Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2015 00:25

Σε τρία ο Πειραιάς κι οι Πειραιώτες και σε τρεις καθρέφτες εμείς

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Οι καθρέφτες (και οι φωτογραφίες) μας βοηθούν να μεταμφιεζόμαστε κρύβοντας τα ελαττώματά μας και τονίζοντας τις ομορφιές μας. Το ίδιο έκαναν παλιά οι ζωγράφοι. Ανάλογα πόσα τους έδινε και τη σχέση που είχαν με το μοντέλο τους, καθώς κι ανάλογα το ταλέντο τους, οι πίνακές τους φανέρωναν ή έκρυβαν τα χρώματα της ψυχής. Αυτά που ο ζωγράφος " έβλεπε" στην επιδερμίδα, στο βλέμμα και στη στάση του σώματος του μοντέλου.

 

Το θέμα πάντως πάντοτε είναι, αν ο καθρεπτιζόμενος κρατάει ο ίδιος τον καθρέφτη ή κάποιος άλλος. Και είναι θέμα επίσης, αν ο καθρεπτιζόμενος κοιτάζει με τα μάτια του προσώπου του ή με τα αόρατα της ψυχής του. Και το τρίτο θέμα έχει να κάνει με το αν ο καθρεπτιζόμενος κοιτιέται, όπως λέει και το άσμα για να αγαπηθεί και να πουληθεί από μόνος του, ή για να δει καθαρά, αν μπορεί, ποιος είναι, που πάει και τι γεννάει.

Ένας που κοιτάζει με τα μάτια της ψυχής του, άρα ακτινογραφεί όσα έζησε, που κρατάει ο ίδιος τον καθρέφτη, αλλά έχει επίγνωση ότι στο χέρι του έχουν ενσωματωθεί χέρια πολλών άλλων και διώχνει τα νέφη και τις ομίχλες των ψευδαισθήσεων με την αγωνία του για τον κόσμο, τότε αυτός ο ένας, εκτός απροόπτου, θα δει μια χρυσή στιγμή τον εαυτό του στον καθρέφτη που κρατά και στον άλλον της φαντασίας του και θα ψιθυρίσει: ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ ΜΟΝΟΣ ΚΑΙ ΤΡΙΣΔΙΑΣΤΑΤΟΣ. Αυτός ο ένας που κεντάει σε παρθένα εδάφη, μας ενδιαφέρει εξ ίσου με τον άλλο, τον χωμένο στα ετοιματζίδικα καλούπια, που αντανακλάται σε παραμορφωτικούς καθρέφτες και που συχνά υποφέρει στα κρυφά. Γι'αυτό και στους δύο κάνουμε focus, διότι συχνά νοιώθουμε πως και οι δύο αυτοί τύποι συνεργούν στη διάπλασή μας και μάλιστα πολλές φορές δίχως τη συγκατάθεσή μας.      

Η μικρή αυτή εισαγωγή δεν έγινε για κάποιο πρόσωπο, αλλά για τον Πειραιά. Τρία άρθρα γράφτηκαν στη lifo για το πρώτο λιμάνι της χώρας. Το πρώτο πριν από οχτώ χρόνια από τον Θ.Δουμάνη (  εδώ  ) το δεύτερο από τον Δ.Ρηγόπουλο πριν δυο βδομάδες (  εδώ  ). Και το τρίτο είναι για τους Πειραιώτες που γράφτηκε και αυτό πριν από οχτώ χρόνια από τον Γ.Λυκουρόπουλο ( εδώ ). Και στα τρία αυτά άρθρα παίζει ο Ολυμπιακός, που εδώ και τώρα οι γαύροι ανακάλυψαν ότι δεν είναι αυτός που είχαν ονειρευτεί, αλλά αυτός που εξυπηρετεί τα σχέδια του Μαρινάκη και τις ερασιτεχνικές του κινήσεις.

Οι δύο πρώτοι αρθρογράφοι τονίζουν το αυτονόητο - την έλλειψη πολιτιστικής ζωής στον Πειραιά. Πολιτιστικής με τους όρους που την προσδιορίζουν οι πεπαιδευμένοι στην ενατένιση των κάδρων της παγκόσμιας σκηνής, αλλά και οι αναζητούντες τις σπίθες ψυχών ανάμεσα στα ζενίθ και ναδίρ της σύγχρονης ζωής, που εκτός από την πραγματικότητα εμφανίζονται σε πρωτοποριακές μα και σε κλασσικές δημιουργίες. Το ολοφάνερο πάντως είναι πως άνθρωποι που στα πολιτιστικά το ψάχνουν λίγο πιο πέρα από τη στάθμη των τηλεοπτικών και τουριστικών προϊόντων, στον Πειραιά ξεραΐλα.

Το έχουμε πει και το ξαναλέμε. Εκ πρώτης όψεως φαίνεται πως οι Πειραιώτες και οι πέριξ στους δήμους επιλέγουν και συναντιώνται με όσους εκφράζουν το φαίνεσθαι. Αυτοί είναι οι εραστές του μέσου όρου, αυτού δηλαδή, που δεν εργάζεται και δεν αφήνεται για να εκφράσει κάτι δυνατό και ωραίο από τη ζωή των δημιουργών και της περιπέτειες των ανθρώπων, ικανό να σε συνεπάρει. Εξαιρέσεις; Το "Θέατρο κάτω από τη Γέφυρα" στο Φάληρο και το Passport στο κέντρο, είναι δυο χώροι που κάτι αρχίζει να ψήνεται εκεί. Κάτι που σίγουρα έχει διάρκεια, νόημα και ψυχαγωγεί επαρκώς, γι' αυτό μεγαλώνει το κοινό που τα εμπιστεύεται. Να προσθέσουμε και τη φιλόδοξη δημοτική αρχή του κ.Μώραλη και να διπλοπροσθέσουμε το βέρο Πειραιώτη κ.Δρίτσα, στη θέση του αναπληρωτή υπουργού Ναυτιλίας ως ενδεχόμενοι συνεργοί μιας γενναιόδωρης άνοιξης.        

Υπάρχουν κι άλλες, βασικά ιδιωτικές πρωτοβουλίες, που δίνουν την εντύπωση πως το παιχνίδι στον Πειραιά και στα πέριξ ξαναρχίζει. Το τι ψάρια θα πιάσουν οι Πειραιώτες, ως ένα βαθμό εξαρτάται και σε ποιες θάλασσες θα βγουν για να ψαρέψουν. Θα σαλπάρουν στα ανοιχτά και στα αχαρτογράφητα ή θα αγοράσουν από τα ιχθυοτροφεία/ιχθυοπωλεία τα ψαρωμένα από του κόσμου το μυστήριο, και των ρευμάτων τη σκοτεινιά;

Για τους καθρέφτες.

Ο καθρέφτης  του Φοίβου Δεληβοριά (ηχογράφηση 2003)

Ο καθρέφτης  του Μπαγιαντέρα με τον Σαββόπουλο (ηχογράφηση 1976)

Ο καθρέφτης  του Αλκίνοου Ιωαννίδη ( ηχογράφηση 1997) 

 

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 01 Μαρτίου 2015 01:06
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση