Πέμπτη, 28 Μαΐου 2015 23:25

3o) Η Παλμύρα του Ασλάνογλου, του γιου του λιονταριού της ερήμου δηλαδή

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Το παλεύει σκληρά φέτος ο χειμώνας. Απόγευμα, ο αέρας τα παίρνει όλα σβάρνα ακόμα και τα ανοιχτά χρώματα του ουρανού. Μυρίζει βροχή και μια ψύχρα έχει αρχίσει να γίνεται αισθητή. Ακούω στις ειδήσεις ότι έπεσε και η Παλμύρα. Οι Τζιχαντιστές προελαύνουν ακάθεκτοι. Ξεκίνησαν από το Ιράκ και τώρα έχουν βάλει πόδι στην αιματοβαμμένη Συρία.

Η Παλμύρα, που το αραμαϊκό όνομα της Tadmor σήμαινε η Φοινίκια πόλη, είναι ή ίδια που στη βίβλο αναφέρεται ως Ταμάρ και ως Θεδμόρ. Κτισμένη σε μια όαση κοντά στον Ευφράτη ήταν πόλη σταθμός για τα καραβάνια που διέσχιζαν την Συριακή έρημο εξ ου και το προσωνύμιο "Η Νύμφη της ερήμου" που της είχαν δώσει οι νομάδες κάτοικοί της. 

Τον 4ον αιώνα π.Χ την εποχή των Σελευκιδών η Παλμύρα έγινε ανεξάρτητη και την Ρωμαϊκή εποχή, ιδιαίτερα όταν βασίλευσε η Ζηνοβία που επαναστάτησε κατά της Ρώμης, η πόλη, ως μέγας σταθμός καραβανιών, κτύπησε κορυφή σε όλα τα επίπεδα. Και τώρα, αυτή η πόλη, που μέσα στις χιλιετίες καταστράφηκε και ξανακτίστηκε πολλές φορές, έπεσε στα χέρια των φανατικών Μουσουλμάνων. Η τελευταία σφαγή έγινε προχθές Τρίτη, με τελετουργικό τρόπο από εξτρεμιστές του Ισλαμικού κράτους και ενώπιον πλήθους θεατών στο Ρωμαϊκό θέατρο της Παλμύρας. Είκοσι Σύροι αιχμάλωτοι πυροβολήθηκαν πάνω στη σκηνή από μαχητές του Ισλαμικού κράτους που ήταν καθισμένοι ανάμεσα στους θεατές.

Παρεμπιπτόντως, το ερωτηματικό για τους λόγους που εθελοντές από την Δύση, και από άλλα μουσουλμανικά κράτη αυξάνονται διαρκώς και στρατεύονται στις γραμμές διάφορων ισλαμικών τρομοκρατικών οργανώσεων δεν έχει απαντηθεί ακόμα. Μόνο στα πεδία μαχών της Συρίας ο αριθμός τους υπολογίζεται ότι έχει φτάσει τις 22 χιλιάδες και προέρχονται από κάθε γωνιά του πλανήτη ακόμα και από χώρες όπως η Χιλή ή οι Μαλδίβες νήσοι, ενώ από την Ευρώπη ο αριθμός των εθελοντών έχει ξεπεράσει τις 3.500.

Την ώρα που κτύπησε το τηλέφωνο είχε πριν από ώρα σταματήσει να σκέφτεται την Παλμύρα και τα πάθη της, αφού είχε καταλήξει πως μόνο μια δύναμη με τους Αμερικανούς επικεφαλής μπορούν να σταματήσουν την επέκταση του σκοταδιστικού  Ισλαμικού κράτους. Ο Λουκάς ήταν, ρε συ, μου λέει, από πιο τραγούδι του Σαββόπουλου είναι τα στιχάκια "...το δωμάτιο είναι κρύο και στενό / κι ο Τσιτσάνης μ’ ένα γιάλα με προγκάρει / αυτή τη νύχτα η καρδιά μου είναι βαριά / δεν υπάρχει ούτε μια λέξη να μου δώσεις / αλλά εσύ που μ’ αγαπούσες μια φορά / όπως πριν έτσι και τώρα θα με νιώσεις"; 

Η θανάσιμη μοναξιά του Αλέξη Ασλάνη του λέω, τραγουδάρα, ε; Ευχαριστώ μου απαντάει, θα τα πούμε αύριο και μου το κλείνει. Τότε, μέσα στο αγριεμένο φθινόπωρο της άνοιξης έσκασαν σα χειροβομβίδα μελιού στο κεφάλι μου " Ερείπια της Παλμύρας", ένα ποίημα του Νίκου Αλέξη Ασλάνογλου ( Θεσσαλονίκη, 1931 - Αθήνα, 1996) και μ'έβαψε στα μελιτζανιά παντού και λουλακί στο πρόσωπο, υποφωτισμένα από το χυμένο κόκκινο στο χώμα που έβαψε πάλι αυτήν την αρχαία πόλη. Ναι, ένα ποίημα είναι, που γράφτηκε 55 χρόνια πριν, εξ αιτίας ενός θανάτου, του Μύρωνα.

  Όσο περνά ο καιρός και κάνω ένα προχώρημα

βαθύτερο μες στην παραδοχή, τόσο καταλαβαίνω

γιατί βαραίνεις κι αποχτάς τη σημασία

που δίνουν στα ερείπια οι άνθρωποι. Εδώ που όλα

σκουπίζονται, τα μάρμαρα κι οι πέτρες κι η ιστορία

μένεις εσύ με την πυρακτωμένη σου πνοή για να θυμίζεις

το πέρασμα ανάμεσα στην ομορφιά, τη μνήμη

εκείνου που εσίγησε ανεπαίσθητα εντός μου

σφαδάζοντας στην ίδια του κατάρρευση κι ακόμα

τους άλλους που ανύποπτοι μες σε βαθύν ύπνο διαρρέουν.

 

Όσο περνά ο καιρός και προχωρώ βαθύτερα

στο ακίνητο φθινόπωρο που μαλακώνει πλένοντας

με φως τα πεζοδρόμια, τόσο βλέπω

στη χρυσωμένη δωρεά του ήλιου μια εγκατάλειψη

για όσα περιμένω και δεν πήρα, για όσα

μου ζήτησαν κι αρνήθηκα μη έχοντας, για όσα

μοιράστηκα απερίσκεπτα και μένω

ξένος και κουρελιάρης τώρα

 

Μα όταν

μες στη θρυμματισμένη θύμηση αναδεύω

ερείπια, βρίσκω απόκριση βαθιά γιατί τα μάρμαρα

κι οι πέτρες κι η ιστορία μένουν για να θυμίζουν

το πέρασμά σου ανάμεσα στην ομορφιά – απόκριση

για όσα περιμένω και δεν πήρα

Διαβάστηκε 1468 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2015 03:19
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση