Τρίτη, 17 Ιουνίου 2014 19:53

Μετριοπαθής λύση για την κρίση του ευρώ για όσους την έχουν ανάγκη

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Κι όμως υπάρχει ένα βιβλίο που κυκλοφορεί στην Ελλάδα και που έχει ως τίτλο "Μια Μετριοπαθής Πρόταση για την επίλυση της κρίσης του ευρώ", εκδόσεις Ποταμός, 95σελ., 8€. Το ωραίο με το βιβλίο αυτό είναι πως από το 2010 που πρωτοεκδόθηκε, σε κάθε νέα επανέκδοση που γινόταν και καθώς η κρίση εξελισσόταν συμπεριελάμβανε τις παρεμβάσεις εκ μέρους των τριών συγγραφέων, στην προσπάθειά τους να αντιμετωπίζουν τα καινούργια δεδομένα.

Το βιβλίο αυτό των Γ. Βαρουφάκη, Τζ.Κ. Γκάλμπρεϊθ και Στ. Χόλλαντ, κυκλοφόρησε πρόσφατα, υπό τη μορφή μικρού βιβλίου και με πρόλογο του πρώην Γάλλου πρωθυπουργού Μισέλ Ροκάρ

 

Η αλήθεια είναι πως όταν στην εξτρεμιστική επίθεση των νεοφιλελεύθερων με την λιτότητα και την ανεργία, ακούς ως απάντηση μία πρόταση που αυτοχαρακτηρίζεται ως μετριοπαθή, κουμπώνεσαι και είσαι έτοιμος να την προσπεράσεις αδιαφορώντας πλήρως για μετριοπαθείς λύσεις σε ακραίες καταστάσεις. Γι'αυτό θα αναφέρουμε εδώ μία εξήγηση του κ.Βαρουφάκη για τη χρήση της λέξης "μετριοπαθής". Αναφέρει λοιπόν, ο κ.Βαρουφάκης πως

για όσους αναγνώστες δεν τη γνωρίζουν, την ονομάζουμε Μετριοπαθή Πρόταση επειδή οι λύσεις που προτείνει είναι άμεσα εφαρμόσιμες, δεν προϋποθέτουν καμία τροποποίηση των ευρωπαϊκών Συνθηκών, επαναθεμελιώνουν την αρχιτεκτονική της ευρωζώνης, καθιστώντας τη βιώσιμη, και δίνουν την ευκαιρία στην Ευρώπη να αποδράσει τόσο από το σιδερένιο κλουβί της λιτότητας και της αυτο-τροφοδοτούμενης κρίσης όσο και από την παγίδα του ψευδοδιλήμματος μεταξύ της παρούσας κατάστασης και μιας ανέφικτης, απολυταρχικής, ομοσπονδίας».

Ακολουθεί ο πρόλογος που έγραψε ο Μισέλ Ροκάρ στην έκδοση του 2014. Και στο τέλος με link μπορείτε αν θέλετε να ακούσετε μία 15' ραδιοφωνική συνέντευξη που παραχώρησε ο κ.Βαρουφάκης στο "105,5 FM, στο Κόκκινο". Όλα αυτά ίσως πείσουν, όσους ενδιαφέρονται να σχηματίζουν μια πιο προσωπική γνώμη για τα προβλήματά μας και τις λύσεις που κυκλοφορούν δημόσια στην πιάτσα, να διαβάσουν αυτό το βιβλίο.

Το πνεύμα αντιλογίας φυσικά, πάντα καιροφυλακτεί και παίρνει το λόγο κάθε φορά που γεννιέται μια επιθυμία απ'αυτές που θέλουν να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό και να αντισταθούν έτσι στην αδράνεια και την αέναη επανάληψη. Να, όπως τώρα σ'αυτήν την επιθυμία που σκιρτά, το πνεύμα αντιλογίας την κοιτάζει ειρωνικά και της λέει. Αχ βρε καημένη, δεν βρίσκεις τίποτα άλλο καλύτερο να κάνεις, τίποτα που θα σου φέρει και κανένα ευρώ, από το να κουράζεσαι να καταλάβεις πράματα που δεν τα ξέρεις; Και να τα καταλάβεις τι έγινε; Ποιος θα δώσει σημασία στη δικιά σου γνώμη και στου ξενιστή σου τα επιχειρήματα; Δεν αφήνεις αυτές τις δουλειές να τις κάνουν αυτοί που τις γνωρίζουν καλά; 

 

Ο πρόλογος του Ροκάρ

"Μετριοπαθής πρόταση: εκπληκτικός τίτλος. Η πρόταση είναι όντως μετριοπαθής. Αφενός γιατί δεν εγείρει καμιά απαίτηση αλλαγής των Συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αφετέρου γιατί δεν θίγει ευθέως την εθνική κυριαρχία των κρατών-μελών και κυρίως της Γερμανίας. Τέλος, γιατί φαίνεται πως εδράζεται στη γνώση των οικονομικών διεργασιών, χωρίς να προκαλεί θορυβώδεις διαμάχες μεταξύ θεμελιωδών, αλλά συχνά αντικρουόμενων θεωρητικών αρχών.

Εντούτοις, ως προς το φιλόδοξο και ευφυές του εγχειρήματος, και κυρίως ως προς το διακύβευμα, κάθε άλλο παρά ως μετριοπαθή θα τη χαρακτήριζα. Η φιλοδοξία είναι παρούσα ήδη από τον τίτλο: 'Επίλυση της κρίσης του ευρώ'. Βρισκόμαστε στο μέσον μιας κρίσης εδώ και πέντε-έξι χρόνια. Οι διορθωτικές επεμβάσεις που υπέστησαν διαδοχικά οι μηχανισμοί, οι διαδικασίες και οι θεσμοί κοινωνικής αλληλεγγύης που περιβάλλουν το ευρώ προκάλεσαν καινούργιους κλυδωνισμούς και οδήγησαν σε μια νέα τάξη πραγμάτων, που τις περισσότερες φορές δεν κατάφερε να καθησυχάσει παρά μόνο πρόσκαιρα πολλούς από τους εμπλεκόμενους φορείς.

Παρά το ότι η κρίση δεν βρίσκεται πλέον μπροστά μας, το γεγονός ότι το δημόσιο χρέος έχει μεγαλώσει σχεδόν σε όλες τις χώρες, σε μια προσπάθεια να περιοριστούν οι συνακόλουθοι κίνδυνοι του ολέθριου κραχ των ετών 2006-2008, έχει εγκαταστήσει κατά τρόπο μόνιμο πλέον την απειλή μιας ενδεχόμενης χρεοκοπίας σε πολλές από τις δεκαοκτώ χώρες της Ευρωζώνης και κατ' επέκταση στο ίδιο το ευρώ. Η απειλή αυτή δεν στρέφεται μονάχα κατά του νομίσματος, αλλά και κατά της πολιτιστικής δράσης που οι δεκαοκτώ αυτές χώρες θα έπρεπε να αναλαμβάνουν ώστε να αποκτήσουν εκ νέου συλλογική δύναμη αντάξια της ιστορίας τους. Κατά συνέπεια, η κρίση είναι εν δυνάμει και παγκόσμια και γεωπολιτική, όπως ακριβώς και η φιλοδοξία να υπερκεραστεί.

Η ευφυΐα της πρότασης είναι κι αυτή ανάλογη της φιλοδοξίας της. Συνδυάζει γνώσεις που σπάνια απαντώνται μαζί σε μια προσπάθεια σύγκλισης θέσεων οι οποίες φαντάζουν αντικρουόμενες, δεδομένου ότι καλούνται να συνάδουν τόσο με τη μακροοικονομία και την οικονομική επιστήμη όσο και με το ευρωπαϊκό δημοσιονομικό δίκαιο. Η πρόταση συνδυάζει αφενός τη λεπτή χρήση των στενών περιθωρίων αυτονομίας που έχουν παρασχεθεί από τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης σε συγκεκριμένους θεσμούς (π.χ. την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα), υπό συνθήκες μάλιστα πλήρους δυσπιστίας των κρατών που τους δημιούργησαν (αλλά και μεταξύ των κρατών και των θεσμών που αυτά δημιούργησαν), και αφετέρου τα μαθήματα που έχει να μας διδάξει μια οικονομική επιστήμη η οποία ταλανίζεται, εδώ και δεκαετίες, από τον μονεταρισμό. Η πρόταση αυτή, λοιπόν, καταδεικνύει κάτι που φαντάζει δυσπρόσιτο και ουτοπικό: ναι, ασφαλώς και θα μπορούσε να υπάρξει λύση στην κρίση του ευρώ.

Αφήνω στον αναγνώστη την έκπληξη και την ικανοποίηση της ανακάλυψης. Το μόνο που μπορώ εγώ να πω είναι ότι δεν εντόπισα κανέναν σοβαρό λόγο που να καθιστά την πρόταση ανεφάρμοστη και το εγχείρημα αδύνατο.

Ως προς το διακύβευμα, ενδέχεται να είναι ακόμα σοβαρότερο από αυτό που προαναγγέλλουν οι συγγραφείς της παρούσας πρότασης. Συνίσταται απλά στο να μάθουμε αν ολόκληρη η Ευρώπη είναι καταδικασμένη από τις αδυσώπητες συνέπειες των οικονομικών εξελίξεων σε μια δραματική ύφεση που δεν της αφήνει κανένα περιθώριο πέρα από τη φθίνουσα πορεία, ή αν μια άλλη θεώρηση των οικονομικών μηχανισμών και των κανόνων που τους διέπουν μπορεί να διανοίξει λιγότερο ανησυχητικές προοπτικές. Τα κράτη στα οποία απευθύνεται η 'Μετριοπαθής πρόταση' οφείλουν να απαντήσουν σ' αυτό ακριβώς το διακύβευμα. Το όφελος από τη θετική ανταπόκριση στην 'πρόταση', την οποία θεωρώ αναγκαία, θα είναι η κατάρρευση των επικίνδυνων μαλθουσιανών παραδοχών, που την παρούσα στιγμή συνηγορούν στην καταδίκη μας".

Mισέλ Ροκάρ.   

Και η 15' ραδιοφωνική συνέντευξη του Γ.Βαρουφάκη  εδώ   

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014 08:49

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση