Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2015 21:44

Ο παράλογος, ο λογικός και ο άτολμος

Συντάκτρια 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Ένας φίλος μου έγραψε: Ένας λογικός κι ένας παράλογος στέκονται μπροστά σε ένα ποτάμι. Και λέει ο λογικός. "Ας σκεφτούμε έναν ασφαλή τρόπο να το διασχίσουμε". Ο παράλογος χωρίς να το πολυσκεφτεί, βουτάει στο ποτάμι και με λίγη πάλη με τα νερά του περνάει απέναντι.

 

 

 

Ο λογικός περίμενε και περίμενε και περίμενε σκεπτόμενος πως θα το διασχίσει με σιγουριά. Ώσπου τελικά το ποτάμι άρχισε να φουσκώνει κι ε΄τσι δεν μπόρεσε να το περάσει με κανέναν τρόπο. Ποιος νίκησε από τους δύο;; Καλά τα σχέδια κι η οργάνωση αλλά η πράξη πιο δυνατή! Φιλιά πολλά καλή μου...

 

Και η απάντησή μου: είδες, χρησιμοποιούμε λάθος λέξεις γι' αυτό κανείς δεν το προτιμά. Δεν είναι το "παράλογο" το αντίθετο του "λογικού", η ψυχή είναι το αντίθετο του νου. Ο άνθρωπος που καθοδηγείται από την ψυχή του (κι όχι από τον νου του) αναγκαστικά είναι θαρραλέος, και είναι θαρραλέος όχι γιατί δεν έχει λογική αλλά γιατί είναι σίγουρος ότι μπορεί (το καθετί). Γιατί στην ψυχή βρίσκεται όλη η δύναμη του ανθρώπου και επειδή είναι εκεί απλά την έχει δει.


 

Αυτός που σκέφτεται δεν τολμάει ποτέ. Γιατί τα κανονικά μάτια βλέπουν μόνο ό,τι υπάρχει. Δηλαδή την δυσκολία και το απρόβλεπτο (ότι δεν είναι στο χέρι του αν θα φουσκώσει ή όχι το ποτάμι). ΜΟΝΟ με τα μάτια της ψυχής αν κοιτάς μπορείς να πράξεις. Γιατί δεν φοβάσαι, όχι σαν τον μεθυσμένο που δεν έχει συναίσθηση της κατάστασης, αλλά γιατί βλέπεις άλλα πράγματα! Βλέπεις ότι αν είναι να πάθεις κάτι θα το πάθεις είτε το περάσεις είτε όχι. Βλέπεις άλλα πράγματα! Όχι ψεύτικα πράγματα, ούτε αρλούμπες, άλλα πράγματα σημαίνει αυτό που πραγματικά συμβαίνει/υπάρχει, έξω από το πλαίσιο της λογικής που καταλαβαίνει μόνο ό,τι γνωρίζει!


Υ.Γ. Όταν άρχισα τον αγώνα και σκέφτηκα ότι μπορεί να πεθάνω, ήξερα ότι αν ήταν γραφτό μου να πεθάνω την τάδε μέρα και ώρα, ούτως ή άλλως θα πέθαινα. Ακόμα κι αν ήμουν ξαπλωμένη στο κρεβάτι μου. Γι’ αυτό δεν φοβόμουν. Αν είναι να πεθάνω, έλεγα, χίλιες φορές στον αγώνα, χίλιες φορές για την πατρίδα μου. Για να τον απολαύσω! Να πεθάνω όπως θέλω εγώ, στην μεγάλη έκσταση! Θα είναι ο δικό μου ο θάνατος, ο κατάδικός μου, που λέει κι ο Έσσε..

 

"Πεθαίνουν ευχαρίστως αν είναι ο θάνατός τους που πρέπει να πεθάνουν, ο επαξίως αποκτημένος, δικός τους θάνατος." 

 

Η φωτό είναι λεπτομέρεια από πίνακα του Ολλανδού ζωγράφου Ιερώνυμου Μπος (1450-1516).

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2015 21:57

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση