα Παπακώστα που έχει δηλώσει ότι «λαθρομετανάστες εισρέουν κατά χιλιάδες στα σύνορα σαν κατσαρίδες» (ενώ ήταν ακόμα πρόεδρος της επιτροπής της Βουλής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα), φαίνεται ότι η αντιπάθεια και ο φόβος μας για το συγκεκριμένο έντομο χρησιμοποιείται ακόμα κι ως όπλο στον λόγο των ρατσιστών.

Κι επειδή πολλοί επίσης τις χρησιμοποιούν για να χαρακτηρίσουν εκείνους που θα επιβιώσουν των πάντων «όπως οι κατσαρίδες θα επιζήσουν από τον πυρηνικό πόλεμο», η αλήθεια όμως είναι πως μια τέτοιου είδους επίθεση δεν θα έχει ως στόχο να παραλύσει το νευρολογικό σύστημα ενός εντόμου ώστε να πεθάνει, γι΄αυτό κι αυτή η ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση είναι απλώς μια υπερβολή. Ορισμένα έντομα έτσι κι αλλιώς είναι πιο ανθεκτικά στην ακτινοβολία λόγω του μικρότερου μεγέθους τους και του εξωσκελετού τους.

Τι να κάνουμε τώρα που εμείς προερχόμαστε από τον Homo Sapiens; Απολύμανση, θα μου πείτε.

Πηγή:  popaganda.gr