Στα δικά μας στρατιωτικά νοσοκομεία γίνεται ό,τι και με τα 140(!) του ΕΣΥ. Πολλά κτίρια, λίγοι γιατροί, διασπορά με συνακόλουθη σπατάλη πόρων και στο τέλος η βιοψία για έναν 55χρονο αστυνομικό με κακοήθεια που καθυστέρησε ένα χρόνο, ένας απόστρατος ενημερώθηκε ότι έχει καρκίνο ύστερα από οκτώ μήνες, ένας άλλος πέθανε αφού η βιοψία έγινε σε λάθος σημείο, δύο γυναίκες έμειναν ανάπηρες μετά την επέμβαση κι ένας 27χρονος στρατιώτης ξεψύχησε μετά το χειρουργείο. Όλα αυτά στο 424 Στρατιωτικό Νοσοκομείο Θεσ/νίκης

Αντιστοίχως, «μια συμπολίτης μας πέθανε μέσα στο ασθενοφόρο, πριν προλάβει να φτάσει σε κατάλληλο νοσοκομείο. Πριν ξεψυχήσει η καθηγήτρια Φιλοσοφίας έξω από την Αρτα, πέρασε έξω από 12(!) μονάδες ή τέλος πάντων έξω από αυτά που στην Ελλάδα ονομάζουμε “νοσοκομεία”. Δύο είναι στον νομό Ηλείας (Πύργος, Αμαλιάδα) και απέχουν μεταξύ τους 21 χλμ. Η άτυχη γυναίκα υπέστη ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής στην Αρχαία Ολυμπία και έπρεπε να μεταφερθεί 334 χιλιόμετρα μακριά, στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων, όπου υπάρχει εν λειτουργία ειδική μονάδα» («Καθημερινή», 15.12.2019).

Φυσικά, η κυβέρνηση των μεγάλων λόγων στοχεύει στο εκλογικώς προσοδοφόρο. «Δεν προβλέπεται κατάργηση ή ενοποίηση στρατιωτικών νοσοκομείων ούτε και μεταφορά τους στο ΕΣΥ, κάτι για το οποίο αρκετοί στρατιωτικοί και απόστρατοι εξέφραζαν ανησυχία» («Καθημερινή», 11.12.2024). Η γκράντε μεταρρύθμιση εξαντλείται στο να αποκτήσουν τα στρατιωτικά νοσοκομεία… ΑΦΜ και υποσχέσεις για καλύτερη διοίκηση.

Τα ίδια κάνει και με το ΕΣΥ. Υποσχέθηκε νέο υγειονομικό χάρτη της χώρας, και μην τον είδατε… Τα «νοσοκομεία» (σε κάποιες περιπτώσεις, είναι δυο δυο ανά νομό) παραμένουν κάτι σαν τα χωριά Ποτέμκιν*: κάποια έχουν εξοπλισμό, αλλά τους λείπουν οι γιατροί, και κάποια παραδίπλα έχουν γιατρούς αλλά τα μηχανήματα είναι χαλασμένα. Ετσι υπερφορτώνονται τα νοσοκομεία του κέντρου (τα μόνα που έχουν σχετική επάρκεια), αν, εν τω μεταξύ, οι άνθρωποι δεν πεθάνουν κατά τη μεταφορά. 

Βασίλης Νέδος, Ιωάννα Μάγρα   Τα στρατιωτικά νοσοκομεία και οι χρόνιες παθήσεις τους  

Και δεν πρέπει να έχει υπάρξει ξανά στα χρονικά μέρα σαν την προχθεσινή στις Ένοπλες Δυνάμεις, όταν μέσα σε λίγες ώρες καρατομήθηκαν 10 ανώτεροι αξιωματικοί από το Υγειονομικό Σώμα, μετά τις αποκαλύψεις για τα όσα συνέβαιναν στο 424 στρατιωτικό νοσοκομείο Θεσσαλονίκης για τις περιπτώσεις τουλάχιστον εγκληματικής αδιαφορίας από πλευράς συγκεκριμένων γιατρών που ανήκουν στο προσωπικό του νοσοκομείου και στο μεγαλύτερο στρατιωτικό νοσοκομείο της χώρας, το 401 ΓΣΝΑ για τις οικονομικές ατασθαλίες του. Το σίγουρο είναι πως τα προβλήματα ελέγχου και λειτουργίας δεν λύνονται απλώς με αλλαγή προσώπων. Γιατί, ανάμεσα σε αυτούς που πλέον προάγονται, υπήρξαν κομμάτι του ίδιου συστήματος που τόσα χρόνια επέτρεπε το καθεστώς της ατιμωρησίας και της απουσίας κάθε ελέγχου. Αυτό που χρειάζεται είναι δομικές αλλαγές και θέσπιση δικλείδων ασφαλείας που είτε δεν υπάρχουν, είτε δεν εφαρμόζονται στις περιπτώσεις που υπάρχουν.

* Ο Ιστορικός μύθος για τα «χωριά Ποτέμκιν» είναι διδακτικός. Ο υπουργός της ρωσικής αυτοκρατορίας, πρίγκιπας Γκριγκόρι Ποτέμκιν, είχε δώσει εντολή να στηθούν προσόψεις σπιτιών που αναπαριστούσαν χωριά, στην Κριμαία, στις όχθες του Δνείπερου ποταμού. Η αυτοκράτειρα Αικατερίνη επισκέφθηκε το 1787 την περιοχή κι έμεινε ευχαριστημένη με τις κτήσεις που είχαν ενσωματωθεί στην αυτοκρατορία. Εβλεπε όμορφα χωριά και ευτυχισμένους χωρικούς που χαιρετούσαν το τρένο, χωρίς να γνωρίζει ότι ήταν προσόψεις ενός σκηνικού ενώ οι υποτιθέμενοι χωρικοί ήταν στρατιώτες με ανάλογα ρούχα.