Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2018 17:33

Ο μάγειρας ( Χο Τσι Μινχ), του Εδεσσαίου Βασίλη Παππά

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

edesa1Άναρχη βλάστηση, θάμνοι απροσπέλαστοι
πνιγμένα στ' αγριόχορτα οπωροφόρα
κι αντίσκηνα εκστρατείας απλωμένα στην πεδιάδα
-ένα κοπάδι ήρεμο- ο γαλλικός στρατός.

Μουλάρια ανέβαιναν στην πόλη καθημερινά
στύλωναν μ' αγωνία τα ρουθούνια 
όταν στραβοπατούσανε στις πέτρες οι οπλές
γύριζαν φορτωμένα με τυριά, κρέατα και κρασί. 

Καμιά φορά έπαιρνε προς το σούρουπο
κι αυτός τον ίδιο δρόμο
στη λέσχη τον περίμεναν οι αξιωματικοί
να φτιάξει κάτι ιδιαίτερο, πιο γαλλικό
βοηθός μαγείρου στο ατμόπλοιο "Λατούς-Τρεβίλ"
τους είχε πει πως έμαθε τα μυστικά
κοντά σε έναν σεφ στη Μασσαλία.

Όταν τελείωνε, ξάπλωνε στα ξερά χόρτα απ' το παχνί
και χάζευε το φως του φεγγαριού 
όπως παιγνίδιζε με τα ornamenti και τα φυτικά 
που λάμπανε με δέος μεταφυσικό
στους τοίχους του τεμένους.

Ήταν η ώρα που δεν ήθελε να σκέφτεται
πώς είναι δυνατόν να βρίσκεται εκεί 
μάγειρας στην υπηρεσία του γαλλικού στρατού
μέσα στις λάσπες του πολέμου
να ετοιμάζει champignons, roti de veau
στο ερειπωμένο οθωμανικό τζαμί 
για ευγενείς καθολικούς officiers 
να 'ρθει περίμενε ο ύπνος να τον πάρει 
έστω για λίγο να επιστρέψει 
στους ορυζώνες, στις φυτείες του τσαγιού
και ν' αντικρίσει ξαφνικά 
παγόδες κι υπερφυσικά αγάλματα του Βούδα.

Τ' άλλο πρωί γύριζε με το άλογό του στον καταυλισμό
κρεμούσε και την Kodak που είχε στον λαιμό του
για να φωτογραφίζει τα νερά
όπως δραπέτευαν με ορμή από τους βράχους,
τις μπάλες με την κάνναβη επικίνδυνα βαριές 
καθώς κατρακυλούσαν ως το εργοστάσιο του σχοινιού*,
τα στεγνωμένα πρόσωπα των γεωργών 
που αργά λικνίζονταν στα υποζύγιά τους.
Μοιάζουνε μεταξύ τους οι ξωμάχοι
θα σκεφτότανε, πάνω στη γη
το βλέμμα του ολιγαρκή
που ξέρει πως να είναι μες στη φτώχεια.

Ανέμελος, οι έγνοιες του μικρές,
θα περιμένει νά 'ρθουν κι άλλα γεγονότα
να βάλουν στη σειρά τους προβληματισμούς
και να τα φέρει στο αλφάδι της η μοίρα
για να σταθεί μια μέρα απέναντι κι αυτός
απ' τις στολές του γαλλικού στρατού
καταζητούμενος στη ζούγκλα να χαθεί σαν ερπετό
με βουτηγμένο πρόσωπο στα χρώματα παραλλαγής
κι όταν θα εμφανιζότανε ξανά
δεν θα 'ταν πια ο ταπεινός Νγκουγιέν Σιν Κουνγκ
που έφυγε κάποτε με το ατμόπλοιο "Λατούς-Τρεβίλ"
αλλά ένας φωτισμένος
που είχε πια εξαγνιστεί
κι αυτόν περίμενε τόσο καιρό ο χαρταετός με τη μακριά ουρά
αυτόν που θα τον λέγαν πλέον Χο Τσι Μινχ 
να τον σηκώσει απ' τις πλημμύρες του ρυζιού στον ουρανό
να τον ελευθερώσει.

 

Το ποίημα αυτό είναι από την συλλογή του Βασίλη Παππά Chiaroscuro, (Κίχλη, 2018). 

Ο Βασίλης Παπάς γεννήθηκε στην Έδεσσα το 1954 και έχει σπουδάσει ιταλική φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή της Φλωρεντίας. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές «Παράγραφος 1, 2» (Εξάντας 1987, Τα τραμάκια 1995), «Ντοκυμανταίρ» (Δελφίνι 1995) και «Πρωί στο φρύδι » (Κέδρος 2003). 

Ο Χο Τσι Μινχ στην Έδεσσα

Όταν το 1965 ο δημοσιογράφος Σόλων Γρηγοριάδης επισκέφθηκε το Βιετνάμ ως πολεμικός ανταποκριτής, συνάντησε τον πατέρα του Βιετναμέζικου έθνους Χο Τσι Μινχ υπό συνθήκες πλήρους μυστικότητας για μια συνέντευξη στο ημίφως.

Δύο προβολείς φώτιζαν τον δημοσιογράφο και ανάμεσά τους ακούστηκε η φωνή του συνεντευξιαζόμενου να τον ρωτά από που κατάγεται. Στο άκουσμα της λέξης "Έδεσσα", ο Χο Τσι Μινχ ρώτησε και πάλι: "είστε από την πολιτεία των νερών και των κερασιών";

edesaΟ Έλληνας δημοσιογράφος σηκώθηκε από τη θέση του και οι δύο άνδρες χαιρέτισαν και πάλι ο ένας τον άλλον, ακόμη πιο θερμά, όπως συμβαίνει όταν δύο άνθρωποι που συναντιούνται διαπιστώνουν ότι γνωρίζονται από παλιά. Ήταν τότε που ο Χο Τσι Μινχ αποκάλυψε ότι γνωρίζει πολύ καλά την περιοχή της Έδεσσας -και όχι μόνο- καθώς κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε στον γαλλικό στρατό και πέρασε από την Έδεσσα που τότε λεγόταν Βοδενά από τα φημισμένα της κεράσια...

Η κουβέντα, μάλιστα, περιείχε ακόμη και λεπτομέρειες για τον κάμπο της Έδεσσας αλλά και αναφορές του θρυλικού ηγέτη του Βιετνάμ στην υγρασία του τόπου που του θύμιζε την πατρίδα του.

Ο ίδιος αποκάλυψε ότι ήταν μάγειρας και φωτογράφος στο Γαλλικό στρατό και ακολούθησε συζήτηση για το παλιό νοσοκομείο, όπου ακόμη και σήμερα υπάρχει στην αυλή του ένα δέντρο, το Κίνκο Μπι Λόμπα, με προέλευση από την Ινδοκίνα το οποίο φύτεψαν στρατιώτες της στρατιάς της Ανατολής, ανάμεσά τους και Βιετναμέζοι, για θεραπευτικούς σκοπούς.

Τα στοιχεία αυτά μπορεί να μην αναφέρθηκαν σε όσα δημοσιεύτηκαν στις εφημερίδες "Ακρόπολη" και "Μακεδονία", όταν ο Σόλων Γρηγοριάδης επέστρεψε στην Ελλάδα, όμως ο ίδιος τα εκμυστηρεύτηκε στον Τρύφωνα Σιβένα, μακρινό εξάδελφο και φίλο του, που πολλά χρόνια αργότερα τα αποκάλυψε στα στελέχη του Δήμου Έδεσσας, τα οποία άρχισαν να αναζητούν τις πτυχές αυτής της ιστορίας.

"Ο Σόλων Γρηγοριάδης ακολούθησε τη συμβουλή του ηγέτη του Βιετνάμ να μην τα αποκαλύψει όλα αυτά τότε, για να προστατευτεί ο ίδιος ο δημοσιογράφος και η οικογένειά του καθώς εκείνο τον καιρό ο Χο Τσι Μινχ θεωρούνταν κάτι σαν τον Μπιν Λάντεν του σήμερα" επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο υπεύθυνος πολιτιστικού τουρισμού του Δήμου Έδεσσας, Ευάγγελος Κυριακού.

Ο Χο Τσι Μινχ, ήταν Βιετναμέζος κομμουνιστής επαναστάτης και πολιτικός που διατέλεσε πρωθυπουργός (1946–1955) και πρόεδρος (1945–1969) της Λαϊκής Δημοκρατίας του Βιετνάμ (Βόρειο Βιετνάμ).

Κατά την παραμονή του στη Γαλλία, δούλεψε ως καθαριστής, σερβιτόρος και υπάλληλος σε φωτογραφείο. Πέρναγε τον περισσότερο ελεύθερο χρόνο του σε δημόσιες βιβλιοθήκες, διαβάζοντας βιβλία ιστορίας και εφημερίδες για να εξοικειωθεί με τον δυτικό πολιτισμό και την πολιτική του. Ήταν η αρχή της μυθιστορηματικής ζωής του κατά τη διάρκεια της οποίας γύρισε την Ευρώπη, την Αμερική, την Ασία και την Αφρική, έμαθε άπταιστα πολλές ευρωπαϊκές και ασιατικές γλώσσες και έγινε διαδοχικά μούτσος, θαλαμηπόλος, μπόνγκος σε παγόδα βουδιστών, κηπουρός, χιονοκαθαριστής, λαντζέρης, μάγειρας, φωτογράφος, δημοσιογράφος, συγγραφέας, καθηγητής πανεπιστημίου, εκδότης, επαγγελματίας επαναστάτης, αρχηγός αντάρτικου και πρόεδρος της δημοκρατίας μιας μικρής χώρας που, κάτω από την ηγεσία του, αντιμετώπισε δύο αποικιακές υπερδυνάμεις. Το τέλος του Α' Παγκοσμίου πολέμου τον βρήκε στο Παρίσι, όπου εργαζόταν ως φωτογράφος και εντάχθηκε στην αριστερή πτέρυγα του γαλλικού σοσιαλιστικού κόμματος. Εκεί ίδρυσε οργάνωση όλων των εξορίστων αριστερών αντιαποικιοκρατών και εξέδωσε την εβδομαδιαία εφημερίδα Ο Παρίας.

O Χο Τσι Μινx ηγήθηκε του κινήματος ανεξαρτησίας των Βιετμίν από το 1941 και μετά, ιδρύοντας την κομμουνιστική Λαϊκή Δημοκρατία του Βιετνάμ το 1945 και νικώντας τη Γαλλική Ένωση το 1954, στη μάχη του Ντιεν Μπιεν Φου. Έχασε πολιτική ισχύ εντός του Βόρειου Βιετνάμ στα τέλη της δεκαετίας του 1950, αλλά παρέμεινε πρόεδρος μέχρι το θάνατό του. Η πρώην πρωτεύουσα του Νοτίου Βιετνάμ, Σαϊγκόν, μετά την πτώση της στις δυνάμεις του Βορείου Βιετνάμ, μετονομάστηκε προς τιμήν του σε "πόλη Χο Τσι Μιν".

Για περισσότερες πληροφορίες για τη ζωή του Χο ΤΣι ΜΙνχ στη Βικιπέδια  el.wikipedia.org  

* Το Κανναβουργείο της Έδεσσας ήταν μια πρότυπη βιομηχανική μονάδα, δημιουργίας σχοινιών και σπάγκων από ινδική κάνναβη. Ήταν το μεγαλύτερο από τα 4 Κανναβουργεία της Ελλάδας,σε παραγωγή και εγκαταστάσεις. Αποτελεί παράρτημα του Υπαίθριου Μουσείου Νερού Έδεσσας, όπου τοποθετείται στο σημείο "Μεγάλος Κρημνός" δίπλα στην παραδοσιακή συνοικία της πόλης, και στο γνωστό Γεωπάρκο των Καταρρακτών. Λειτούργησε ως εργοστάσιο ως το 1967, και έπειτα παραμένει εγκαταλελειμμένο. Αργότερα το 1997 μετατρέπεται σε Πολυχώρο αναψυχής και εκπαίδευσης, όπου συνεχίζει την λειτουργία του ως το 2014 όπου κλείνει οριστικά.

Σ.Δ:  Δεν είναι ενδιαφέρον θέμα για μελέτη το πως πολλοί από τους παλιούς ηγέτες είχαν δουλέψει στη ζωή τους πριν γίνουν πολιτικοί και μάλιστα αρκετοί απ'αυτούς σε διαφορετικές χειρωνακτικές εργασίες; Το πλεόν σημαντικό αυτής της επιλογής νομίζω ότι αυτή η προϋπηρεσία τους στον χώρο της εργασίας τους βοηθούσε να έρθουν στη θέση του άλλου. Όχι φυσικά ότι ένας σύγχρονος ηγέτης που δεν έχει δουλέψει καθόλου δεν μπορεί να βρεθεί στη θέση του άλλου, ιδιαίτερα αυτού που βρίσκεται χαμηλά, αλλά όπως και να το κάνουμε είναι κομμάτι δύσκολο.  

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 25 Δεκεμβρίου 2018 17:41
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Τελευταία άρθρα από τον/την Λάκης Ιγνατιάδης

Σχόλια   

0 # Ε.Ε.Νανοπούλου 26-12-2018 16:47
Θα μείνω στην ωραία ποίηση που γεφυρώνει γη με ουρανό!
Και θα το στείλω στο γιο μου"μάγειρα στη υπηρεσία.."
Παράθεση
+1 # Manolis Gl 26-12-2018 13:06
Θερμός φιλειρηνιστής-φλογερός πατριώτης. Οι δυο αντιφατικές ιδιότητες ισορροπούσαν και χαρακτήριζαν τον Χο Τσι Μινχ και ίσως (κανείς δεν θα μάθει-η ιστορία δεν γράφεται με ίσως και αν) αν διατηρούσε τον έλεγχο του κόμματος την τελευταία 10ετία της ζωής του ο "πόλεμος του Βιετναμ" να είχε λήξει πολύ νωρίτερα. Είναι δεδομένο ότι χρησιμοποιούσε τις στρατιωτικές νίκες για να διαπραγματευτεί με τους Γάλλους και αργότερα με τους Αμερικανούς, την άμεση εμπλοκή των οποίων φοβόταν και προσπαθούσε να αποφύγει.
Τελικά και στις δυο πλευρές επικράτησαν τα γεράκια.
Τα 13 χρόνια της άμεσης στρατιωτικής εμπλοκής των ΗΠΑ "απέφεραν" πάνω από 3,5 εκατομμύρια νεκρούς και επιπλέον ολοκληρωτική καταστροφή της αγροτικής οικονομίας.
Παράθεση

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση