Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2018 09:34

Του Γ. Ζωγραφίδη, με αφορμή την επίθεση εναντίον καθηγητή στον χώρο του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσ/νίκης

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

kalfas"Δεν ξέρουμε τι μπορεί να κάνει ένα σώμα" (Σπινόζα)

Όταν κάποιος μας λέει ότι φοβάται, με ευκολία μπορεί να του πούμε να μην φοβάται, υπονοώντας ότι ο φόβος του είναι αβάσιμος. Αλλά, αβάσιμος ή μη, ο φόβος είναι μια εσωτερική πραγματικότητα μας και ως τέτοια παράγει αποτελέσματα. Γνωρίζουμε πως η διαχείριση του φόβου είναι εργαλείο άσκησης πολιτικής –και του φόβου της εγκληματικότητας. Γνωρίζουμε ότι ο φόβος μπορεί, και έχει, αξιοποιηθεί ιδεολογικά και θεσμικά, για να αποσπαστεί η συναίνεση για πειθαρχία και ασφάλεια (το λέω όσο πιο γενικά, και φουκωικά, μπορώ).

Γνωρίζουμε τους μηχανισμούς εκλογίκευσης του φόβου, αλλά ενίοτε απωθούμε το γεγονός ότι υπήρξαν ή υπάρχουν πραγματικές αιτίες του φόβου (ναι, αυτού του εκμεταλλεύσιμου φόβου) και το ζήτημα είναι ότι αυτές πρέπει να εξαλείψουμε… Ο φόβος δεν είναι απλώς ένα κατάλληλο εργαλείο της (όποιας) εξουσίας (ο δούρειος ίππος της), είναι μια πραγματικότητα –κάθε φορά που την υποτιμούμε ευνοούμε την εμφάνιση ακραίων πολιτικών μορφωμάτων και κοινωνικών αναταραχών (το ξαναζεί η Ελλάδα, το ξαναζεί όλη η Ευρώπη).

Ο φόβος είναι, ας το πω ίσως υπερβολικά, ο πρώτος εχθρός της ελευθερίας. Κι ένας από τους πρώτους φόβους είναι ο φόβος για το σώμα μας, για την ελεύθερη διάθεσή του (κάτι για οποίο γενιές σκεπτόμενων ανθρώπων, και πανεπιστημιακών, μίλησε, έγραψε και έπραξε). Γιατί η πρωταρχική μορφή εξουσίας που ασκείται πάνω μας είναι η σωματική –ασχέτως εάν η διαρκέστερη και ίσως αποτελεσματικότερη είναι ψυχολογική και ιδεολογική.

Κάνουμε πως αγνοούμε τα αυτονόητα. Αυτός που ασκεί εξουσία πάνω μου δεν είναι αναγκαίο να πράξει (να πράττει διαρκώς) κάτι, για να μου στερήσει την ελευθερία, π.χ. την πιο «απλή» σωματική ελευθερία, της κίνησης του σώματός μου. Από τη στιγμή που σκέφτομαι κι αλλάζω δρόμο μέσα στην πανεπιστημιούπολη για να μην νιώσω ότι κινδυνεύω, η ελευθερία μου έχει ήδη περιοριστεί εξωτερικά και έχει εσωτερικευθεί η πειθάρχησή μου στον νόμο του «δρόμου». Δεν χρειάζεται κάθε στιγμή να υπάρχει η απειλή, μια ομάδα των ναρκεμπόρων να καραδοκεί σε κάθε σημείο. Λ.χ. η επί μία ώρα ή και επί μία μέρα εικόνα μιας καθαρής και ασφαλούς πλατείας Χημείου, εκλαμβάνεται ως σύντομο διάλειμμα στην κανονικότητα του ναρκεμπορίου και του φόβου που το ακολουθεί –όχι ως υπόσχεση μελλοντικής κατάστασης.

Σήμερα, στον καθημερινό χώρο, τον δικό μας και των φοιτητών μας, αυτήν τη μορφή της εξουσίας την ασκούν οι διάφοροι και πολλοί εγκληματίες (εντάξει: παραβατικοί –κάτι θυμάμαι από παλιές διαμάχες διαπρεπών θεωρητικών ποινικολόγων) που παρεπιδημούν στην πανεπιστημιούπολη και οργάνωσαν σε βάθος χρόνου, και με τη μικρότερη δυνατή παρενόχληση, τις παράνομες, επικερδείς και εγκληματικές τους δραστηριότητες.

Όσο αφήνεται η πανεπιστημιακή κοινότητα να είναι και να νιώθει ανήμπορη απέναντι στον φόβο, τόσο θα συμβαίνουν αυτά που φοβάται. Και ειδικά όσοι είναι τόσο ευαίσθητοι στην ελάχιστη προσπάθεια περιορισμού της ελευθερίας μας από την «εξουσία», ας αναστοχαστούν τις γενικότητες περί εξουσίας και ελευθερίας, καθώς και τη συγκεκριμένη σωματική ανελευθερία που βιώνουμε.

Με τη σκέψη και τις ευχές μου στον φίλο συνάδελφο που μέρα μεσημέρι ληστεύτηκε και κακοποιήθηκε εντός «πανεπιστημιακού χώρου».

Γιώργος Ζωγραφίδης

Η είδηση: Θύμα ληστείας μέσα στους χώρους του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου έπεσε καθηγητής του ΑΠΘ την ώρα που έκανε ανάληψη από ΑΤΜ. Το περιστατικό συνέβη στη βόρεια πύλη του ΑΧΕΠΑ.

Όπως καταγγέλει το θύμα της επίθεσης κανείς δεν αντέδρασε στην επίθεση ούτε και κάλεσε το «100» γιατί, όπως του είπαν, «φοβούνται για τη ζωή τους»Το 100 δεν μπορεί να έρθει μου είπαν σε πανεπιστημιακό χώρο και κάμερες δεν υπάρχουν στο ΑΤΜ, μοναδικό αυτό, για τον ίδιο λόγο.
Σε ανακοίνωσή του ο πρόεδρος του Ενιαίου Συλλόγου Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού ΑΠΘ, Χαράλαμπος Φειδάς κάνει λόγο για άλλη μια σοκαριστική είδηση «η οποία επιβεβαιώνει τους φόβους μας για τον κίνδυνο που διατρέχουν οι ζωές όλων των μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας από τη θλιβερή και αποτρόπαια κατάσταση που επικρατεί τα τελευταία χρόνια στους χώρους του ΑΠΘ με τις εγκληματικές ομάδες που κυριολεκτικά λυμαίνονται τους χώρους του.


Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2018 11:37
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση