Πέμπτη, 02 Ιουλίου 2015 03:29

ΑΠΟ “ΕΥΡ-ΩΠΗ” ΚΑΤΑΝΤΗΣΕ “ΣΤΕΝ-ΩΠΗ”…:

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Η ΝΕΑ Ε.Ο.Κ. /Ε.Ε. = ΕΥΡΩ-ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

Όταν ο Δίας μεταμορφωμένος σε ταύρο απήγαγε ως ερωμένη του τη βασιλοπούλα της Φοινίκης και κόρη του Αγήνορα και της Τηλεφάσσης Ευρώπη και την έφερε στη γηραιά ήπειρο και με βάση αυτό το μύθο βαφτίστηκε η ήπειρός μας, τονίζοντας πως Ευρώπη σημαίνει «ανοιχτομάτα, με ευρύτατη και ανοιχτή σκέψη» (ετυμολογικά: ευρύς + ωψ, ωπος),

 

δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί πως χιλιάδες χρόνια μετά αυτή η Ευρώπη ως Ευρωπαϊκή Ένωση δήθεν δημοκρατικών αλλά όντως νεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων κρατών-μελών θα καταντούσε «Στεν-ώπη», δηλαδή κοντόθωρη, στενόμυαλη, αντιδημοκρατική, συντηρητική και παν-οικονομική βορειοδυτικοευρωπαϊκή κεφαλαιοκρατική ένωση και ληστρική βιάστρια της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας της γιαγιάς της Ελλάδας και άλλων λαών του ευρωπαϊκού νότου. Αν το υποψιαζόταν έστω ο καημένος ο Δίας, όχι μόνο δεν θα την έκλεβε φέρνοντάς την στη γηραιά ήπειρο, αλλά, αν δεν τη σκότωνε, σίγουρα θα την άφηνε στην Ασία, εκεί στην πατρίδα της τη Φοινίκη, να ονοματίσει κυριολεκτικά και μεταφορικά εκείνη την σπουδαία πολιτισμικά ήπειρο. 

            Η Ευρωπαϊκή Ένωση λοιπόν εξαρχής ξεκίνησε ως Ε.Ο.Κ., δηλαδή ως μια καθαρά οικονομική ένωση, αλλά αρχικά δεν ήταν μόνο οικονομική αλλά και πολιτισμική ένωση και δεν ήταν ακόμα νεοφιλελεύθερη κεφαλαιοκρατική  αλλά διακρατική εμπορική ένωση. Από το Μάαστριχτ όμως και μετά, τη δεκαετία του ΄90, με την κυριαρχία των δεξιών κυβερνήσεων, η Ε.Ε. μετεξελίχτηκε σε μια παν-οικονομική ένωση ψυχρών λογιστών, όπου οι ισχυρές χώρες επέβαλαν λιτότητα στις ασθενέστερες και δεν τους άρεσαν οι σοσιαλιστικές κυβερνήσεις πριν μεταλλαχθούν σε δεξιές. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η Διεθνής Οικονομική Κρίση του 2008, ενώ ξεκίνησε από ιδιωτικές τράπεζες, αφενός μεταμορφώθηκε σε κρίση δημοσίου χρέους μόνο ασθενών χωρών και όχι ισχυρών χωρών που χρωστούν περισσότερα  και αφετέρου αξιοποιήθηκε τεχνηέντως και υπογείως από τις ευρωπαϊκές και τις διεθνείς οικονομικές και πολιτικές ελίτ, ώστε να πλουτίσουν περισσότερο οι πλούσιοι και να φτωχύνουν περισσότερο οι φτωχοί, επιβάλλοντας στις ασθενέστερες χώρες όπως η Ελλάδα σκληρά μνημόνια, που -με πρόσχημα τον κίνδυνο χρεοκοπίας- διέλυσαν όλα τα κεκτημένα δικαιώματα των εργαζομένων σε Εργασία, Υγεία, Παιδεία και σε όλους σχεδόν τους τομείς, υποβαθμίζοντας σκόπιμα το βιοτικό τους επίπεδο. Τώρα φτάσαμε στο έσχατο σημείο να εκβιάζουν απροκάλυπτα και αντιδημοκρατικά λαούς και εκλεγμένες κυβερνήσεις να συμμορφωθούν δουλικά και τρομοκρατικά στα μνημόνια που τους επιβάλλουν και να προσπαθούν να ανατρέψουν πραξικοπηματικά αριστερές κυβερνήσεις που δεν υποτάσσονται στις προσταγές τους.

 

            Είναι καιρός η Ευρώπη αυτή, έτσι όπως αλλοιώθηκε, μεταλλάχτηκε και κατάντησε και αυτή ως έννοια και ως λέξη, να αλλάξει έστω το όνομά της και να ονομαστεί αλλιώς: «Στεν-ώπη» ή καλύτερα «Λιτότητ-ώπη», «Μνημόνι-ώπη», Μέρκελ-ώπη, Σόιμπλ-ώπη, Λαγκάρντ-ώπη, κ.ο.κ. Έτσι, ίσως να διασωθεί η αξία καμιάς λέξης και να λεχθούν επιτέλους τα πράγματα με το όνομά τους… 

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 02 Ιουλίου 2015 03:46

Τελευταία άρθρα από τον/την Απόστολος Πούλιος

Σχόλια   

0 # Ιγνατιάδης Λάκης 02-07-2015 04:37
Τον νεοφιλελεύθερο τρόπο διακυβέρνησης, τόσο στην Ευρώπη όσο και παντού, πολιτικά τον αρνούμαι.
Όμως δεν ξέρω άλλο μέρος στον κόσμο
που εν δυνάμει εμπεριέχει τη δυνατότητα της όποιας αλλαγής της.
Μιας αλλαγής την οποία κάθε φορά και ως ως ένα μεγάλο βαθμό μπορούν να αποφασίζουν οι φορείς που αντιπροσωπεύουν τους πολίτες της, αλλά και οι ίδιοι με τους αγώνες της.
Δηλαδή και ως Στενευρώπη προτιμώ χίλιες φορές να ζω σ'αυτήν
από όλες σχεδόν τις προσφερόμενες επιλογές παγκοσμίως,
γιατί σ'αυτήν μπορώ να ελπίζω για το καλύτερο
με βάση τη δημοκρατία, την επαρκή λειτουργία των ανεξάρτητων αρχών,
και του κράτους δικαίου, που και αυτό εξακολουθεί να λειτουργεί ικανοποιητικά καθώς και την ισχύ μέσω νόμων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Σύμφωνα με τα δικά μου κριτήρια δεν είναι και στα καλύτερά της η όλη φάση της Ε.Ε,
αλλά για χι λόγους στην ένωση αυτή οι κοινωνίες είναι ακόμα ανοιχτές, ανεκτικές, συνθετικές και δημιουργικές
όσο πουθενά αλλού στον κόσμο δεν υφίσταται για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.
Και παρόλο που θα ψηφίσω όχι,
φοβάμαι πάρα πολύ την περίπτωση να οδηγηθούμε (ένθεν και ένθεν)
εκτός Ευρώπης.
Το μόνο που φοβάμαι πιο πολύ στη φάση αυτή είναι η ακραία πόλωση που διακρίνω ότι εμπεριέχει σπέρματα ενός νέου διχασμού. Μακάρι τίποτα από τα δύο αυτά να μη συμβεί.
Παράθεση

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση