Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2018 13:37

Ο Φίλιππος Φιλίππου θέλει να γράψει κάτι αστυνομικό με θέμα τον έρωτα

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

 

evgΠρωτογνώρισα τον συγγραφέα Φίλιππο Φιλίππου το 1995  στο m/v Island, με καπετάνιο τον πατέρα μου,  που σε ένα  από τα τελευταία ταξίδια του, φόρτωσε τσιμέντο από τον Πειραιά με προορισμό το Port Said.

Ταξιδεύοντας διάβασα το αφήγημα                                                                                    ---«Οι εραστές της θάλασσας ή «Tο βιβλίο του άγνωστου ναύτη» , περιπλανήθηκα σε χώρους εξωτικούς με τους ναύτες  που χαρακτηρίζονται «εραστές της θάλασσας», επειδή αγαπούν τη θάλασσα. Την αγαπούν σαν ερωμένη - ξέροντας τους κινδύνους που κρύβει αυτός ο έρωτας. Εραστής είναι κάποιος τολμηρός, κάποιος ευαίσθητος, κάποιος που προδίδεται, κάποιος που ελπίζει ... Διάβασα ιστορίες για ναύτες με διαρκή  νοσταλγία γι' αυτή τη χώρα των Βαλκανίων, που, ενώ τους αποδιώχνει, αυτοί πασχίζουν να ριζώσουν στο χώμα της.    

Για τους αεί ναύτες με την πλήρη ψευδαισθήσεων προσήλωσή τους στα θηλυκά πλάσματα αυτού του τόπου, με τα μαύρα μάτια, τα άσπρα στήθια και το σχήμα αρχαίου αμφορέα...΄΄.

----Έμαθα πως κατάγεται από την Κέρκυρα, είμαι και εγώ από τα νερά πέριξ της Κεφαλλονιάς και ένοιωσα μια οικειότητα με το συγραφέα λες και μου  διηγούταν τις ιστορίες του , ο ίδιος στη δεσπέντζα. .

Διαβάζοντας μετέφερα στη διήγηση  τις μυρωδιές βαποριού και θαλασσινής αλμύρας  και όταν  κατέβηκα στο λιμάνι του Port Said  συνδύασα τις εικόνες του λιμανιού, τα σημάδια από το ένδοξο και μνημειώδες πρελθόν της πόλης  , τις μυρωδιές  του παζαριού της,  με τον συγραφέα και  κόλλησα μαζί  του.                                                                                                                                                 

Έψαξα και για κάποιο άλλο βιβλίο του, στη βιβλιοθήκη του καραβιού και στάθηκα  τυχερή, βρήκα το αστυνομικό του  μυθιστόρημα            ----«Κύκλος θανάτου» στο οποίο ο κεντρικός ήρωας, ένας πρώην ναυτικός, είναι ύποπτος για το φόνο μιας όμορφης κοπέλας υπαλλήλου σ' ένα ινστιτούτο μασάζ. Όταν γύρισα Πειραιά αγόρασα και τα υπόλοιπα βιβλία του και τάστειλα στον πατερα μου που είχε πιάσει Αμβέρσα. Τελικά όταν πουλήθηκε το καράβι τάδωσε σ΄ένα τζενεραλάδικο και ποιος ξέρει τώρα που ταξιδεύουν...

Ο μηχανικός εμπορικού ναυτικού  Φίλιππος Φιλίππου, μετά από 16 χρόνια μηχανικός σε εμπορικά βαπόρια,  δεν ταξιδεύει τωρα πια .    

---Εμεινε στεριά και απέκτησε άλλη ερωμένη . Την αστυνομική λογοτεχνία. Πολυγραφότατος είναι απ' τους σημαντικότερους εκπροσώπους της σύγχρονης ελληνικής αστυνομικής λογοτεχνίας. Θαυμάζει και σέβεται  τους  κλασσικούς  Ντάσιελ Χάμετ και Ρέημοντ Τσάντλερ, αλλά και τον  Έλληνα Γιάννη Μαρή.               

Είναι ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας, διαβάζει και γράφει κριτικές για βιβλία κατ’ εξοχήν αστυνομικά. Αγαπά και στηρίζει, δηλαδή, την αστυνομική λογοτεχνία από κάθε πλευρά.

 

---ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΔΩΡΟ

για τους φανατικούς αναγνώστες του είδους και ΦΥΣΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ  είναι:        

«Η Ιστορία της ελληνικής αστυνομικής λογοτεχνίας: Ο Γιάννης Μαρής και οι άλλοι» από τις εκδόσεις Πατάκη.

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ.

Το 1987 δημοσίευσε το πρώτο του αστυνομικό  μυθιστόρημα                                                                                                         

----1.   «Κύκλος θανάτου»  και ακολούθησαν                                                                                               

----2.  «Το χαμόγελο της Τζοκόντας», και                                                                                                                  

----3.  «Το μαύρο γεράκι» στο οποίο εισαγωγικά έχει βάλει ενα κομματι  από το Γεράκι της Μάλτας του Ντάσιελ Χάμετ.

-----Ο ΗΡΩΑΣ ΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΩΝ ΤΟΥ

 είναι ο Τηλέμαχος Λεοντάρης. Δεν είναι αστυνόμος εργάζεται ως ελεύθερος ρεπόρτερ, και έχει ταλέντο στην έρευνα και την επίλυση αστυνομικών μυστηρίων.  Κι ο Μαρής είχε ήρωα ένα δημοσιογράφο, τον Μακρή, ο οποίος ενίοτε συνεργαζόταν με τον αστυνόμο Μπέκα. Όπως έχει δηλώσει, τον επινόησε διότι δεν ήθελε να έχει ως ήρωα έναν αστυνομικό, όπως έκανε ο Μαρής και όπως κάνουν άλλοι σύγχρονοι αστυνομικοί  συγγραφείς.                                                                                                                                                       

Ο Λεοντάρης εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1988 στο μυθιστόρημα  «Το χαμόγελο της Τζοκόντας».

Μετά τον είδαμε στο

---4. «Αντίο, Θεσσαλονίκη» του 1999 και στο                                                                                                                       

---5.  «Ο άντρας που αγαπούσαν οι γυναίκες» το 2009.

Τον ξαναβλέπουμε στο τελευταίο αστυνομικό του συγγραφέα με τίτλο:                                                                     

----6.  «Η κόρη του εφοπλιστή» όπου εμφανίζεται για τέταρτη φορά.                                                                            

Έφυγε στην Αγγλία για να βρει δουλειά  λόγω κρίσης  και εκεί μπλέκεται με έναν εφοπλιστη και την κόρη του εξού και ο τίτλος.

-----ΤΟ ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ του Φίλιππου Φιλίππου είναι Η ΑΘΗΝΑ. 

Μια πόλη πολύβουη, ανάμεσα στους ρύπους, το σκυρόδεμα και τα ντεσιμπέλ, γεμάτη με  μοναδικά έργα τέχνης, με ένα κέντρο καταθλιπτικό , σκοτεινό, πολυπολιτισμικό και  τρομακτικό, με πλαστικά  δέντρα και νέον, μα και ζωντανή. Μια Αθήνα που έχοντας βιώσει την μεταπολίτευση, βιάζεται και τρεχει με χίλια να προλάβει την Ευρώπη .

Έχει γράψει πάνω από είκοσι βιβλία, πολλά από τα οποία σχετίζονται με ιστορικά πρόσωπα ή πρόσωπα της νεοελληνικής λογοτεχνίας. «έχω γράψει μυθιστορήματα και βιογραφίες συγγραφέων και ποιητών (του Νίκου Καββαδία, του Κωνσταντίνου Θεοτόκη, ενώ έγραψα και μυθιστορήματα με ήρωες συγγραφείς και ποιητές (τον Καβάφη, τον Καζαντζάκη, τον Ελύτη). Έγραψα για οικεία και προσφιλή πρόσωπα της ελληνικής λογοτεχνίας ακριβώς επειδή τα αγάπησα», έχει πει σε συνέντευξη του.

---ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ: 

 Πέρα από το βιβλια που ανεφερα «Οι εραστές της θάλασσας ή «Tο βιβλίο του άγνωστου ναύτη» έχει γράψει τη μελέτη  «Ο πολιτικός Νίκος Καββαδίας» αλλά και 2 παιδικά βιβλία με ήρωες που ταξιδεύουν στους ωκεανούς, το «Οι περιπέτειες της Ελεάννας στη θάλασσα», και το «Η Ελεάννα στο Νησί της Ευτυχίας».

---Είναι ένας εκ των ελαχίστων λογοτεχνών που υπηρετούν το είδος με συνέπεια στην Ελλάδα, Διηγήματά του, δοκίμια, βιβλιοκριτικές, βιβλιοπαρουσιάσεις και άρθρα για διεθνή θέματα, έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες και περιοδικά της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.               

Έχει λάβει μέρος σε πολλούς συλλογικούς τόμους με αστυνομικά διηγήματα. To 2012 τιμήθηκε για το συγγραφικό έργο και το σύνολο της προσφοράς του από την Εστία Ιστορίας και Πολιτισμού της γενέτειράς του.

Βαθιά πολιτικοποιημένο άτομο, εκτιμά ότι το σύγχρονο αστυνομικό μυθιστόρημα στην Ευρώπη είναι ταυτόχρονα το σύγχρονο κοινωνικό μυθιστόρημα. Στα άρθρα του επαναφέρει ξανά και ξανά τη ρήση του Ρέυμοντ Τσάντλερ που επαινεί τον Χάμετ γράφοντας πως «εμπνέεται τις ιστορίες του με μια αίσθηση ρεαλισμού. Ο Χάμετ παρέδωσε το έγκλημα  πίσω στο είδος των ανθρώπων που έχουν λόγο να το διαπράττουν »

Ο κύριος  Φίλιππος Φιλίππου απαντώντας  στις ερωτήσεις του Public Blog είχε πει:

------«Αυτό που θα ήθελα να συστήσω σε όλους είναι να διαβάζουν,

όχι πολύ, όχι υπερβολικά, απλώς να διαβάζουν βιβλία, λογοτεχνικά, ιστορικά, φιλοσοφικά. Τα βιβλία ανοίγουν τα μάτια, προσφέρουν γνώσεις, χαρίζουν ψυχαγωγία και χαρά. Αν διαβάζανε όλοι βιβλία, αν στο σχολείο τα παιδιά μάθαιναν ν’ αγαπούν τον Παπαδιαμάντη, τον Καζαντζάκη, τον Σολωμό, τον Καβάφη, αν αργότερα εντρυφούσαν στο έργο του Ελύτη, του Καββαδία, του Σεφέρη, του Αναγνωστάκη, του Εμπειρίκου, του Εγγονόπουλου, ίσως να μην φτάναμε στα σημερινά χάλια και στα σημερινά αδιέξοδα. Λέω, τώρα.

------Αυτό που με απασχολεί σήμερα και πάντα είναι το θέμα του έρωτα και των συναισθημάτων που προκαλεί: πάθος, ζήλια, κόπωση, προδοσία, μίσος, εκδίκηση. Ως διαχρονικό θέμα έχει απασχολήσει ποιητές και συγγραφείς αμφοτέρων των φύλων. Ξαναδιαβάζω τον Οθέλλο του Σαίξπηρ. Ο έρωτας μπορεί να προκαλέσει ένα έγκλημα ή περισσότερα. Δεν ξέρω αν βρω τη δύναμη να γράψω κάτι αστυνομικό με θέμα τον έρωτα».

----------ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ

---Ο πρώην ναυτικός και συγγραφέας έχει επιρρεάσει σε μεγάλο βαθμό τις επιλογές μου και τον τρόπο που αντιμετωπίζω τα αστυνομικά μυθιστορήματα.

   ---Είναι που εκτός από τα ...θαλασσινά του,  γυρνάω πάντα στο μαύρο γεράκι. Ο ήρωας που ερευνα τη δολοφονία είναι ναυτικός, μηχανικός σε εμπορικό πλοίο, και η δράση εκτυλίσσεται και  στη δική μου γειτονιά, στο λιμάνι του Πειραιά, στην  Ιχθυόσκαλα και στην Αμφιάλη. -

--Είναι που πιστεύω, πέρα από όλα που αναλύουν οι κριτικοί για το συγγραφικό του έργο, ότι ξεχωρίζει Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ για μένα  ΤΡΟΠΟΣ που παρουσιάζει και αναλύει χαρακτηριστικούς τύπους  και πρόσωπα, που αντιπροσωπεύουν την νεοελληνική κοινωνία και  την ταξική της διαστρωμάτωση, με συμπόνια και αγάπη για τον καθένα ξεχωριστά.

----Είναι που η πρώτη μας συνάντηση έγινε σε πλοίο,  είναι που οι μηχανικοί στα πλοία είναι άνθρωποι μελαγχολικοί, σκεπτικοί , μοναχικοί στη  συμπεριφορά, απόρροια του κλειστού χώρου στο μηχανοστάσιο, και κάθε φορά που διαβάζω και την πιο μικρή του συνέντευξη  ο νους μου γυρνάει σ΄αυτό.

-----Ειναι που με κάνει να νοσταλγώ χωρίς να μελαγχολώ;

Το σίγουρο είναι πως για μένα ακολούθησε τη σύσταση του Οράτιου προς τους συγγραφείς: 

si vis me flere, primum tibi flendum .

Περιμένω από τον ξεχωριστό Κύριο Φίλιππο Φιλίππου , να βρει τη δύναμη να γράψει κάτι αστυνομικό με θέμα τον έρωτα.

 

 

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2018 13:53

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση