Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2013 05:42

Οι Ζορρό των βρόμικων Δευτέρων

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Είδα σήμερα πρωί Καθαράς Δευτέρας σε μια γωνία το Ζορρό, μ’έναν αετό στο χέρι. Δεν ήμουν και στα καλύτερά μου κι έτσι ασυναίσθητα πήγε το μυαλό μου στον Ψωμιάδη, τον Παναγιώτη. Τον θυμήθηκα τότε που είχε ντυθεί Ζορρό

κι είχε βγει καμαρωτός στους δρόμους πάνω σε σταχτί άλογο και μια άλλη φορά που ήθελε ν’αμολήσει το μεγαλύτερο αετό των Βαλκανίων. Αυτόν τον «νομάρχη της καρδιά μας», που ήταν μαιτρ στο να κάνει παιχνίδι για πάρτι του. Αυτό, το σε στυλ Ξανθόπουλου «παιδί του λαού», που πρωτοστάτησε τότε που, εκεί ψηλά στην συμπρωτεύουσα, οι συμπατριώτισσές του καίγανε ένα βιβλίο του Μ.Ανδρουλάκη. Αυτόν, τον κολλητό του Καραμανλή, που όπως είπε κάποιος άσπονδος δικός του, στις κηδείες έκλαιγε πιο πολύ κι από τη χήρα και στους γάμους χόρευε πιο πολύ κι απ’τον γαμπρό. Πάντα πρώτο στασίδι τις Κυριακές στις εκκλησίες για να τον παίρνει και η ΕΤ3 και στα κανάλια όλο εξυπνάδες και χάπενιγκ ο σούπερ πατριώτης, αυτό το ντόμπρο παιδί του λαού που ήταν διαθέσιμο για όλες τις δουλειές, έχοντας, απ’ότι αρχίζει να αποκαλύπτεται, μια ιδιαίτερη έφεση στις βρώμικες και στις γκρίζες. Αυτόν τον πολύ άντρα που τον πήγαιναν με χίλια οι ξανθιές των πρωινάδικων και τον προσκαλούσαν κάθε φορά που θυμόντουσαν τα προβλήματα του κοσμάκη.

Όλα αυτά τα χάι μέχρι που βγήκαν στη φόρα κάτι αυθαίρετα, μετά τα χαριστικά στα πρόστιμα του βενζινάδικου και τον ρίξουν απ’ το θρόνο του. Και τώρα πήραν σειρά, τα άλλα, τα «45ντάρια», που πιθανόν να τον οδηγήσουν στο ίδιο κελί με τον άλλον, τον «δήμαρχο που μας άξιζε». Πολλά είναι τα σκάνδαλα που τελευταίως βγαίνουν στη φόρα στην περιφέρεια Θεσσαλονίκης. Φαίνεται πως εκεί πάνω κάποιοι δικαστές τα έχουν πάρει κι είναι αποφασισμένοι να τηρήσουν τους νόμους, να επιβάλουν τις ποινές που προβλέπονται και να ζητήσουν πίσω τα κλεμμένα, από όλους αυτούς που πρωταγωνίστησαν τα δεκαπέντε τελευταία χρόνια σ’εκείνα τα ανεκδιήγητα καραγκιοζιλίκια στη Θεσσαλονίκη.

Ψάχνοντας βρήκα τις νέες κατηγορίες για τους αδελφούς Ψωμιάδη. Αυτές αφορούν ηθική αυτουργία σε απιστία από κοινού και κατ’εξακολούθηση με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου 1608 περί καταχραστών του Δημοσίου και ηθική αυτουργία σε ψευδή βεβαίωση. Μαζί τους με διάφορες κατηγορίες διώκονται οι εργολάβοι που χρηματοδοτήθηκαν για να εκτελέσουν τα συγκεκριμένα έργα, διευθυντές της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης και 30 υπάλληλοι της Νομαρχίας.

Με λίγα λόγια αυτό που συνέβαινε, όχι μόνο στην Νομαρχία της Θεσσαλονίκης, αλλά σύμφωνα με τις έρευνες του ΣΔΟΕ, σε πάνω από 500 δήμους και νομαρχίες της χώρας, ήταν το σπάσιμο των έργων. Αυτών για τα οποία ήσαν υποχρεωμένοι οι τοπικοί άρχοντες να προκηρύξουν διαγωνισμό. Για να αποφύγουν λοιπόν τους διαγωνισμούς τα έσπαγαν σε άλλα μικρότερα, στα γνωστά σαρανταπεντάρια – έργα δηλαδή που ο προϋπολογισμός τους δεν ξεπερνούσε τα 45 χιλ. ευρώ - , όπου σύμφωνα με τον νόμο μπορούν να τα προχωρούν με απευθείας ανάθεση.

Έτσι πάρα πολλοί δήμαρχοι είχαν μετατρέψει τους Δήμους τους σε προσωπική τους ιδιωτική επιχείρηση. Τα κόλπα που χρησιμοποιούν πολλές δημοτικές αρχές γι’αυτό το παράνομο δούναι και λαβείν με τα κυκλώματα των εργολάβων κι άλλων ιδιωτών - από το οποίο επωφελούντο άμεσα και αναπαρήγαγαν την εξουσία τους - είναι ιδιαιτέρως ευφάνταστα. Βλέπετε, είναι ίδιον μιας ευδιάκριτης κι αθάνατης φυλής συμπατριωτών μας, να δίνουν τα ρέστα τους, όταν είναι να βρουν τρόπους που θα παρακάμπτουν τους νόμους, με στόχο τη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος. Σε όλες αυτές τις παρανομίες ήταν ανακατεμένοι και προφανώς επωφελούντο και πολλοί δημοτικοί υπάλληλοι όπως και επιχειρηματίες του ιδιωτικού χώρου. Ήδη από τον Ιανουάριο το ΣΔΟΕ έχει ζητήσει να ξεκλειδώσουν οι λογαριασμοί όλων των υπόπτων καθώς και οι λογαριασμοί συγγενικών τους προσώπων.

Ένα άλλο σκάνδαλο που οδηγεί στην αίθουσα του δικαστηρίου υπαλλήλους και πολιτικούς της Νομαρχίας Θεσ/νικης είναι ο δρόμος του Ωραιοκάστρου. Την παραπομπή σε δίκη συνολικά 28 ατόμων, μεταξύ των οποίων και ο αδελφός του Παναγιώτη, ο Διονύσης Ψωμιάδης, αποφάσισε το συμβούλιο εφετών για την υπόθεση των υπερβάσεων στο έργο κατασκευής του δρόμου Θεσσαλονίκης - Ωραιοκάστρου. Η  υπέρβαση στο κόστος κατασκευής αυτού του δρόμου έφτασε τις 515.000 ευρώ, ενώ από τη συνολική διαχείριση η τότε νομαρχία ζημιώθηκε με ποσό που φτάνει τις 300.000 ευρώ.

Πάντως δεν ξαφνιάζομαστε με τέτοιες ιστορίες, που θα τις ακούσεις να τις διηγούνται οι ντόπιοι σε όλα τα μέρη της Ελλάδας. Άλλοι καμαρώνοντας, άλλοι καταγγέλλοντας και άλλοι θλιμμένοι. Σε όλα τα μέρη, εκτός από τους πρώην Δήμους Δραπετσώνας και Κερατσινίου και από τον νυν ενιαίο Κερατσινίου – Δραπετσώνας. Εδώ σ’εμάς, όλοι οι εκλεγμένοι τα τελευταία 35 χρόνια ήταν άψογοι, νομοταγείς κι εργάστηκαν ανιδιοτελώς, με ζήλο και πάθος για το καλό της τοπικής κοινωνίας. Έτσι οι πράξεις τους ποτέ δεν ζημίωσαν το δημόσιο και ποτέ δεν επωφελήθηκαν με οποιοδήποτε τρόπο, αυτοί απ’αυτό. Προφανώς στο ίδιο μήκος κύματος κινούντο οι ευσυνείδητοι κι άμεπτοι στην πλειονότητά τους δημοτικοί υπάλληλοι. Γι’αυτό ακόμα κι αν σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και μας προκύψει κάποια δημοτική αρχή που δεν θα σχετίζεται με τους ντόπιους Πασόκες και τους Νεοδημοκράτες, είναι 100% σίγουρο πως με όσο ζήλο κι αν ψάξουν οι νεοφερμένοι, όποια πέτρα κι αν σηκώσουν, όποιο συρτάρι κι αν ανοίξουν, όποια παλιά καραβάνα κι αν ρωτήσουν, όποιον ΣΔΟΕ κι αν καλέσουν, δεν πρόκειται να βρουν το παραμικρό. Ότι κι αν λένε κάποιοι ζηλόφθονοι, εγώ είμαι υπερήφανος που είμαι δημότης σ’έναν τόσο υπεράνω υποψίας δήμο. Δηλαδή, το φαντάζεστε να ήμουν Θεσσαλονικιός και να ψήφιζα όλα αυτά τα χρόνια Παπαγεωργόπουλο και Ψωμιάδη με τις ευλογίες του Άνθιμου; Αυτούς, που στα καλύτερά τους χρόνια γυρνούσαν από πάρτι σε πάρτι, που έχουν φροντίσει να εξασφαλίσουν και τα δισέγγονά τους, κι έμενα τον αφελή περιθωριοποιημένο σε μια γωνιά να με τρώει η αρκούδα.΄Ασχετο που τελικά, για άλλους τυχαίους λόγους, τη γλίτωσα με κάτι δαγκωματιές.

Αυτό όμως που μας είναι απολύτως κατανοητό είναι η στάση των πραγματικών ψηφοφόρων τους. Ειδικά εκείνων που ενεπλάκησαν σ’αυτό το όργιο της διαφθοράς και της σπέκουλας. Γιατί μπορεί το 99% των Ελλήνων να αποδίδει ευθύνες για τα οικονομικά σκάνδαλα στους πολιτικούς και το πολιτικό σύστημα,  αλλά η κοινή λογική λέει πως αυτός που από θέση ισχύος, αξιώνει να λαδώνεται, είναι ο κύριος υπεύθυνος  αυτής, της κάτω από το τραπέζι συναλλαγής, αλλά κι αυτός που λαδώνει για να κάνει τη δουλειά του, έχει κι αυτός μερίδιο της ευθύνης. Δεν έχει; Αυτοί λοιπόν, οι πιο φανατικοί κι εμπλεκόμενοι ψηφοφόροι, είναι τώρα που είναι πιο αυστηροί από όλους. Και το κεφάλι να τους πάρουν κραυγάζουν και να τους πάρουν πίσω κι όλα τα κλεμμένα.

Αυτή η αναφορά στα οικονομικά σκάνδαλα ένα νόημα μόνο έχει. Να μην τα ξεχνάμε και να πιέζουμε συνεχώς για το ξεκαθάρισμά τους, αν θέλουμε να προχωρήσουμε προς το καλύτερο. Είναι κάτι που εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς. Και κατά τη γνώμη μας ένας απαραίτητος όρος για την προσδοκώμενη έξοδο απ’την κρίση είναι να γίνει τώρα αυτοκάθαρση. Οι παρανομούντες όλα αυτά τα χρόνια είναι ξεκάθαρο πως πρέπει να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη. Και πως το πολιτικό σύστημα θα πρέπει ν’αφήσει ανενόχλητη τη δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της. Και πως για το καλό όλων μας θα πρέπει να βοηθήσει προς αυτήν την κατεύθυνση. Όχι όπως τελευταία με την υπόθεση Λαγκάρντ, όπου ο υφυπουργός Οικονομικών κ.Μαυραγάνης ξήλωσε τον Ν.Παναγιωτόπουλο, διευθυντή του ΣΔΟΕ, που ως έμπιστό του τον είχε διορίσει ο εισαγγελέας Πεπόνης για να αναλάβει την υπόθεση αυτή. Έτσι όμως είναι φανερό πως η κυβέρνηση δε θέλει να έχει εποικοδομητική σχέση με τη λάμψη της αλήθειας και δεν είναι σα να ρίχνει λάδι στη φωτιά;

Αυτή η αναφορά στα οικονομικά σκάνδαλα έχει κι άλλη μία διάσταση, που σχετίζεται με την ανάληψη του μεριδίου ευθύνης που, ως ιστοσελίδα, μας αναλογεί, στη δημοσιοποίηση αυτών των φαινομένων. Μπορεί να στάζει μαύρο σ’ ένα ήδη καταθλιπτικό κλίμα, αλλά υπάρχει ένα δεδομένο, συνειδητοποιημένο από όλους. Κι αυτό είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης που έχει ο πολύς κόσμος για τα ΜΜΕ. Ειδικά για τα σκάνδαλα, θεωρεί ότι τα μέσα ενημέρωσης στον τόπο μας, ακόμα και όταν τα παρουσιάζουν, δεν το κάνουν αντικειμενικά, αλλά παίζουν διάφορα παιχνίδια με τα οποία προσπαθούν να αποκομίσουν ίδια οφέλη. Με έναν τρόπο κι εμείς οι μικροί δε θα πρέπει ν'αναπληρώνουμε αυτήν την υστέρηση; 

Να ξεκαθαρίσουμε επίσης πως τα δημοτικά σκάνδαλα, χωρίς να είναι αμελητέα, δεν πιάνουν μπάζα μπροστά στα μεγάλα σκάνδαλα που έγιναν τα τελευταία χρόνια στην πατρίδα μας. Σ’αυτά ο καθένας δε θα κατάτασσε αυθορμήτως αυτά του Χρηματιστηρίου, των Ολυμπιακών αγώνων, της Siemens, του Βατοπεδίου, των στρατιωτικών εξοπλισμών, των τηλεφωνικών υποκλοπών, της Στατιστικής υπηρεσίας, των δομημένων ομολόγων, των ασφαλιστικών ταμείων και το τελευταίο, της λίστας Λαγκάρντ; Άραγε αμφιβάλλει κανείς πως το κυρίαρχο πολιτικό μας σύστημα δίνει σκληρές μάχες με νύχια και με δόντια - από αυτοσυντήρηση(;) - για να μην τιμωρηθούν παραδειγματικά όλοι όσοι είναι αναμεμειγμένοι σ’αυτά; Αλλά έτσι δεν είναι ολοφάνερο πως η κυβέρνηση και οι φίλιοι κύκλοι της, είναι σαν να σκάβουν τον τάφο τους;

Αυτό το κλίμα σήψης, αναξιοκρατίας και διαφθοράς, που μας φέρνει στην πρώτη θέση στην ευρωζώνη και στην τρίτη στην Ε.Ε, εκτιμούμε πως δεν είναι η κύρια αιτία της κρίσης μας. Η άποψή μας όμως είναι πως αυτή η εκτεταμένη και διαρκείας διαφθορά έσπρωξε την κρίση μας σε μεγαλύτερο βάθος. Όπως επίσης δείχνουν όλα τα στοιχεία, κύρια ευθύνη γι’αυτήν την κατάσταση δε φέρει μόνο το πολιτικό σύστημα και η κύρια έκφρασή του, δηλαδή, ο πάλαι ποτέ δικομματισμός, αλλά και οι μεγάλες επιχειρήσεις, οι τράπεζες και τα μέσα ενημέρωσης. Όλοι αυτοί, με την κατά κάποιο τρόπο συναίνεση μιας μεγάλης μερίδας του κόσμου που είχε επιλέξει την άκοπη ευδαιμονία και τις άκριτες επιλογές, μας οδήγησαν στο σημείο μηδέν. Το τραγικό είναι πως αν τα πράγματα συνεχιστούν όπως τώρα, τότε τουλάχιστον δυο γενιές θα το πληρώσουν πολύ, μα πολύ ακριβά. Ο περιορισμός της ανομίας ακόμα και με την αυστηρή απονομή της δικαιοσύνης και η επιλογή της στάσης εκείνης που υποστηρίζει πως πάνω απ’όλα στη δημόσια ζωή προέχει το δημόσιο συμφέρον που εξυπηρετεί το κοινό καλό, είναι δύο απ’τα σκαλιά μιας ακόμα ανύπαρκτης σκάλας. Αυτής, που αν δεν την φτιάξουμε και δεν την σηκώσουμε εμείς, δεν υπάρχει περίπτωση να βγούμε,  εννοείται με τις λιγότερο δυνατές απώλειες, από το λάκκο με τα φίδια στον οποίο τώρα μας έχουν πετάξει. 


Επί του πιεστηρίου ( 21-3-13) πατήστε κι αυτό   εδώ για μία ακόμα δίκη με κατηγορούμενο τον Ψωμιάδη

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013 11:21
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ο Αγωγός Νεοκτονία »

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση