Επειδή, με άλλα λόγια, η εξουσία πρέπει να είναι και να φαίνεται σε κάθε ευκαιρία ότι είναι εξουσία. Και η αστυνομία δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο προσωπικός, ο ιδιωτικός στρατός της.
Το ίδιο συμβαίνει και με τη φρουρά του πρωθυπουργού στο σπίτι του στον περιφερειακό του Λυκαβηττού αλλά και σε κάθε μετακίνηση του. Αισθάνομαι, ως πολίτης, αγανάκτηση και ντροπή. Διάβολε, ποιός απειλεί τους αγαπητούς, τους λαοπρόβλητους, τους αιρετούς, τους δημοκρατικά εκλεγμένους άρχοντες μας για να τους φρουρούν τόσοι πολλοί και τόσο, μα τόσο επιδεικτικά;
ΥΓ 1. Τι ωραία εικόνα θα ήταν η Πρόεδρος να έφτανε στο Δημοτικό Θέατρο χρησιμοποιώντας το Μετρό όπως εκατομμύρια πολιτών και έχοντας έναν διακριτικό φρουρό δίπλα της. Τι τεράστιο μάθημα Δημοκρατίας για όλους μας... Φοβάμαι πως τα σουσούμια των νεόπλουτων αφεντάδων του τόπου τα αντιγράφει και η πολιτική του ηγεσία.
ΥΓ 2. Όσο πιο ασήμαντα τα πολιτικά πρόσωπα, τόσο ογκωδέστερη και πιο φασαριόζικη η συνοδεία τους.
ΥΓ 3. Εκπτώσεις. Παντού. Γενικώς. Πωλείται το παρόν. Αφού πρώτα πουλήθηκε το μέλλον. Επειδή ασήμαντοι, μικροί άνθρωποι δεν μπορούν να υπηρετήσουν μεγάλες ιδέες.

Ήμουν χθες στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά για να παρακολουθήσω την επίσημη πρεμιέρα του Bob Wilson στην οποία παρευρέθη και η ΠτΔ.