Τι νόημα έχουν οι τεράστιες πλακοστρώσεις όταν η εποχή μας, η αισθητική μας, η ανάγκη μας απαιτεί το πράσινο;
Το, όσο γίνεται πιο πυκνό πράσινο.
Θε μου, πότε θα τους δώσεις φώτιση; Όλες οι άλλες προσπάθειες «στραβωθήκαν κι αποτύχαν»
"Ανήσυχοι Δημότες" Η προσφάτως παραδωθείσα ατο κοινό πλατεία Κώστα Βάρναλη στη Δραπετσώνα.
Είναι έξω από πολιτικές αντιλήψεις οποιασδήποτε απόχρωσης η επιμονή των παρά τω
δημάρχω μηχανικών και αρχιτεκτόνων και λοιπών
επιστημονικών ειδικοτήτων, ότι βρουν μπροστά τους να το τσιμεντάρουν.
Ακατανόητο.
Τι νόημα έχουν οι τεράστιες πλακοστρώσεις όταν η εποχή μας, η αισθητική μας, η ανάγκη μας απαιτεί το πράσινο;
Το, όσο γίνεται πιο πυκνό πράσινο.
Θε μου, πότε θα τους δώσεις φώτιση; Όλες οι άλλες προσπάθειες «στραβωθήκαν κι αποτύχαν»
Το πάρκο το μικρό, το αρχαίο.
Από την δεκαετία του ‘60 στέκει αναλλοίωτο και καταπράσινο, δείχνοντας τις ανάγκες του μέλλοντος.
Δεν γράφω που είναι, ας μείνει ξεχασμένο από τις παρεμβάσεις της Αρχιτεκτονικής Υπηρεσίας του Δήμου, εννοείται και του Πράσινου.
Αν το θυμηθούν, θα το τσιμεντώσουν κι αυτό.