Παρασκευή, 03 Μαΐου 2024 21:47

Ένας άθεος (σαν του λόγου μου) δεν αισθάνεται πραγματικά το Πάσχα. Του Νικόλα Σεβαστάκη, στο fb

Επιλέγων ή Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

pasxaΑκόμα και αν, κάποιες στιγμές, σε ορισμένες ώρες, τον αγγίξει ένα άρωμα, ένας λόγος, ένα ρίγος μεταφυσικό. Ας μην επιμένουμε στα γνωστά κόλπα: το Πάσχα δεν είναι αισθητική, ούτε απλώς ενθυμήσεις παιδικών χρόνων, ούτε ένα ακόμα πεδίο για τη νοσταλγία του ''αστού''. Όλα αυτά και κυρίως οι ''ατμόσφαιρες'' είναι νοστιμάδες των σύγχρονων καιρών, δεν είναι το Πάσχα όπως το θέλουν οι Γραφές και η λατρεία. Από χρόνια έβρισκα εξάλλου εκνευριστικό αυτό το ''πιστεύω σε μια ανώτερη δύναμη'' λες και μιλάμε για σπιρίτουαλ χίλινγκ και θεραπευτικές θρησκείες (ή για την ορθοδοξία ως καλιφορνέζικη new age εκδοχή).

 Λέω - υποθέτω δηλαδή- ότι θα είναι όλα καλύτερα, όταν ο Έλληνας χριστιανός πάψει να ταυτίζει την ορθοδοξία με το έθνος και το συλλογικό μας βίο και όταν όσοι-ες δεν θρησκευόμαστε, αφήσουμε πια στην άκρη τη φαντασίωση ότι νιώθουμε την πνευματικότητα του Πάσχα επειδή μας συγκινούν κάποιοι στίχοι από τους Ύμνους της Μεγάλης Εβδομάδας ή επειδή αυτές οι μέρες μάς θυμίζουν παλιές συγκινήσεις.

Είμαστε εντέλει εκδρομείς (ακόμα κι όταν δεν πάμε πουθενά εκτός πόλης) και δεν έχει νόημα να μιμούμαστε άτσαλα τους γηγενείς της πίστης. Ο σεβασμός αρχίζει πάντα από την αληθεια, από την αποδοχή του διαφορετικού ορίζοντα νοήματος.

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 03 Μαΐου 2024 21:53
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση