Παρασκευή, 05 Απριλίου 2013 10:36

Μπιγκ Μπάνγκ στον Πειραιά

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Αν μετά από πέντε - έξι χρόνια εξακολουθώ να ζω, έναν αλλιώτικο Πειραιά θα αντικρίζουν τα μάτια μου. Και τα δικά σας... αν βλέπετε. Γι’αυτό μας προετοιμάζουν όλα τα σχέδια που εξαγγέλλονται, οι διαγωνισμοί που γίνονται κι όλες οι αποφάσεις που δημοσιοποιούνται. Η καρδιά της μεγάλης αλλαγής επί του παρόντος φαίνεται να είναι το λιμάνι και οι πέριξ αυτού χώροι.

 

Κι άλλη φορά έχουμε αναφερθεί από την ιστοσελίδα αυτή στις αλλαγές που προωθεί ο ΟΛΠ. Ο τίτλος αυτών των αλλαγών είναι «Πολιτιστική Ακτή Πειραιά». Πρόκειται για επεμβάσεις που θα γίνουν στον χώρο του επιβατικού λιμανιού και πιο συγκεκριμένα στις παλιές αποθήκες του και στο σιλό – το γνωστό ως ρολόι -  που χρόνια τώρα έχουν πάψει να χρησιμοποιούνται.

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την Πολιτιστική Ακτή υπάρχουν σε άρθρο μας που μπορείτε να το διαβάσετε πατώντας εδώ .

Επίσης αυτές τις μέρες  φιλοξενείται στην Πέτρινη Αποθήκη του λιμανιού έκθεση των αρχιτεκτονικών προτάσεων που κατατέθηκαν στο διαγωνισμό για το Μουσείο Ενάλιων Αρχαιοτήτων. Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε εδώ Εμείς κάναμε μια γρήγορη επίσκεψη στην έκθεση και κάποιες από τις προτάσεις/μελέτες στις φωτογραφίες μας άρεσαν. Μια απορία όμως μας επέστρεψε από τα παλιά. Τα πλοία που αράζουν τώρα κατά μήκος της πολιτιστικής ακτής, όταν αυτή ολοκληρωθεί που θα πάνε;

Άλλα έργα που έχουν δρομολογηθεί είναι τα εξής:

α) Το Μετρό: Τα έργα έχουν ξεκινήσει κι η χρηματοδότηση είναι εξασφαλισμένη. Το έργο αυτό είναι επέκταση της γραμμής 3. Ξεκινά από το σταθμό Αγ. Μαρίνα Χαϊδαρίου και θα περιλαμβάνει έξι σταθμούς μετεπιβίβασης: Αγ. Βαρβάρα, Κορυδαλλός, Νίκαια, Μανιάτικα, Λιμάνι και Δημοτικό Θέατρο. Σύμφωνα με τη σύμβαση το έργο θα παραδοθεί στο κοινό στα τέλη του 2017.

β) Τραμ: Φάληρο – Πειραιάς. Η γραμμή αυτή θα έχει μήκος 5, 4 χιλιομέτρων και στο μεγαλύτερο τμήμα της θα είναι μονή. Το δρομολόγιο είναι το εξής: Μικράς Ασίας , Λαμπράκη, Βασιλέως Γεωργίου, Ακτή Ποσειδώνος, Εθνικής Αντιστάσεως και μέσω Ομηρίδου Σκυλίτση θα καταλήγει στο Φάληρο. Το έργο  περιλαμβάνει 12 νέες στάσεις, υπολογίζεται ότι θα εξυπηρετεί κάθε μέρα 35.000 πολίτες κι είναι προγραμματισμένο να παραδοθεί στο κοινό στις αρχές του 2015. Η διαδρομή από το ΣΕΦ έως το λιμάνι θα καλύπτεται σε 8΄.

γ) Υπογειοποίηση της γραμμής του Ηλεκτρικού: Φάληρο – Πειραιάς. Τα σχέδια έχουν ολοκληρωθεί, αλλά δεν έχουν εγκριθεί από το ΥΠΕΚΑ. Εφόσον βρεθεί χρηματοδότης, θα γίνει και η δημοπράτηση. Στη περιοχή που βρίσκεται το εργοστάσιο του Κεράνη προβλέπεται  σταθμός με την ονομασία Καμίνια. Με το έργο αυτό ο Πειραιάς θα αποκτήσει μία καινούργια διαμπερή λεωφόρο που θα ξεκινά από το Φάληρο και θα καταλήγει στην Πλατεία Ιπποδαμείας. Υπολογίζεται ότι με την ολοκλήρωση όλων των έργων που αφορούν μέσα σταθερής τροχιάς, θα έχουμε 15.000 λιγότερα αυτοκίνητα κάθε μέρα στον Πειραιά,  λιγότερο θόρυβο και  μικρότερη περιβαλλοντική επιβάρυνση.

Αν συνυπολογίσουμε ότι στο Λιμάνι υπάρχει και ο σταθμός του Προαστιακού, σε λίγα χρόνια όλες οι ράγες θα οδηγούν στον Πειραιά. Κάποιος φυσικά μπορεί να δει όλα αυτά τα έργα αναβάθμισης της ζωής στο λεκανοπέδιο ως μέτρα ενίσχυσης του υδροκεφαλισμού της Ελλάδας. Το θέμα, όμως, είναι, αν μπορεί να κερδηθεί ό,τι χάθηκε στη δεκαετία του ’50. Τότε ήταν που δεν κάναμε αυτό που έστηνε όλη η Ευρώπη: δηλαδή, κι ένα εκτεταμένο και πυκνό σιδηροδρομικό δίκτυο που συνεχώς το βελτίωνε κι αντίστοιχους σούπερ αυτοκινητόδρομους. Σ’εμάς οι τότε ηγεσίες αποφάσισαν να πριμοδοτήσουν κατά 90% τις αυτοκινητοβιομηχανίες και τη φιγούρα του ατομισμού.

δ) Επέκταση του Επιβατικού Λιμένα: Το σχέδιο αυτό αφορά στη δημιουργία έξι θέσεων για μεγάλα κρουαζιερόπλοια. Υπάρχει μία κόντρα ανάμεσα στον ΟΛΠ – που προτείνει για το έργο αυτό τη νότια πλευρά του λιμανιού – και στο Φάληρο, που προτείνει την άκρη του Φαληρικού Όρμου περίπου στο ύψος του Ιπποδρόμου. Το πιθανότερο είναι τελικά το έργο αυτό να γίνει τελικά στον Πειραιά, εφόσον κι οι υπεύθυνοι των έργων που γίνονται στο Φαληρικό όρμο από το ΣΕΦ μέχρι το Δέλτα – Πάρκο, δρόμοι, Λυρική Σκηνή και Εθνική Βιβλιοθήκη – εξέφρασαν την άρνησή τους για την κατασκευή προβλήτα για κρουαζιερόπλοια εκεί. Πάντως υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα εδώ. Το πως δηλαδή θ'αντιμετωπιστεί το έμφραγμα που θα προκαλεί στην πόλη η φάλαγγα των πούλμαν που θα πηγαινοφέρνουν τους τουρίστες στην Ακρόπολη.

ε) Υποθαλάσσια σύνδεση Δραπετσώνας – Χατζηκυριάκειου: Για να πας από την μία άκρη του λιμανιού στην απέναντι σήμερα σε ώρες αιχμής, απαιτούνται περίπου 40΄. Ο σχεδιασμός αυτού του έργου περιλαμβάνει υποθαλάσσια σύνδεση της περιοχής «Λέοντος» με την Ηετιώνεια Πύλη, η οποία θα επιτρέπει τη διάβαση πεζών από τη μία περιοχή στην απέναντί της. Στην ουσία θα ενώσει το χώρο της κρουαζιέρας και του σχεδιαζόμενου Εκθεσιακού και Συνεδριακού Κέντρου με τον χώρο της Πολιτιστικής Ακτής. Το έργο αυτό έχει προϋπολογισμό 10 εκ.ευρώ και ήδη έχει ενταχθεί για χρηματοδότηση στα ΠΕΠ Αττικής.

στ) Το καλοκαίρι θα επαναπροκηρυχθεί η αναπαλαίωση της υπερκατασκευής του μόλου του Κράκαρη ή Περικλέους, όπως τον λένε οι γραμματιζούμενοι. Όπου Περικλής ο γνωστός με την περικεφαλαία πολιτικός της αρχαιότητας που μακάρι να λάχαινε στη μικρή ζωή μας ένας παρόμοιος, έστω κι ως εξαίρεση. Κράκαρης δε, ήταν ο τύπος που στις αρχές του 20ου αιώνα είχε μία ταβέρνα σ’εκείνο το απόμακρο σημείο στην άκρη του λιμανιού, όπου μαζεύονταν οι του σκοινιού και του παλουκιού - μάγκες, εργάτες, ψαράδες και ναύτες - και τη βρίσκανε με κάτι περίεργα αυτοσχέδια όργανα και σχεδόν νόμιμες ουσίες που δυο δεκαετίες αργότερα τις έβγαλαν παράνομες.   

Τα άλλα έργα που παίζουν είναι η επαναλειτουργία του τσίλικου Δημοτικού Θεάτρου, το τελείωμα του σαραντάχρονου γιαπιού της Ραλλείου σχολής  απέναντι από το Θέατρο, η ανάπλαση του κτήματος Δηλαβέρη και του στρατοπέδου Παπαδογιώργη και η αξιοποίηση του Πύργου του Πειραιά. Μια μικρή αναφορά μόνο για το Δημ.Θέατρο. Μία σοβαρή και με όραμα αντιμετώπιση αυτού του εμβληματικού κτιρίου μπορεί να συνεισφέρει πολλά στην υποβαθμισμένη πολιτιστική ζωή του Πειραιά. Σε συνδυασμό μάλιστα και με την εφαρμογή έξυπνων ιδεών, μπορεί τελικά να μας προκύψει και μια οικονομική ανάκαμψη γρηγορότερα  από αλλού. Μια τέτοια εμπνευσμένη και χρήσιμη ιδέα είναι αυτή που φτιάχνεται από την Πολιτιστική ομάδα του Λιμανιού της Αγωνίας. Την έχει ονομάσει «Πειραϊκά μονοπάτια πολιτισμού», αφορά έξι διαδρομές που διατρέχουν την πόλη και μπορούμε να ενημερωνόμαστε στο: www.peiraikamonopatia.gr .  

Πολλοί έχουν τη γνώμη πως αυτό που χαρκτηρίζει τη δημόσια ζωή του Πειραιά είναι η υποθερμία. Τώρα, αν ισχυριστούμε πως όλη η δομή η υπερδομή και η υποδομή, αλλά και η ουσία της πόλης ρίχνει τις θερμοκρασίες, θα έχουμε πέσει μέσα; Ή θα βοηθούσε, αν σκεφτόμασταν πως η ζωή των Πειραιωτών είναι τόσο γεμάτη που δεν έχουν ανάγκη από την παρηγοριά και τη λύτρωση, τη μαγεία και την ευφροσύνη της διεξόδου μέσω της τέχνης και των γραμμάτων γενικώς; Και φυσικά, συμπληρωματικά, το ότι τις ταραχές και τις αναζητήσεις της ζωής τους τις μετασχηματίζει το διαδίκτυο και το τηλεοπτικό προϊόν σε κατοικίδια για ατομική χρήση;  Δεν είμαστε σίγουροι προς τα πού γέρνει πιο πολύ η ζυγαριά, άρα αυτό που μένει στους δραστήριους, τους ευαίσθητους και τους εξωστρεφείς, είναι προφανώς η ανάληψη κι άλλων πρωτοβουλιών, μήπως και τσιμπήσει η ανάγκη μιας μεγάλης μερίδας του κόσμου για άλμα στα βάθη των ουρανών. Πάντως αν σκεφτούμε, πως πέρα απ’ όλες τις μεγάλες ελλείψεις στα πολιτιστικά πράγματα τόσο σε υποδομές όσο και στην περιορισμένη εκπαίδευση, καλλιέργεια και παρουσίαση καλλιτεχνικών και πνευματικών εκδηλώσεων, σ’ όλον τον Πειραιά λειτουργεί ένα μόνο πια χειμερινό σινεμά και κανένα θερινό, άραγε μπορούμε να βγάλουμε κάποιο συμπέρασμα απ’αυτό;

Τα άλλα έργα που προβλέπεται πως θ’αλλάξουν το πρόσωπο της πόλης είναι όσα σχετίζονται με το εμπορικό τμήμα του λιμανιού, δηλαδή το Δυτικό τμήμα της πόλης. Στην περιοχή που ήδη λειτουργεί η Cosco με την made in China επιχειρηματική λογική της – δουλεύουμε πιο πολύ, πληρωνόμαστε πιο λίγο -  οι προτάσεις που γίνονται για νέες εμπορικές συμφωνίες είναι πολλές, οπότε και η  ανάγκη για νέα έργα υποδομής επιτακτική. Ένα από αυτά που ήδη βρίσκεται σε τροχιά είναι η νέα σιδηροδρομική εμπορική γραμμή: Ικόνιο – Ασπρόπυργος. Τα εμπορεύματα πια δεν θα διακινούνται με νταλίκες από το Λιμάνι προς τις δύο Εθνικές. Τα κοντέινερ θα μεταφέρονται με το τραίνο και η κυκλοφοριακή συμφόρηση της Λ.Σχιστού θα είναι παρελθόν. Αν μάλιστα επιλεγεί να προωθούνται, με έναν εκσυγχρονισμένο σιδηρόδρομο, τα ασιατικά εμπορεύματα προς στη Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη, αυτό, όπως ισχυρίζονται ειδικοί κι όλοι καταλαβαίνουμε, δεν θα είναι μία λύση άκρως ανταγωνιστική, μιας και σε δυο τρεις μέρες θα φτάνουν στον προορισμό τους, όταν τα εμπορικά πλοία κάνουν πάνω από δέκα μέρες;

Χαρακτηριστικό σημείο της πολιτικής διαχείρισης όλων αυτών των έργων είναι η κόντρα – άλλοτε υπόγεια κι άλλοτε τελείως χύμα - ανάμεσα στον Δήμο του Πειραιά και τον ΟΛΠ. Η δημοκρατική νοοτροπία προφανώς προκρίνει τα αυτονόητα. Δηλαδή μια προτεραιότητα στις κινήσεις και σ’ όλα τα σχέδια πρέπει να την έχει ο Δήμος, γιατί αυτός εκφράζει το σύνολο της πόλης αλλά, και μία σχετική ανεξαρτησία στις κινήσεις του  δικαιούται από χέρι ο ΟΛΠ, εξαιτίας της μεγάλης δυναμικής που διαθέτει. Στις περιπτώσεις αυτές μεγάλο ρόλο παίζουν τα άτομα κι οι ομάδες που είναι αναγκασμένες να συνεργάζονται. Το ανοιχτό ερώτημα είναι, γιατί το καλύτερο δυνατό σενάριο, δηλαδή, αυτό που οι πρωταγωνιστές έχουν ως μέτρο το καλό της πόλης, προκύπτει σπανίως; Μα, αν πρόκειται για πολιτικούς σχηματισμούς και ομάδες συμφερόντων που προωθούν ανθρώπους με γνώσεις, μυαλό, συγκρότηση και δημοκρατική παιδεία, τότε όλα, και παρόλες τις δυσκολίες, δεν θα προχωρούν καλά; Έτσι είναι φανερό, γιατί το συνηθισμένο είναι να μας προκύπτει το μάπα σενάριο, αυτό που όλα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο κι αντί δημιουργικής συνεργασίας έχουμε μια διαρκή αλληλοϋπονόμευση κι έναν ανελέητο πόλεμο συμφερόντων. Το μόνιμο κακό σ’αυτές τις περιπτώσεις είναι πως τα σπασμένα τέτοιων επιλογών, είναι αποδεδειγμένο ιστορικά πως τα πληρώνει πάντα όλη η πόλη. Ένα τέτοιο μικρό έργο, όπου εκδηλώνεται επί του παρόντος μία ασυμφωνία, είναι η κατασκευή περιμετρικά εντός του λιμανιού υπερυψωμένου monorail, όπου ο ΟΛΠ το προωθεί κι αντιδρά η Δημοτική Αρχή.

Το παράξενο είναι πως όλα αυτά τα μεγαλεπήβολα και πολυέξοδα έργα στον Πειραιά ξεκινάνε την περίοδο που η χώρα μας βρίσκεται στη φάση των ισχνών αγελάδων κι ο καπιταλισμός περνάει καραμπινάτη κρίση. Τότε, στα χρόνια των παχέων, όπου το έξωθεν χρήμα – άσπρο και μαύρο - έρεε άφθονο προς κάθε κατεύθυνση και γίνονταν έργα σ’ όλη την Αττική, στον Πειραιά δεν κουνιόταν φύλλο. Ας είναι. Να ελπίσουμε μόνο ότι όλα αυτά τα έργα κι όσα άλλα προκύψουν καθ’οδόν από τη δυναμική των δρομολογημένων, εκτός από τις τόσο αναγκαίες θέσεις εργασίας, θα βελτιώσουν και την ποιότητα ζωής στην πόλη μας και ότι από τον παραγόμενο πλούτο θα επωφεληθούν με δίκαιο τρόπο όλοι. Δύσκολο, ε;

Να πούμε εδώ και το άλλο μεγάλο μείον αυτής της πόλης, που είναι οι λίγοι ελεύθεροι χώροι περιπάτου και το πράσινό της, που είναι κι αυτό απελπιστικά λίγο. Τέτοιοι χώροι υπάρχουν κι έχουν επισημανθεί από δημοτικές κινήσεις. Ένας από αυτούς είναι η καταργημένη σιδηροδρομική γραμμή που ξεκινάει από τον Άη.Διονύση και φτάνει μέχρι το Ρέντη. Ιδανική περίπτωση για να διαμορφωθεί σε μία πράσινη διαδρομή με ποδηλατόδρομο. Άλλος χώρος είναι αυτός της ΧΡΩΠΕΙ, όπου οι ελεύθεροι χώροι γύρω της, προσφέρονται για πάρκο. Τέλος μια προχωρημένη ιδέα είναι η πεζοδρόμηση του δρόμου που πλάι στη θάλασσα φέρνει γύρω γύρω την Πειραϊκή,. Ίσως αυτή η ιδέα, αν διερευνηθεί καλά κι αν συζητηθεί εξαντλητικά με τους κατοίκους της περιοχής, αποδειχτεί για τον Πειραιά τόσο χρυσοφόρα και απελευθερωτική, όσο η βαθιά ανάσα που παίρνει η Αθήνα από την Αποστόλου Παύλου.

Στην κατεύθυνση της αλλαγής του σκηνικού σ’ όλο τον Πειραιά, αναγκαίος όρος είναι ο διάλογος ανάμεσα στις πολιτικές και κινηματικές δυνάμεις που σκέπτονται, συζητούν και δρουν στην πόλη. Μία τέτοια συζήτηση έχει προγραμματιστεί να γίνει στο πολιτισμικό πολυχώρο της πλατείας Κοραή, το γνωστό μας από διάφορες συναυλίες PassPort / Καραΐσκου 119 με θέμα "Πόλη – Λιμάνι – Πολιτισμός". Μια συζήτηση για τον Πειραιά του 21ου αιώνα". Ημερομηνία διεξαγωγής, Τετάρτη, 10 Απριλίου, στις 7.30 μ.μ. Συμμετέχουν ο Κ. Αρβανιτόπουλος, υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού, ο Θ. Δρίτσας, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Α΄ Πειραιά, ο Δ. Καρύδης, υπεύθυνος επικοινωνίας ΠΑΣΟΚ, ο Γ.Κακουλίδης, υπεύθυνος πολιτισμού ΔΗΜΑΡ. Την εκδήλωση θα χαιρετίσει ο δήμαρχος Πειραιά Β. Μιχαλολιάκος. Συντονιστής θα είναι ο δημοσιογράφος Ν. Ανανιάδης. Την πρωτοβουλία αυτή την χαιρετίζουμε, διότι πιστεύουμε στην ανάγκη του δημόσιου διαλόγου μιας και κανένας σχηματισμός δεν διαθέτει από χέρι το τέλειο σχέδιο και προφανώς κανένας δεν διαθέτει το αλάθητο. Μακάρι  να διεξαχθεί μία διαφωτιστική συζήτηση που θα μας κάνει για λίγο να νοιώσουμε αισιόδοξοι γι’αυτήν την πόλη, που έχει τα μαύρα της τα χάλια. Μία συζήτηση όπου οι καλοπροαίρετοι ομιλητές, αλλά και το κοινό ας προσπαθήσουν να μην έχουν μέσα τους ως πρωταρχικό αίτημα την κομματική τους επιβεβαίωση. Θα είναι πολύ ωραία, αν όλοι έχουμε στο μυαλό μας πως όποτε έχει προκύψει κάτι όμορφο, δυνατό και χρήσιμο στα δημόσια πράγματα, αυτό έχει συμβεί, διότι οι υπεύθυνοι/ αρμόδιοι και μελετημένοι ήταν κι εμπνευσμένοι ήταν κι άκουγαν τις σκέψεις και τις κρίσεις των άλλων και ήταν ικανοί να κάνουν συνθέσεις προς τα πάνω και ήταν «φαν» του δημόσιου συμφέροντος. Μόνο σ’αυτές τις περιπτώσεις κατάφεραν να κερδίσουν τη συναίνεση του λαού και να εμπλέξουν κάθε φορά στο έργο, τους πλέον αξιόλογους και τους πιο ανοιχτούς στις ανάγκες του κόσμου, ιδιαίτερα αυτού που μιλάει με την τρυφεράδα των ματιών του. 

Το άλλο μεγάλο θέμα της όλης ανάπτυξης του Πειραιά είναι και η περιοχή της Ανάπλασης στη Δραπετσώνα. Κάτι λίγα  έχουμε να πούμε γι’αυτό το θέμα και θα το κάνουμε, σύντομα, πιστεύουμε, μ’ ένα άλλο άρθρο μας. Περιμένουμε βεβαίως κι απ’ όλους εσάς  να προσθέσετε ό,τι έχετε και για τα έργα στον Πειραιά και για την Ανάπλαση στη Δραπετσώνα.

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 03 Ιουνίου 2013 10:46
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση