*Ο Θανάσης Τριαρίδης είχε γράψει :
ΦΟΡΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΩΡΑΙΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟΛΕΣ
Αξίζει πάντοτε να θυμάσαι
πως ο Άρης Αλεξάνδρου προς το τέλος της ζωής του,
την δεκαετία του 1970,
δούλευε ως συσκευαστής πακέτων
στα υπόγεια του Hermes στο Παρίσι,
και όταν κάποιος προϊστάμενος έμαθε για αυτόν
(για τα βιβλία που έγραφε; για την φθαρμένη του υγεία;
για τα χρόνια της εξορίας και της απομόνωσης; -
για κάτι από όλα αυτά, τέλος πάντων...)
του πρότεινε μια πιο ελαφριά δουλειά, μια δουλειά πολυτελείας:
Θα κάθονταν στην είσοδο του καταστήματος
με την σεβάσμια ευγενική μορφή του
και θα χαιρετούσε τους πελάτες - αυτό μονάχα.
Κι όμως, ο Αλεξάνδρου αρνήθηκε -
γιατί η θέση αυτή προϋπέθετε να φορέσει την στολή του πορτιέρη
κι αυτός δεν φορούσε στολές,
είχε περάσει στρατοδικείο, είχε πάει φυλακή για αυτό,
είχε γράψει τον στίχο
"Κυρ Λοχία, πάσχω από δαλτωνισμό /
βλέπω τον κάθε στόχο ίδιο με την καρδιά μου".
Κι έτσι συνέχισε να συσκευάζει πακέτα στο υπόγειο.
Κι έπειτα, όταν έπαψε η δουλειά στην συσκευασία,
ανέλαβε να καθαρίζει το πεζοδρόμια στην είσοδο -
ό,τι χαμαλοδουλειά να 'ναι, αρκεί να φοράει τα δικά του ρούχα,
αρκεί να μην φοράει στολή.
Επίσης αξίζει να θυμάσαι πως ο Αρ. Αλ. πέθανε στα 56 του χρόνια,
από ανακοπή σε ένα παρισινό δώμα,
τόσο φτωχικό όπου ο απινιδωτής των Πρώτων Βοηθειών
δεν μπόρεσε να ανεβεί την στενή σκάλα.
Όλα αυτά να τα θυμάσαι κυρίως
όταν ακούς όλους τους βολεμένους,
καθηγητές, συγγραφείς, εκδότες,
διανοούμενους εν γένει,
να μιλούμε για αυτόν, να λέμε πως είναι ο πιο αληθινός,
ο πιο έτσι και ο πιο αλλιώς,
ο πιο σπουδαίος, τέλος πάντων -
να μιλούμε για αυτόν
από τα ωραία μας σπίτια με τις φαρδιές σκάλες,
φορώντας τις ωραίες μας στολές.
Σ.Δ. lifo.gr/culture/vivlio/ Ο ανυπότακτος μοντερνιστής Άρης Αλεξάνδρου της Τίνας Μανδηλαρά. Τα παρεμβατικά κείμενα του Άρη Αλεξάνδρου που κυκλοφόρησαν ξανά από τις εκδόσεις Πατάκη με τον τίτλο «Έξω από τα δόντια: Δοκίμια 1935-1975» προβάλλουν την αναγκαιότητα του πάντοτε ελεύθερου και άκρως στοχαστικού λόγου του συγγραφέα του «Κιβωτίου».
lifo.gr/culture/vivlio Ο Άρης Αλεξάνδρου και η ουτοπία στο «Κιβώτιο» της Εύης Μαλλιαρού. Οι ιστορικοί Κωστής Καρπόζηλος και Βαγγέλης Καραμανωλάκης και ο κριτικός λογοτεχνίας Δημήτρης Ραυτόπουλος μιλούν στη LifO για το εμβληματικό έργου του ποιητή της μεταπολεμικής γενιάς.
ΑΡΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ | Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΕΝΟΣ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ | ΕΡΤ | 1989 Το συγκεκριμένο επεισόδιο της σειράς Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΕΝΟΣ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ, παραγωγής 1989 και σε σκηνοθεσία Αντώνη Κόκκινου και Γιάννη Σολδάτου, είναι αφιερωμένο στον σημαντικό Έλληνα αντιστασιακό, ποιητή, πεζογράφο και μεταφραστή, Άρη Αλεξάνδρου. Η εκπομπή παρουσιάζει σημαντικά δείγματα της ποίησης του Αλεξάνδρου από τα «Ανεπίδοτα γράμματα» και τα «Μεσούρανα του Αυγούστου» σε μελοποίηση του Μιχάλη Γρηγορίου και με ερμηνευτές τη Σαβίνα Γιαννάτου, την Αφροδίτη Μάνου και τον Σάκη Μπουλά. Για τον ποιητή και το έργο μιλούν ο συνθέτης Μιχάλης Γρηγορίου, ο σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος και ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος.
Στη 2η φωτογραφία με την συζυγό του από το 1959 Καίτη Δρόσου
Στην 3η φωτογραφία, στα μέσα της δεκαετίας του 1970, ο Άρης Αλεξάνδρου με την εγγονή της συντρόφου του Καίτης Δρόσου, Κατερίνα Καμπάνη. Από Γωγώ Τέτου.
