Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2014 09:28

Μπουρλότοοοοο..... καλά να περνάς βρε Σαπφώ που μας άφησες μόνους μας στα Σόδομα και Γόμορα.

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Η ομορφιά είναι είδος πολυτέλειας που δεν έχει ανάγκη από κανένα περιτύλιγμα; Αυτό υποστηρίζουν αυτοί που όχι μόνο έφαγαν τη ζωή με το κουτάλι, αλλά ήταν και εμπειρικοί γευσιγνώστες, να σαν τον Σωκράτη να πούμε. Και συμπληρώνουν οι διαχρονικοί αμπελοφιλόσοφοι των απάτητων βουνών. 

Οι όμορφοι, που νωρίς νωρίς παίρνουν είδηση ότι η ομορφιά τους είναι θέμα DNA και τύχης και χάρης και μια τζούρα περιβάλλοντος και για χίλιους δυο λόγους δε θέλουν μ'αυτό το φλος ρυαγιάλ από χέρι να παίξουν στη ζωή, κοπιάζουν να φτιαχτούν μέσα τους και να φτιάξουν πράματα για να την ισοφαρίσουν, να μην της χρωστούν καμία χάρη της φύσης. Οι άλλοι όλοι που αρκέστηκαν στην ομορφιά τους και ως ανταλάξιμο είδος την χρησιμοποίησαν, εξωτερικά είναι κατάλληλοι για γλάστρες. Και η ασχήμια; Μπορεί να αποδειχτεί κι αυτή δώρο του θεού;

 

Μπορεί. Πάντως είναι μια μεγάλη πρόκληση. Γιατί ή θα την αφήσεις να σε πλακώσει και θα μαραζώνεις μια ζωή ή θα της πας κόντρα με τα γκάζια πατημένα. Ψάχνοντας κόλπα και κολπάκια, κινέζικα μαρτύρια και σκωτσέζικα ντουζ και καλλιεργώντας άλλες χάρες σου και ικανότητες, πιέζοντας τη φύση σου στο έπαρκο, και συνεχώς να είσαι στην τσίτα για να εκφράζεις τη μοναδικότητά σου ως ανθρώπινο ον. Κι όποτε αγαπάς θα προσπαθείς να κερδίζεις την αγάπη των άλλων με τον ίδρωτά σου. Κάνοντας τους άλλους να παραβλέπουν την ασχήμια σου.

Να σε ρωτήσω κάτι. Αυτοί οι ορεισίβιοι γέροντες που ανέφερες πριν, έχουν τίποτα διδακτορικά στην ψυχανάλυση και στις συγγενείς επιστήμες; Όχι. Αυτοί έχουν χρόνο και περιέργεια και παρατηρούν τη φύση καθαρή δίχως πολλές παρεμβολές. Από εκεί μαθαίνουν τα βασικά. Το ξέρουν όμως ότι το δύσκολο με τα ανθρώπινα είναι στο ότι αυτοί που είναι αναμφισβήτητα όμορφοι και άσχημοι και το ξέρουν είναι πάντα ελάχιστοι. Οι περισσότεροι κινούμαστε στα ενδιάμεσα, εκεί όπου όλα είναι συγκεχυμένα και ρευστά. 

Αυτές που έκαναν την ασχήμια τους προσόν στο σινεμά, είναι σίγουρα δύο ασπρόμαυρες γυναίκες. Και κάποτε αναρωτήθηκε αν μόνο στους κινηματογραφικούς τους ρόλους η Γιωργία Βασιλειάδου και η Σαπφώ Νοταρά έκαναν τα πάντα για να πετύχουν με άλλα μέσα αυτά που ήθελαν. Κι αυτή η νίκη κόντρα στα πρότυπα και στις θεογκόμενες, από μικρός του είχε κάνει εντύπωση γι'αυτό η αφιέρωση αυτή. Κι επειδή σαν χθες 11 Ιουνίου του '85 η Σαπφώ Νοταρά μας αποχαιρέτησε για πάντα.

Παρένθεση. Μια φορά σ'ένα χωριό της Καρπάθου χαιρόνταν τις καλοκαιρινές μέρες όταν πρόσεξε μια καφετζού που όσο περνούσε η ώρα όλο και πιο πολύ σου θύμιζε ένα υβρίδιο ανάμεσα σε Βασιλειάδου και Νοταρά. Λες κι αυτή κινούσε όλο το χωριό κι έλεγε και κάτι φοβερές ατάκες. Τότε του γεννήθηκε η περιέργεια για το πως θα ήταν εκτός ρόλου, στην καθημερινότητα τους η κα. Νοταρά και η κα.Βασιλειάδου.

Και να που έγινε κι αυτό μια φορά στη ζωή του. Την είδε ξαφνικά στην Κυψέλη να βγαίνει από το σπίτι της(;) κι έμεινε να την κοιτάζει με το στόμα ανοιχτό. Με τι τσαχπινιά γύρισε και του είπε με την βροντώδη φωνή της "κλείστο βρε το ρημάδι, κάνει ρεύμα κι είμαι κρυωμένη" και πόσο αυθόρμητα σκάσανε στα γέλια.... Και φεύγοντας του έκλεισε το ματάκι η κυρά βασίλισσα και του έσκασε κι ένα γλυκόπικρο χαμόγελο. Η βασίλισσα που ζωντάνευε την καθημερινότητα ακόμα και ντάλα μεσημέρι κατακαλόκαιρο, όπως η ώρα της Κυψέλης. Κι όχι καβάλα σε πράσινα άλογα και δήθεν, αλλά καίρια με την σκάφη της παραμάσχαλα και τα σύκα σύκα της. Αυτή, που άραγε να έμαθε στ'αλήθεια να επαναφέρει τα πράματα στον ίσιο δρόμο όταν αρχίζανε οι στραβές και οι παρεκτροπές; Για όλα αυτά, αυτή η μικρή αναφορά στη μεγάλη Σαπφώ Νοταρά.

Πατώντας  εδώ   θα μπορέσετε να διαβάσετε μερικά ενδιαφέροντα και καλογραμμένα στοιχεία για τη ζωή της που τα ανάρτησε η Καλλιτέχνιδα Ονείρων στο μπλογκ "Η μηχανή του χρόνου". Και ακολουθεί το ενός λεπτού μπουρλότο. 

 

 

 

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2014 22:40
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση