Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 23:20

Τρία νιόφερτα αστεράκια ανεβάζουν την πόλη μας ένα πόντο προς τα πάνω

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Το μπαμ και κάτω είναι ο πιο συνηθισμένος τρόπος όταν τα πράματα αλλάζουν ξαφνικά. Κάποιες φορές συνοδεύεται ή το ακολουθεί και από ένα μπαμ και πάνω.  Στην περίπτωση αυτή οι αρκετοί από το πλήθος που πήραν τα ρίσκα γι'αυτά τα κάτω εσείς μπαμ, πάνω εμείς μπαμ, πέφτουν σε μία έκσταση και ομιλούν για εξέγερση, για επανάσταση κ.λ.π. που ύψωσε τον ανθρωπάκο και την κοινωνία του δυο τρία μέτρα πιο ψηλά.

Τέτοιες αλλαγές δίνουν τροφή στους επερχόμενους να ομιλούν και να ονειρεύονται για δυο με τρεις αιώνες. Aν μάλιστα τα αποτελέσματα ακτινοβόλησαν για καιρό με ένα πολύχρωμο φως, και η πολυφωνία έδωσε τα ρέστα της, τότε εμπνέουν για πολλούς αιώνες ανθρώπους που δεν χωρούν στον κόσμο τους τον φτιαγμένο γι'αυτούς από τους υψηλά ιστάμενους, ρωτώντας τους. Το σύνηθες βεβαίως είναι οι ερωτήσεις να υποβάλλονται με έναν εξαίσια πανούργο τρόπο που οι απαντήσεις τους γίνονται ιδανικές για κρεμυδάκια.

Όμως ο κόσμος σπανίως προχωρά με ουρανομήκεις ζητωκραυγές που αψηφούν τον θάνατο για κάτι πιο σημαντικό απ'αυτόν, σπανίως κινείται με εξάρσεις εφ' όπλου λόγχης κι όποιον πάρει ο χάρος και με εκρήξεις που ακούγονται ακόμα και στα βάθη των ωκεανών της κοινής ψυχής. Το πιο συνηθισμένο είναι να σέρνεται από τις συγκυρίες. Τότε, ένας είναι ο κόσμος και χίλιες οι εκδοχές του, και είναι αυτός που προχωρά σχεδόν στα τυφλά και τα πράματα εξελίσσονται ερήμην του. Το πολύ πολύ να τον χρησιμοποιούν ως πιόνι σε κινήσεις που ξεπερνούν κατά πολύ την δυνατότητα του ενός οικόσπιτου  να αντιληφθεί τις κινήσεις των δυνάμεων που λόγω συμφέροντος χοντραίνουν το παιχνίδι, αλλάζουν τους κανόνεςς και τους στόχους, δίχως τις περισσότερες φορές να είναι εν πληρότητα συνειδητοποιημένες δυνάμεις.

Μ'αυτά και με τ'άλλα ο κόσμος νομίζει ότι όλα τριγύρω του αλλάζουνε και μια ωραία πρωία σοκάρεται μόλις αντιληφθεί πως όλα τα ίδια μένουν. Σοκάρεται, τρόπος του λέγειν τώρα, αφού βαθιά μέσα του το ήξερε από πάντα, ότι άνθρακες θα είναι ο θησαυρός παιδιά και το έλεγαν και οι σοφοί. Όσο γι' αυτό το "ίδια μένουν", σχεδόν πάντοτε είναι ανακουφιστικό, παρόλο που η νεανική ορμή όταν δεν σπαταλιέται θέλει να τα αλλάζει διαρκώς όλα εδώ και τώρα, συχνά για να μην βαριέται και ακόμα πιο συχνά για να κερδίζει πόντους ενάντια στον θάνατο και την ανωνυμία, ενάντια στους γονείς και στις ανελευθερίες του μέσου όρου.

Το πλέον συνηθισμένο και ταυτόχρονα αυτό που έχει βάθος και ουσία, είναι οι μικροαλλαγές που γίνονται σιγά σιγά, που όμως έχουν μία λογική συνάφεια κι ένα ιστορικό μπακράουντ και καταφέρνουν ως ψηφίδες να συνθέτουν στο τέλος μια εξαίσια εικόνα που ποτίζει τη ζωή με ουσία. Αυτοί που βάζουν πλάτη για να προχωράνε τα πράματα σχεδόν αθόρυβα και δίχως να τους τρώει το σαράκι της αναγνώρισης, δηλαδή ο ανικανοποίητος πόθος του ολόχρυσου στεφανιού που κατατείθετε  στους φορολογικούς παράδεισους του εξωτερικού και κάνουν με αυταπάρνηση αυτό που ξέρουν ότι είναι ανάγκη να γίνει, σε κάθε ιστορική φάση, ακόμα και σε περιόδους παρακμής είναι αρκετοί. Είναι όλοι όσοι αποκτούν τη συνείδηση ότι επί χιλιετίες ο κόσμος αλλάζοντας το δέρμα του σιγά σιγά στο τέλος αλλάζει και πιο μέσα. Κι αυτό είναι μια αργή διαδικασία που μας χρειάζεται περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Τέτοιες αλλαγές που μοιάζουν σχεδόν αυτονόητες έχουν κι άλλο ένα πλεονέκτημα. Η φυσικότητά τους προκύπτει διότι είναι συνεπαγόμενες των αλλαγών που γεννά το μέτρο των πολλών ανθρώπων γι'αυτό ελάχιστα τους ξεπερνάνε, δεν τους κάνουν υποχείριά τους και δεν αυτονομούνται από τον έλεγχό τους. Γι'αυτό, αν και όταν ολοκληρωθούν και θηλυκώσουν με τα γύρω τους, αποκτούν αντοχές ατσαλιού. Καλό αυτό από τη μια μεριά, διότι δεν τους σαρώνουν εύκολα οι καταιγίδες και οι σεισμοί της ιστορίας. Μα και κακό συνάμα, διότι όταν περάσει εντελώς η μπογιά τους, τότε γίνονται εμπόδιο στο να περάσει το καλύτερο ή το διαφορετικό που έχει ανάγκη η ζωή και έτσι εμποδίζουν την εξέλιξη της κοινωνίας. Και άντε τότε να τις αλλάξεις.

Στο πνεύμα των μικροαλλαγών, ιδού, τα τρία νεόφερτα αστεράκια της πόλη μας , που ως ευχής έργον ήρθανε για να μείνουν και ως κατάρα, που λέει ο λόγος, θα εξελιχτούν κάποτε: Το πιο μεγάλο και σε καλή θέση με θέα, η μεγάλη ζωγραφιά στο Σιλό του λιμανιού, με το ρολόι. Στο σχέδιο, που φαίνεται από την μεριά της θάλασσας, βλέπουμε την Νίκη της Σαμοθράκης (η πρώτη φωτό) και δίπλα της τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων. Σχέδια που σου τραβούν το μάτι και με τα έντονα χρώματά τους σπάνε λίγο την καφετιά γκριζάδα του κτιρίου αυτού, διαχέοντας το φως τους και λίγο πιο πέρα. Το σιλό αυτό προαλείφεται να μετατραπεί σε μουσείο εναλίων αρχαιοτήτων.

Η ζωγραφιά στο πλάι του 1ου Λυκείου Δραπετσώνας, επί της Αναπαύσεως, που μας μεταδίδει το εμπνευσμένο αντιρατσιστικό μήνυμα " κι ένα θύμα ρατσισμού είναι πολύ". Κι αυτό είναι το σωστό. Διότι τι να την κάνεις την εξέγερση και τη διαμαρτυρία όταν ήδη έχει δολοφονηθεί ένας άνθρωπος. Το σπουδαίο ερώτημα του πως θα μπορούμε να είμαστε σ'εκείνη την εσωτερική εγρήγορση, ως δημιούργημα μιας περιρρέουσας ατμόσφαιρας που δεν επιτρέπει τη ρατσιτική βία να εξαπλώνεται και τους ρατσιστικούς φόνους να συμβαίνουν, δεν έχει απαντηθεί ακόμα. Το σίγουρο είναι πως ο ρατσιστικός ιός εξαρτάται και από εμάς, από τον καθένα μας δηλαδή, εξαρτάται για να μην εξαπλώνεται, και να μην έχουμε νεκρούς από ρατσιστικά κίνητρα τον 21ον αιώνα. 

Και το τρίτο αστεράκι, είναι το 1ο Τεχνικό Λύκειο Κερατσινίου που προχωράει με γοργό ρυθμό. Βρίσκεται πάνω από το 1ο Λύκειο Κερατσινίου, επί της 13ης Οκτωβρίου και Ολύμπου. Από το Σχιστό είναι ορατό το γιαπί του. Η λειτουργία Τεχνικού Λυκείου στο Κερατσίνι θα αλλάξει τα δεδομένα στην μέση εκπαίδευση. Κι αυτό διότο μέχρι τώρα υπήρχαν πολλοί Κερατσινιώτες μαθητές που μετά το γυμνάσιο ήθελαν να συνεχίσουν τις σπουδές τους σε ΕΠΑΛ, και δεν το έκαναν, διότι τα Τεχνικά Λύκεια ήταν γι'αυτούς μακριά. Τώρα, εν έτει 2015, το Κερατσίνι, για πρώτη φορά αποκτά κι αυτό το δικό του Τεχνικό Λύκειο και μια καινούργια ιστορία θα ξεκινήσει. Το έργο αυτό είναι του υπουργείου Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας και της Περιφέρειας Αττικής και χρηματοδοτείτε από τα ΕΣΠΑ 2007 - 2013. 

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015 03:19
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση