Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015 09:28

Όταν για κάτι εύχεσαι...

Συντάκτρια 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Όταν για κάτι εύχεσαι (μακάρι, αμήν) δεν πιστεύεις ότι μπορεί να συμβεί. Για να πιστέψεις σε κάτι πρέπει να το έχεις δει. Για να έχεις καθαρό οπτικό και/για να δεις πρέπει 1. να μην χρειάζεσαι και 2. να μην περιμένεις. (Αφορά στην κανονική σου, ατομική ζωή.)

 

 

Αν στην κανονική σου ζωή πρέπει οι γύρω σου ή οι καταστάσεις να αλλάξουν για να είσαι/ζήσεις εσύ όπως επιθυμείς, άγεσαι και φέρεσαι (εξαρτάσαι) από τους γύρω σου και τις καταστάσεις. Κι αν εξαρτάσαι ως άνθρωπος, εξαρτάσαι - επακολούθως - και ως πολιτικό ον.

 

Ανέλαβε, σαν να είσαι ο μόνος υπεύθυνος, τις καταστάσεις της ζωής σου, βρες τρόπο να δρας (μην περιμένεις/αναβάλεις) κατά πώς επιθυμείς, υπό τις παρούσες συνθήκες και χωρίς να απαιτείται η συνέργεια άλλων (των γύρω σου).

 

Κι αν αναρωτιέσαι πού κολλάει το «θα δεις», με το να σταθείς στα πόδια σου και να δρας - αντί του να περιμένεις -, η απάντηση είναι: οι φόβοι και οι ανάγκες μάς κλείνουν το οπτικό.

 

Κι αν θεωρείς εγωιστικό το ατομικό και ιδεατό το συλλογικό, η απάντηση είναι: αδύναμοι άνθρωποι φτιάχνουν ένα αδύναμο σύνολο. Δυνατοί άνθρωποι φτιάχνουν ένα δυνατό σύνολο.

 

Στο χέρι σου είναι μόνο ο εαυτός σου, ασχολήσου για να φτιάξεις μόνο αυτόν.

Γίνε δυνατός άνθρωπος, άξιος πολίτης. Όλα τ’ άλλα θα είναι επακόλουθα αυτού.

 

Από το να με αναγκάζουν, επειδή είναι παράνομοι, να απέχω των δημοκρατικών μου δικαιωμάτων προτιμώ να αναγκάσω εγώ αυτούς να τα διεξάγουν νόμιμα. Κι όχι βέβαια ότι πιστεύω ότι ΕΓΩ θα αλλάξω την παράνομη αυτή κατάσταση, απλά βάζω το λιθαράκι μου -ελέγχοντάς τους, απαιτώντας-, στο να τελικά επιτευχθεί.

Επίσης, για να επιλέξω πώς θα πράξω δεν σκέφτομαι πώς εκείνοι θα "αναγνώσουν" την στάση μου, επιλέγω πώς θα πράξω βάσει αυτού που εγώ επιθυμώ/θέλω να τους δηλώσω. 

Κι ο λόγος που μπορώ να πράττω, αδιαφορώντας για πώς οι λοιποί το αντιλαμβάνονται, είναι επειδή το κάνω και στην υπόλοιπη, κανονική -όλη μου- τη ζωή.

 

Δεν πρέπει να μείνεις να πολεμήσεις; Έφυγαν όλοι οι συμπατριώτες σου ή κάποιοι έμειναν πίσω και πολεμούν; Αυτών που έμειναν για να πολεμήσουν η ζωή έχει αξία μικρότερη; Σωστό είναι να φύγουν όλοι και να χαριστεί στους δυνάστες η πατρίδα σου; Η ξενιτιά είναι καλύτερη από το να πεθάνεις για την πατρίδα σου και την ελευθερία;

(Ό,τι είναι σωστό και δίκαιο πρέπει να ισχύει για όλους, αλλιώς δεν είναι σωστό και δίκαιο.)

 

Κάπου διάβασα «να φοβάσαι τον άνθρωπο που πάλεψε με τον εαυτό του».

Μου θύμισε τον χρησμό «φοβού τον μονοσάνδαλο».

Να φοβάται λοιπόν ο εχθρός.. αυτή την δουλειά σήμερα ο καθένας μας κάνει.

(ΔΕΝ μας πηδάνε κι εμείς το δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα. Γινόμαστε θεριά.)

 

(παράφραση ενός ωραίου σχολίου που διάβασα)

Όταν κάτι ισχύει δεν το περιγράφεις, ούτε το ερμηνεύεις. 

 

Ή κελαηδάς ή σωπαίνεις. Δεν λες: αυτό που κάνω είναι κελαηδητό.

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015 23:21

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση