Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016 16:32

Γιώργου Τυρίκου-Εργάς: Κάτι Δ.Σ. "Γονέων και Κηδεμόνων" αποφασίζουν με επίσημο έγγραφο να μην αφήσουν παιδιά προσφύγων,

Συντάκτρια 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

να πάνε στο σχολείο μαζί με τα δικά τους παιδιά. Ο,τι και να φοβούνται, ο,τι και να θέλουν να αποτρέψουν ένα είναι το σίγουρο. Τη μεγαλύτερη ζημιά που μπορούν να κάνουν στα δικά τους παιδιά, την κάνουν με αυτήν την άρνηση. Η φθορά είναι ήδη μέσα στο νου και στη καρδιά τους και με αυτήν την άρνηση τη διασπείρουν και στο νου και στη καρδιά των παιδιών τους.

 

Η επιστήμη, όπως και τόσες άλλες φορές στο παρελθόν, θα καταγράψει αυτή τη στάση ως ένα δείκτη του τραγικού ελλείμματος παιδείας, ενσυναίσθησης, επιστημοσύνης και δημοκρατίας της εποχής μας. Ο καθένας ας σκεφτεί καλά και ας πάρει θέση. Είτε ταμπουρωνόμαστε στην εθνική μας αφασία, στις δαιμονοποιήσεις, στην ημιμάθεια, στα λόγια των καναλιών και του καφενέ είτε δουλεύουμε δυναμικά, με σύγχρονη επιστημονική ματιά και με ανθρωπισμό για να κάνουμε το χρέος μας σαν πολίτες και σαν άνθρωποι αυτής της χώρας και αυτού του κόσμου. Και το χρέος μας είναι ένα : να κάνουμε έστω αυτό το ελάχιστο που περνάει από το χέρι μας για να διασφαλιστεί σχολείο σε κάθε παιδί ως αναφαίρετο δικαίωμα ανεξάρτητα από φύλο, φυλή, θρησκεία, καταγωγή, ανεξάρτητα από ο,τιδήποτε. Μέθεξη σε ο,τι καλύτερο έχει να προσφέρει ο πολιτισμός μας, επαφή, γνώση. Παιδεία.

Ο Ισοκράτης είχε μιλήσει για το μεγαλείο αυτού του τόπου στον περίφημο πανηγυρικό του : "Τόσο πολύ ξεπέρασε η πόλη μας (η Αθήνα) τους υπόλοιπους ανθρώπους στη σκέψη και στο λόγο, ώστε οι μαθητές της έγιναν δάσκαλοι των άλλων, και το όνομα των Ελλήνων το έχει κάνει να φανερώνει όχι πλέον τη φυλή αλλά τη διάνοια, με αποτέλεσμα περισσότερο να αποκαλούνται Έλληνες αυτοί που μετέχουν στη δική μας παιδεία παρά στην κοινή καταγωγή" (μτφ. Ν. Σαραντάκου). Ο αποκλεισμός των παιδιών από το δικαίωμα στην εκπαίδευση -δεκαετίες πλέον το γνωρίζουμε αυτό με κάθε επιστημονική λεπτομέρεια- λειτουργεί σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία : δημιουργεί αποκλεισμούς, περισσότερες κοινωνικές εντάσεις, διακρίσεις, δημιουργεί γκετοποιήσεις, αυξάνει την εγκληματικότητα, τα αδιέξοδα. Όσοι αρνούμαστε την παιδεία σε ένα οποιοδήποτε παιδί του κόσμου για να ¨ωφελήσουμε¨ το δικό μας παιδί δεν κάνουμε τίποτα άλλο παρά να διασφαλίσουμε τη μελλοντική τους σύγκρουση.

Τώρα που για τη χώρα μας τα πράγματα είναι τόσο δύσκολα, αντί για άρνηση ας εμπλακούμε πιο ενεργά στη λειτουργία των σχολικών μονάδων, ας είμαστε εκεί να βοηθήσουμε τον εκπαιδευτικό που δείχνει το μεράκι και την αγάπη του, ας βρεθούμε και απέναντι σε όσους έχουν υποχρεώσεις και δεν τις εκπληρώνουν. Ας βγούμε επιτέλους εκεί έξω να προσφέρουμε ο καθένας όπως μπορεί. Η παρουσία μας και η προσφορά δίχως αστερίσκους σε κάθε παιδί δικό μας ή "ξένο" είναι το καλύτερο παράδειγμα που έχουμε να δώσουμε στις γενιές που έρχονται. Είναι ένα παράδειγμα τόσο στεντόρεια αξιοπρεπές που δεν το φτάνει το γάβγισμα των μίντια και το ψέμα των πολιτικών. Ας γίνουμε κοινωνοί μιας προσπάθειας κι ας μην αρκούμαστε σε μιαν αυτιστική άρνηση, ας μην αρκούμαστε στη γκρίνια για τις ελλείψεις που έχουν τα σχολεία οι οποίες τάχα θα ενταθούν αν έρθουν τα προσφυγόπουλα. Τι πραγματικά κάναμε ποτέ για αυτές πέρα από το να γκρινιάζουμε; Αντί για "δεν τα θέλουμε" ας πούμε απλά "θα είμαστε και εμείς εκεί να βοηθήσουμε όσο μπορούμε". Γιατί μιλάμε για παιδιά. Γιατί αν δεν έχουμε καταλάβει πως τα παιδιά είναι οι μόνοι αθώοι, τότε κάτι πολύ στραβό υπάρχει μέσα μας. Θα είμαστε και εμείς εκεί να βάλουμε πλάτη στη προσπάθεια για παιδιά που έφυγαν από τον πόλεμο, αυτό μόνο. Δεν υπάρχει περίπτωση μια τέτοια στάση να μην μας ανταμείψει ηθικά και πρακτικά.

Το κείμενο αυτό αναρτήθηκε στη σελίδα του Γιώργου Τυρίκου-Εργάς στο fb στις 13.9.16

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016 20:29

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση