Κυριακή, 10 Νοεμβρίου 2013 12:22

Ξέρουμε ποιοι ευθύνονται για την καταστροφή στις Φιλιππίνες, αλλά κανείς δε θα τιμωρηθεί; Μα ούτε ένας;

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Τα κανάλια θα φλυαρήσουν ως συνήθως για την καταστροφής στις Φιλιππίνες και για τους 10.000 μέχρι στιγμής νεκρούς. Θα μας πουν επίσης για την εξαθλίωση που ακολουθεί, αφού χιλιάδες Φιλιππινέζοι θα προσπαθούν να επιβιώσουν δίχως στέγη, τροφή και φάρμακα.

 

 

 

 

Σωστά είναι όλα αυτά και καλά κάνουν. Εξ άλλου τέτοια θέματα με τέτοιες εικόνες ανεβάζουν την τηλεθέαση κι άρα τα έσοδά τους. Αλλά; Αλλά, τα κανάλια θα δείχνουν ως υπαίτιο τη φύση που δημιουργεί τέτοιους τυφώνες. Κι όλοι ξέρουμε πως ο αγώνας εναντίον της φύσης είναι ο ορισμός της ματαιότητας. 

 

Έλα όμως που δεν είναι έτσι ακριβώς τα πράγματα. Ας πούμε πρώτα πως διαφωνούμε με τον ορισμό της ματαιότητας. Είναι δεδομένο πως ο αγώνας του ανθρώπου εναντίον των καταστροφικών δυνάμεων της φύσης δεν είναι όπως ήταν πριν 200χιλ. χρόνια, ή 2000χρόνια ή ακόμα πριν 20 χρόνια. Ακόμα και όταν πρόκειται για σεισμούς έχουμε ως κοινωνίες κάνει κάποια σημαντικά βήματα προς τα εμπρός. Και με το εμπρός εδώ εννοούμε τη δυνατότητα να έχουμε μικρότερες καταστροφές και λιγότερα θύματα. Όμως αυτό προϋποθέτει ότι το κάθε κράτος που ιεραρχεί τα προβλήματά του και τις λύσεις του, παίρνει αποφάσεις και εφαρμόζει το καλύτερον δυνατόν που προσφέρει η εποχή μας. Έτσι η Ιαπωνία, μια σεισμογενής χώρα, εφαρμόζει 100% όλες τους σύγχρονους τρόπους που η τεχνολογία προσφέρει για αντισεισμική προστασία και εκπαιδεύει συστηματικά τον πληθυσμό της χώρας στην ψύχραιμη αντιμετώπιση των σεισμών. Ένα αποτέλεσμα είναι οι ελάχιστοι νεκροί εξ αιτίας ενός πρόσφατου σεισμού 7 ρίχτερ στα βόρεια της χώρας. Ένας παρόμοιος σεισμός στον Πακιστάν άφησε πίσω τους 25χιλ.νεκρούς. Η κυβέρνηση του Πακιστάν έχει αποφασίσει ότι η αντιμετώπιση των σεισμών δεν είναι μία από τις βασικές προτεραιότητες της χώρας.

Επιστρέφοντας στις Φιλιππίνες θα αναφερθούμε σε τρία σημεία. Διαβάστε πως τελείωσε το λόγο του ο Φιλιππινέζος αξιωματούχος Ναντέρεφ Σάνιο στην τελευταία διάσκεψη του ΟΗΕ με θέμα την κλιματική αλλαγή "...Ο χρόνος τελειώνει. Σας παρακαλώ κάντε να θυμόμαστε αυτή τη χρονιά ως το έτος που ο κόσμος βρήκε το κουράγιο να αναλάβει τις ευθύνες του για το μέλλον, που όλοι θέλουμε. Σας ερωτώ όλους εδώ: Αν όχι εμείς, ποιοι; Αν όχι τώρα, πότε; Αν όχι εδώ, που;". Το δεύτερο σημείο έχει να κάνει με το ότι οι αρχές των Φιλιππίνων υποτίμησαν τις εκτιμήσεις των ειδικών και έπεσαν έξω στις δικές του εκτιμήσεις. Η ολιγωρία των αρχών ήταν μεγάλη. Ο πρόεδρος ενημέρωσε μέσω διαγγέλματος το λαό μια μέρα πριν κτυπήσει ο "Χαϊγιάν". Και η έλλειψη προετοιμασίας και συντονισμού, σε μια χώρα που σαρώνεται κάθε χρόνο κατά μέσο από 20 τυφώνες, είναι εξοργιστική. Η σωστή πολιτική πρόληψης σ'αυτές τις περιπτώσεις είναι ένας μακροχρόνιος σχεδιασμός, με τη λήψη εκείνων των μέτρων που θα ελαχιστοποιούν τις καταστροφές. Τι κάνουν όμως όλες οι κυβερνήσεις από αυτά που μπορουν να κάνουν; Ελάχιστα. Ξέρουν όμως να στέλνουν αμέσως το στρατό στις πληγείσες περιοχές όπου η κατάσταση συνήθως ξεφεύγει από κάθε έλεγχο. Το ίδιο θα γίνει και τώρα.

Ας κάνουμε ακόμα ένα βήμα. Κάθε χρόνο οι τυφώνες στις Φιλιππίνες κοστίζουν στην τοπική οικονομία το 2% του ΑΕΠ και ένα άλλο 2% του ΑΕΠ είναι αυτό που πηγαίνει στην ανοικοδόμηση, δηλ. σε δουλειά να βρισκόμαστε. Όλοι σε δύση κι ανατολή ξέρουν πως αυτές οι βιβλικές καταστροφές είναι ένα ξεκάθαρο σημάδι μιας παγκόσμιας οικονομικής και περιβαλλοντικής δυσλειτουργίας. Αυτή την πραγματικότητα βιώνουν οι χώρες που προσπαθούν να διαχειριστούν την ανέχεια και η βοήθεια από τις πλούσιες χώρες είναι μηδαμινή και συνήθως κατόπιν εορτής. Τάδε έφη ο ίδιος Φιλιππινέζος αξιωματούχος στην ίδια διάσκεψη του ΟΗΕ. Φέτος.

Με λίγα λόγια, το φαινόμενο της ανόδου της θεμοκρασίας των ωκεανών οφείλεται κατά κύριο λόγο στην άρνηση των μεγάλων και πλούσιων χωρών να μειώσουν δραστικά τις εκπομπές καυσαερίων. Οι κυβερνήσεις των χωρών αυτών δε θέλουν να θίξουν τα μεγάλα οικονομικά και βιομηχανικά συμφέροντα. Αποτέλεσμα είναι το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Αποτέλεσμα αυτού είναι να λυώνουν οι πάγοι και οι τυφώνες να είναι πιο πολλοί και πιο ισχυροί. Οι πλούσιες χώρες, που είναι οι θύτες αυτής της ιστορίας, αφήνουν τις φτωχές χώρες, που είναι τα θύματα, στη μοίρα τους. Αν είσαι μικρή κι αδύναμη χώρα που θα υποστείς άμεσα τις συνέπειες του φαινομένου του θερμοκηπίου, για το οποίο δεν ευθύνεσαι εσύ, που θα βρεις το δίκιο σου; Πριν να υπάρξουν εκατομμύρια νεκροί, πουθενά. Σωστά; 

Αλλά ας υποθέσουμε πως οι άρχοντες του πάνω κόσμου αποφάσιζαν να θέσουν ένα ερώτημα στις κοινωνίες τους. Θέλετε να μειώσουμε την παραγωγή για να μειώσουμε τις εκπομπές καυσαερίων, για να μην πληρώνουν οι απροφύλαχτες χώρες τις συνέπειες του θερμοκηπίου; Δεν νομίζω πως Ευρωπαίοι, Κινέζοι, Αμερικανοί και Γιαπωνέζοι θα σκεφτούν στα σοβαρά τις ζωές των τριτοκοσμικών με τίμημα να αποδεχτούν τη μείωση της καταναλωτικής τους δύναμης. Όπως πάντα που είτε τους σκότωναν ή τους άφηναν να πεθαίνουν σαν τις μύγες, έτσι και τώρα. Τίποτα δεν έχει αλλάξει, νομίζω. Αν τώρα εμείς ήμασταν οι τριτοκοσμικοί και οι σημερινοί τρίτοι ήταν οι κυρίαρχοι, μη νομίζετε, τα ίδια θα έκαναν. Αυτή είναι η τυπική συμπεριφορά του ζωικού βασιλείου. Μες την παγκόσμια ιστορία, ελάχιστες φορές ελάχιστοι, για κάποιους μυστήριους λόγους βρίσκουν τη δύναμη και υπερβαίνουν τις επιταγές του ζωικού βασιλείου. Είναι οι φορές που οι άνθρωποι αυτοί λάμπουν σαν τον ήλιο κάνοντας τη νύχτα μέρα.

 

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2013 11:00

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση