Δευτέρα, 09 Νοεμβρίου 2015 09:25

BLITZ !!!! τούς πάω...με χίλια...6a.m. "Όχι άλλη πραγματικότητα "

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

panaxΤούς είδα για πρώτη φορά. Δική μου η παράλειψη.
Κάνουν ένα θέατρο σύγχρονο και συνάμα μυθολογικό (και πόσο κοντά είναι αυτά τα δύο ! ), διεισδυτικό στην ανθρώπινη ύπαρξη και πραγματικότητα, μ΄όλους τους μύθους που κουβαλάει και καταγγελτικό στην καταβύθισή του σε παρελθόν, μέλλον και προπαντός παρόν. 

Το ζοφερό παρόν τής ρημαγμένης ανθρώπινης ψυχής, στο τέλος τής ύπαρξης, στο τέλος τού κόσμου, στο τέλος όλων.

Και βέβαια, το τέλος τών λέξεων. Hόlderlin, μόνο. Τί άλλο ;
Το τέλος μιάς γλώσσας-ουτοπίας, το τέλος τής ουτοπίας τής γλώσσας. Το τέλος τής μεταφοράς.

Ένα θέατρο ολιστικό και τελειωτικό. Τέλος τής ανα-παράστασης.
Παρά- σταση μόνο. Εμείς οι ίδιοι εδώ, αυτοπροσώπως. Και όλοι οι άλλοι που κουβαλάμε μαζί μας, ανάμεσά μας, ανάμεσα στα γκρεμισμένα ερείπια.
Όλοι παρόντες. Όλα παρόντα. Σε μιά Σισσύφεια προσπάθεια κατάργησης τής πραγματικότητας και αναγέννησής της. Όχι από τις στάχτες αλλά από τις πέτρες της (Κάδμος και Σίσσυφος παρόντες), από τους σωρούς τών ερειπίων.

Η σκηνή ένα εργοτάξιο, φουτουρισμός και ρομαντισμός συγχρόνως, οικοδομικά υλικά και όνειρα ένα, Ταρκόφσκι και ρώσικη επιστημονική φαντασία.

"Αντιμετωπίζοντας το θέατρο σαν ένα εργοτάξιο οικοδόμησης ουτοπιών. οι Blitz αναζητούν την έξοδο προς μία νέα πραγματικότητα και γίνονται οι ξεναγοί μας στην απαγορευμένη ζώνη μιάς μελλοντικής ευτυχίας.
Αν εξαφανιστούμε, ίσως εμφανιστεί κάτι διαφορετικό. " 

Γράφουν στο φυλλάδιό τους.
Και ακόμα :
" Δεν υπάρχει κάτι πιό δραστικό από μιά διαφυγή. Είναι το αντίθετο τού φαντασιακού. Το ίδιο ισχύει και για μιά υποχρεωτική διαφυγή, όπου δεν εννοούμε να εξαναγκάσεις κάποιους άλλους να φύγουν, αλλά να εκτροχιάσεις κάτι, να προκαλέσεις μιά ρωγμή σε ένα σύστημα, σαν να άνοιγες μιά τρύπα σε ένα σωλήνα. 

Ο George Jackson (μέλος τής οργάνωσης Μαύροι Πάνθηρες, ο οποίος σκοτώθηκε σε απόπειρα απόδρασης από τις φυλακές τού Σαν Κουέντιν το 1971 ) έγραψε από τη φυλακή : " Μπορεί να φεύγω τρέχοντας, αλλά φεύγοντας αναζητώ κι ένα όπλο."
Το να δραπετεύεις σημαίνει να χαράζεις μιά γραμμή ή γραμμές, μιά ολόκληρη χαρτογράφηση. Αυτές αποκαλύπτουν τους κόσμους τους μόνο μέσα από μιά μακρά τμηματική πτήση... 

Το μεγάλο σφάλμα, το μοναδικό σφάλμα, θα ήταν να πιστέψει κανείς ότι μιά γραμμή πτήσης συνίσταται σε μιά φυγή από τη ζωή. Η πτήση στο φαντασιακό ή στην τέχνη. 

Αντιθέτως, το να αποδράσεις σημαίνει να παράγεις το πραγματικό, να δημιουργήσεις ζωή, να βρεις ένα όπλο." Gilles Deleuze - ο πάλαι ποτέ αγαπητός μου διανοητής.

ενώ η δραματουργός Stefanie Carp, γράφει : "... Οι Blitz θα αρθρώσουν ένα νέο καλλιτεχνικό μανιφέστο διαφυγής. Θα αναφερθούν σε παλαιότερες απόπειρες καλλιτεχνικής φυγής, σε πλάσματα τής μυθολογίας που είχαν την ικανότητα μεταμόρφωσης και στο συγκεκριμένο παρόν τού φόβου και τής σύγχυσης. 
Τί θα μπορούσε να είναι η άλλη γλώσσα, το άλλο μέλλον, πέρα από την απτή πραγματικότητα ; Πώς μπορούμε να βρούμε κάτι στο οποίο να πιστέψουμε ; Πώς μπορούμε να μεταμορφωθούμε ; "

Έξοδος.


Παίχτηκε 9-18 Οκτωβρίου 2015, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.


Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2015 08:43

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση