Τετάρτη, 08 Οκτωβρίου 2014 00:10

Κάποιες παρατηρήσεις για τη ξενάγηση στη Δραπετσώνα κι άλλες πληροφορίες

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Στην Κυριακάτικη ξενάγηση στη Δραπετσώνα είχε κόσμο; Για το είδος της εκδήλωσης αυτής, είχε. Περίπου; 700; Κι εγώ πάνω κάτω τόσοι νομίζω πως ήταν. Τι κόσμος; Καινούργιες φάτσες ορεξάτες... Αααα...εντάξει κατάλαβα. Γυναίκες λοιπόν κι άντρες, μεσόκοποι οι περισσότεροι, αρκετοί μικροί, κάμποσοι ντόπιοι, μα οι περισσότεροι εξωδραπετσωνίτες. Μια χαρακτηριστική ατάκα που την είπε μία μεσόκοπη λαϊκιά σε μία άλλη πιο καλοντυμένη, ήταν η εξής: Κοίτα να δεις φάση ρε Ζωζώ , δε βρισκόμαστε στην γειτονιά μας και συναντιόμαστε εδώ κι εκεί, να όπως σήμερα στην άλλη άκρη του Πειραιά.

 

Έλλειπε κανείς; Ο Βαγγέλης και η Δημητρούλα, η Γιωργία η μικρή και η μεγάλη, ο Κώστας με τον χαρούμενο Αντωνάκη στον ώμο. Αλλά και η Αντωνία, η Βαρβάρα, η Δέσποινα, ο Γιώργος κι ο Νίκος με τον μικρό μικρό Άρη. Κι ο Κωνσταντίνος και πολλοί άλλοι. Επίσης, δημοτικό σύμβουλο από τους συνδυασμούς εκτός του Άλλου Δρόμου, δεν πήρε το μάτι μας. Όπως κι άλλους συνδημότες μας δραστήριους πολιτικά σε άλλους χώρους. Κρίμα. Και πιο πολύ για τους δημοτικούς συμβούλους. Που μια εκδήλωση με γενικότερο ενδιαφέρον την αντιμετώπισαν με εντελώς στενά παραταξιακά κριτήρια. Γιατί όμως είναι τόσο δύσκολο να αλλάξουν ανεξάρτητοι και μη σύμβουλοι; Μήπως γιατί η δύναμη της κατάστασης "ο καθένας στο μαγαζάκι του και για το μαγαζάκι του" είναι πιο ισχυρή απ'ότι φανταζόμαστε; Η ξενάγηση αυτή νομίζω, ότι ήταν μια κλασσική ευκαιρία εκδήλωσης απ'αυτές που εν δυνάμει ενώνουν τον κόσμο, κάτι που φάνηκε. Την χάσανε. Ελπίζουμε μια άλλη φορά να εκπλήξουν και εμάς και τους εαυτούς τους. Ελπίζουμε μια άλλη φορά να μπορέσουν να δουν πρωτοβουλίες σαν κι αυτή δίχως παρωπίδες. Και αν δεν τους ικανοποιεί το πρόγραμμα και οι επιλογές της διοίκησης, ας διεκδικήσουν όρους συμπόρευσης.  

Όλος αυτός ο κόσμος που παρευρέθηκε τι έκανε; Όπου ο χώρος το επέτρεπε παρακολουθούσε, φυσικά με μία κλιμακούμενη προσοχή. Όσο πιο κοντά ήταν στους ομιλητές, τόσο η προσοχή τους ήταν πιο τεταμένη.

Οι ομιλίες καλές; Δεν τις ακούσαμε όλες. Αυτές που ακούσαμε είπαν τα ουσιώδη. Απέφυγαν όμως να αντιμετωπιστούν οι αντιφάσεις, ενώ υπήρξε μια δυσκολία να αναδειχθεί ένα πειστικό νόημα για το σήμερα από το τότε. Για άσχετους με τα ιστορικά της περιοχής, μπορώ να πω πως ήταν λίαν κατατοπιστικές.

Τι άλλο; Το πρόγραμμα ξεχείλωσε, έτσι ώστε από ένα σημείο και μετά έπαψε να είναι αφομοιώσιμο. Σε αρκετούς, κρίνοντας από τις εκφράσεις τους, διέκρινα μία βαρεμάρα μετά κάποια ώρα. Ξέρετε τα ισχυρά χαρτιά τέτοιων ξεναγήσεων είναι ο χώρος (άλλο πράμα ο Μυστράς κι άλλο μια αδιαμόρφωτη πλατεία με γύρω γύρω πολυκατοικίες του Ρουσουνέλου όπου κάποτε ήταν οι οίκοι ανοχής και οι φυλακές των Βούρλων), η ευφράδεια των ομιλητών, οι γνώσεις τους και οι απόψεις τους. Οι ξεναγήσεις είναι όπως όλα τα δημιουργήματα του ανθρώπου. Προφανώς σ'αυτές βασικό ρόλο έχει το πρόγραμμα. Τι περιέχει, με ποια σειρά, σε τι χρόνο, το τάιμινγ οι εναλλαγές κι όλα τα σχετικά. Όπως επίσης ιδιαίτερο βάρος έχει το αν οι ομιλητές στρογγυλεύουν και ιδεολογικοποιούν ή οξύνουν τα πράματα δίνοντας προτεραιότητα σε αλήθειες, αν εφησυχάζουν επιβεβαιώνοντας τις επιλογές των ακροατών, ή αν σπέρνουν ζιζάνια μέσα από χαρακτηριστικές ιστορίες και προκαλούν σκέψεις. Σε γενικές γραμμές μπορώ να πω ότι για μένα η ξενάγηση αυτή έγερνε προς κάτι που ήταν ξάστερο οπότε δεν "φοβηθήκαμε" για καμία αστραπή, παρά σε κατάσταση συννεφιασμένη που εγκυμονούσε βροχές και καταιγίδες. 

Με άλλα λόγια; Προφανώς ήταν μια πολύ καλή ιδέα και συγχαρητήρια σε όσους την είχαν και μόχθησαν για να γίνει. Το να μάθουμε ότι δεν είμαστε ξεκάρφωτοι, ότι έχουμε και ένα παρελθόν τοπικό, που μερικές φορές είναι και αξιοσημείωτο, είναι για πολλούς ανθρώπους κάτι το σημαντικό. Το να γνωρίζουμε ότι εδώ και πιο πέρα, σ'αυτή τη γωνία, σ'εκείνο το κτίριο, στον παράλληλο δρόμο κάποτε κάποιοι άλλοι άνθρωποι προσπαθώντας να τα φέρουν βόλτα και να χαρούν τη ζωή τους έγραφαν την ιστορία τους, μας δίνει μικρές και μεγάλες πάσες για να σκεφτούμε το "ποιος είμαι εγώ κι από που βαστάω". Μιλάμε για τις ιστορίες που έχουν ψωμί, και που αξίζει να τις αναλογιστούμε και να τις ενσωματώσουμε στον κόσμο μας. Το γεγονός ότι αυτή ήταν η πρώτη φορά που έγινε μια τέτοια μεγάλη ξενάγηση που κατάφερε να σταθεί όρθια, είναι μία αξιοποιήσιμη παρακαταθήκη. Όμως αν υπάρξει δεύτερη, νομίζω ότι αρκετά πράματα θα πρέπει να δουλευτούν πιο πολύ. Ακόμα και το πλήθος του κόσμου θα πρέπει με κάποιο τρόπο να ελεγχθεί. Διότι και εδώ ισχύει ο γνωστός νόμος, ότι δηλαδή, από ένα σημείο και μετά η αύξηση της ποσότητας επιφέρει και αλλαγή στην ποιότητα. Μόνο που σε περιπτώσεις σαν κι αυτή, είναι πιο πιθανό η αλλαγή να είναι προς το χειρότερο. Ποιος δεν καταλαβαίνει ότι μεγάλο πλήθος μετακινούμενο, σημαίνει δυσκίνητη μάζα, σημαίνει δυσκολία προγραμματισμού και συμμετοχής;  

Τι άλλο γίνεται αλλού και πιο πέρα; Σε κάποιους δήμους οργανώνονται σε ετήσια βάση μαθήματα και σεμινάρια ιστορίας, τέχνης, οικολογίας και οικονομίας ( τοπικής, ή άλλης) που την ευθύνη τους την έχουν ευγενώς προσφερθέντες πανεπιστημιακοί. Σε άλλους κανονίζονται συναντήσεις, όπου το πρωτεύον είναι η προφορική διήγηση πολλών ανθρώπων που έζησαν ένα γεγονός και η προσπάθεια να δημιουργηθεί από αυτό το παζλ των ενθυμήσεων μία εικόνα έστω και ρευστή, ένα περιεχόμενο που θα βγάζει ένα νόημα και που θα συνδέει αναζωογονητικά το τότε με το τώρα. Μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση εν εξελίξει είναι το πρώτο φεστιβάλ Dourgouti Island Hotel, που διαρκεί ένα χρόνο κι όπου η συνοικία αυτή μέσα από διάφορες εκδηλώσεις γίνεται εναλλάξ σκηνικό και πρωταγωνίστρια, μήτρα και νεογέννητο. 

Τι μπορεί να είναι το ζητούμενο από παρόμοιες εκδηλώσεις; Η καλλιέργεια της ιστορικής συνείδησης ως ένας τρόπος ενδυνάμωσης της αυτογνωσίας, αλλά και ως τη δημιουργία βάθους στην πολιτική συγκρότηση; Υπό προϋποθέσεις, ναι. Σημαντικό είναι και το βίωμα. Το ότι πολλοί άνθρωποι παρευρίσκονται σε μία εκδήλωση, βιώνουν από κοινού μία φάση, είναι εν δυνάμει η μαγιά της δημιουργίας μιας κοινής αίσθησης, τόσο μέσω των γνώσεων όσο και μέσω της συμμετοχής στη ζύμωσή τους. Έχουμε όμως και τα παράπλευρα αυτής της βόλτας, που είναι εξίσου σημαντικά. Άνθρωποι που τους συνδέουν πράματα και που στο παρόν δύσκολα συναντιόνται και βρίσκονται, οι εκδηλώσεις αυτές είναι μία ευκαιρία να ιδωθούν, να αγκαλιαστούν, να τα πουν, να συζητήσουν για την εκδήλωση και για τους εαυτούς τους και άμα λάχει να θυμηθούν και τα παλιά. Και οι επισκέπτες παίρνουν μια μυρωδιά από έναν άλλο τόπο, κάτι που μπορεί να τους βοηθήσει ν' ανοίξουν κι άλλο τα μάτια τους και την ψυχή τους και να δημιουργήσουν νέες σχέσεις.

Μήπως παίζει κι άλλη διαδρομή στη Δραπετσώνα; Βεβαίως και φαίνεται να είναι πιο ωραία. Αφροδίσιο, Καστράκι και Ηετιώνεια Πύλη, τα επτά στρέμματα του Μελετόπουλου, το εικονογραφημένο Σιλό, οι πέτρινες δεξαμενές και η πέτρινη αποθήκη, ο τύμβος του Θεμιστοκλή, τα διατηρητέα στα Λιπάσματα και το διατηρητέο κτίριο του Σφαγείου δίπλα στο σλοπ του Μελισσανίδη. Ήδη υπάρχει μία πρόταση από το Δίκτυο Προστασίας Σαρωνικού προς την Πρωτοβουλία για τη δική μας Ανάπλαση για συνδιοργάνωση αυτής της ξενάγησης. 

Στην Αθήνα τι παίζει;  Όπως είπαμε, οι καθιερωμένες δωρεάν ξεναγήσεις του δήμου Αθηναίων ξανάρχισαν. Στο πρόγραμμα αυτό συμμετέχουν αμισθί ξεναγοί σε μία σειρά από αθηναϊκούς περιπάτους που πραγματοποιούνται κάθε Σάββατο και Κυριακή. Οι περισσότερες από αυτές τις δημοφιλείς ξεναγήσεις πραγματοποιούνται με κλειστό αριθμό ατόμων.  Για δηλώσεις συμμετοχής: 210-3313038 και 210 - 3240472, από τις 10π.μ -13μ.μ. Πατώντας  εδώ  θα σας εμφανιστεί το πρόγραμμα ξεναγήσεων μέχρι τον Δεκέμβριο και άλλες σχετικές πληροφορίες. Μία άλλη ομάδα γνωριμίας της πόλης των Αθηνών είναι η διαδικτυακή " Κάθε Σάββατο στην Αθήνα". Πατώντας  εδώ  θα σας εμφανιστεί η σελίδα της στο facebook. Τέλος πατώντας  εδώ  θα σας εμφανιστεί η ιστοσελίδα μια παρόμοιας ομάδας, της momumenta. 

Στον Πειραιά; Στον Πειραιά συννέφιασε μα στην Αθήνα βρέχει ή ....καλά κρασιά παιδιά, χαιρετισμούς στο σπίτι.

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 09 Δεκεμβρίου 2014 23:36
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση