Κυριακή, 07 Σεπτεμβρίου 2014 17:21

Κάνοντας μπάνια στα Βοτσαλάκια στην Καστέλα

Συντάκτρια 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Σιγά σιγά τελειώνει και φέτος το καλοκαίρι.
Θεωρώ χρέος να αναφερθώ στο αστικό θέρετρο που υποδέχτηκε άπειρο κόσμο, μαζί και μένα, τον όρμο της Καστέλας που τα τελευταία χρόνια αποκαλείται "Βοτσαλάκια" και παλιά τον ξέραμε ως "του Παρασκευά".
 
Καθαρίσανε γενικά τα νερά του Σαρωνικού από το Βιολογικό Καθαρισμό της Ψυτάλλειας. Όχι πως είναι πεντακάθαρα εκεί που κολυμπάμε, αλλά δεν πάθαμε και τίποτα που να ακουστεί. Όταν είναι βοριάς πάντως, όλα είναι πολύ καλά. Μόνο που φέτος, την ατυχία μας, οι νοτιάδες ήταν πολύ περισσότεροι από τους σύμμαχους βοριάδες. Ένα ερώτημα που πρέπει ν'απαντηθεί είναι γιατί με τους νοτιάδες οι παραλίες, γενικά της Αττικής, θολώνουν, μυρίζουν άσχημα, βγάζουν φουσκαλίτσες εδώ κι εκεί και δεν είναι ότι το καλύτερο.
 
Παρόλους τους νοτιάδες, η παραλία του Παρασκευά από το πρωί μέχρι αργά το απόγευμα, φέτος ειδικά, ήταν γεμάτη κόσμο. Πολλά, πάρα πολλά παιδιά, όλο φωνές και παιχνίδια στο μέσο του όρμου που έχει αμμουδιά. Αυξήθηκε και η νεολαία, αυτή που ομορφαίνει την περιοχή με τα ωραία κορμιά και τη χαρούμενη διάθεση. Και αρκετοί ξανθομπάμπουρες τουρίστες, Ρώσοι οι περισσότεροι και κάμποσοι ασπριδεροί Αλβανοί.
 
Πολύ δέσανε με το τοπίο και οι πολλές ξαπλώστρες με τις ομπρέλες που έβγαλε το μαγαζί της παραλίας. Πλήρωνες 3€ για την ξαπλώστρα συν ότι ήθελες να παραγγείλεις. Εμένα μου φάνηκε ακριβό.
 
Τα πάντα σε αυτή την παραλία είναι χύμα. Δίπλα στις ξαπλώστρες συνυπήρχαν οι πετσέτες οι ψάθες των άλλων κολυμβητών.Περνούσε και μικροπωλητής κάπου-κάπου που πουλούσε φαγώσιμα ακόμα και στις ομπρέλες. Μέχρι και πέρσι τη δουλειά αυτή την έκαναν Αφρικανοί, ενώ φέτος έναν μόνο Αφρικανό είδα. 
 
Ιούλιο και Αύγουστο ο κόσμος ερχόταν με το τρόλεϋ "Καστέλα - Δραπετσώνα", το γνωστό 20, κατά κύματα. Στη στάση του ηλεκτρικού γέμιζε το τρόλεϊ με μοναχικές γυναίκες, νέα ζευγάρια, πολλά μικρά, πολλές ομπρέλες. Μερικές φορές γινόταν το αδιαχώρητο. Στη στάση που κατεβαίναμε για μπάνιο, στις σκάλες, κατέβαινε μια ολόκληρη κουστωδία .Μπαίναμε στην ουρά και γεμίζαμε τις σκάλες για να κατέβουμε. Σε περίοδο αιχμής μέτρησα γύρω στα 40 άτομα.
 
Μέσα στη θάλασσα ,τις μεσημεριανές ώρες που φέτος κολυμπούσα, υπήρχε το στέκι της χαράς. Στα ρηχά το παιδομάνι και οι μη δεινοί κολυμβητές. Εδώ λίγο στεναχωριόμουν γιατί ο νοτιάς συχνά έφτιαχνε μια θολή λίμνη. Στα βαθιά έως πολύ μακριά ίσα ίσα φαίνονται κολυμβητές που πηγαίνουν πέρα δώθε κάνοντας τις μοναχικές τους πορείες και λίγο πιο κει τα μεγάλα σκάφη που μπαινοβγαίνουν στο Πασαλιμάνι. Ευτυχώς υπάρχουν διαχωριστικά,για να μη μπερδευόμαστε με τις βάρκες που βγαίνουν να ψαρέψουν. Όσο βέβαια το σέβονται. Υπάρχουν βέβαια και μεγάλες παρέες μέσα στη θάλασσα με τις ατελείωτες κουβέντες τους, που με ευνοϊκό άνεμο τις ακούς πεντακάθαρα ακόμα κι αν είσαι μακριά τους.
Και πάνω από όλα στο παρατηρητήριο του σε επιφυλακή ο ναυαγοσώστης μας, όπου φέτος ήταν παρών/παρούσα κάθε μέρα.
 
Έξω στην παραλία, υπάρχουν από πέρσι 2 ξύλινα στέγαστρα που τα έκαναν στέκι τους παρέες που μάλλον φτιάχτηκαν εδώ. Φέτος είδαμε και δύο σκηνές, αλλά και ομπρέλες πέρα στο νησάκι.  
 
Πολύ ζωντανός ο όρμος της Καστέλας και πολύ ανθρώπινος. Είναι αυτό που λέμε "τα μπάνια του λαού". Εγώ τα τελευταία χρόνια κατοικοεδρεύω σ'αυτήν την παραλία. Και η Σοφία η γυναίκα του Μπεάζογλου και η Αθηνά και άλλες Δραπετσωνίτισσες της ίδιας γενιάς
 
Έτσι που γέμισε κόσμο η περιοχή θα ήθελα να κάνω και κάποιες πολιτικές σκέψεις.
Ο χώρος, που έχει ο κόσμος να σταθεί, είναι κατά μήκος της ακτής και σε πολύ μικρό βάθος προς τα μέσα. Δυστυχώς,ο όρμος είναι γεμάτος από κτήρια του δήμου κλειστά στο ευρύ κοινό. Υπάρχουν επίσης περιφραγμένα γήπεδα ποδοσφαίρου,μπάσκετ, τένις που κλείνεις ραντεβού και ένα μόνο ελεύθερο με άμμο για βόλευ. Επίσης υπάρχει το ανοιχτό κολυμβητήριο που πολύ κόσμος τον χρησιμοποιεί, ακόμα και τον χειμώνα.
 
Ομως ο ελεύθερος χώρος για τις ορδές των κολυμβητών όλο και συρρικνώνεται.
Φέτος έγινε και ένας κινηματογράφος "Τα βοτσαλάκια" (7€ και 5€ το εισιτήριο), αγαπητός δεν λέω, αλλά έφαγε κι αυτός ζωτικό χώρο. Κόψανε δέντρα για να γίνει ,βάλανε ένα γύρω μπανανιές και γέμισαν την περιοχή με τσιμέντο, φτιάχνοντας και μια πλατεία, για να έχει μεγάλο πάρκινγκ και το σινεμά, αλλά και η καντίνα με τις ξαπλώστρες.
Όλα για το κέρδος του ιδιώτη που προφανώς συνεργάζεται με τον Δήμαρχο.
Για το λαό που αγαπάει τη θάλασσα τίποτα. Μόνο συρρίκνωση και βρώμα.
 
Τι θα ήθελα να γινόταν:
- Το τσιμέντο του πάρκινγκ θα μπορούσε να ήταν χώρος αναψυχής και δροσιάς  με δέντρα.
- Σε κάποιο μέρος της παραλίας θα μπορούσε να φυτευτούν δενδράκια και θάμνοι, ιδίως κοντά στα ντουζ που λιμνάζει το νερό.
- Η παραλία πρέπει να αποκτήσει μικρά βότσαλα ή άμμο, να διευρυνθεί και να καθαρίσει.
- Και το τελευταίο: Τους 2 μήνες του καλοκαιριού θα μπορούσαν να περνούν από την Καστέλα και οι γραμμές 16 και 17 του τρόλεϋ για να έρχεται πιο ανθρώπινα ο μακρινός κόσμος .
- Επίσης να αυξηθούν τα δρομολόγια του 20, ιδίως εκείνα τα δραματικά Σαββατοκύριακα που γεμίζουν οι στάσεις με υπομονετικούς ανθρώπους. Μαζί κι εγώ.
Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 08 Σεπτεμβρίου 2014 16:44

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση