Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2013 11:43

Δε θα περά δε θα περάσει ο φασισμός;;

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Να σας παρακαλέσω κι εγώ κάτι; Πως; Αλήθεια ναι; Αχ ωραία, πολύ ωραία, σας ευχαριστώ πάρα πολύ που μου δίνετε το λόγο. Λοιπόν, ας δούμε πρώτα κάποια στοιχεία που μάζεψα και έχουν σχέση με το θέμα μας.

 

Χθες (29/9/13) έγιναν εκλογές στην Αυστρία, μια χώρα που είναι μέλος της Ευρωζώνης. Την πρώτη θέση την κατέκτησαν οι Σοσιαλδημοκράτες με 27,1%, ενώ τη δεύτερη το Λαϊκό Κόμμα με 23,8%. Τα δύο αυτά κόμματα, που συγκυβερνούσαν τα προηγούμενα πέντε χρόνια, και μάλλον θα συνεχίσουν με το ίδιο τροπάριο για τα επόμενα πέντε, έχασαν το καθένα από 2,2% των ψήφων. Το ακροδεξιό Κόμμα των Ελευθέρων πήρε το 21.4%, κερδίζοντας ένα επιπλέον 3,9%.  Η ανεργία στην Αυστρία για το πρώτο εξάμηνο του 2013 ήταν 4,4% , που είναι και το χαμηλότερο της Ε.Ε. Στη λίστα του δείκτη ευτυχίας για την διετία 2010 – 2012 που ανακοινώθηκε πρόσφατα και οπωσδήποτε κάτι απηχεί για την κατάσταση μιας χώρας, ανάμεσα σε 156 χώρες η Αυστρία βρίσκεται στην 11η θέση με σκορ 7.1, ενώ η Ελλάδα κατέχει την 70η θέση με σκορ 5.4. Ο μέσος όρος αυτού του δείκτη είναι 5.1. 

Ας δούμε και τη Δανία, μια χώρα που είναι μεν μέλος της Ε.Ε, αλλά δεν ανήκει στην Ευρωζώνη. Στις τελευταίες εκλογές που έγιναν το 2011, το Λαϊκό Κόμμα, το ακροδεξιό ρατσιστικό κόμμα της Δανίας, από το 14% έπεσε στο 12.3%. Στις εκλογές αυτές πλειοψήφησαν οι προοδευτικές δυνάμεις και σχημάτισαν κυβέρνηση. Η ανεργία στη Δανία, το πρώτο εξάμηνο του 2013 ήταν 4,9%, ενώ στη λίστα του δείκτη ευτυχίας η Δανία είναι πρώτη με σκορ 7.7.

Στην Νορβηγία τώρα, στις εκλογές που έγιναν πριν τρεις εβδομάδες, το Κόμμα της Προόδου, το ακροδεξιό ξενοφοβικό κόμμα της χώρας, έπεσε από το 23% που είχε στο  16,5%. Να σημειώσουμε εδώ πως στις εκλογές αυτές νικητές αναδείχθηκαν τα συντηρητικά κόμματα. Η ανεργία στην Νορβηγία έφτασε το πρώτο εξάμηνο του 2013 στο 3,7%, το υψηλότερο τα τελευταία χρόνια και μάλλον το χαμηλότερο στον κόσμο. Να σημειώσουμε επίσης πως η Νορβηγία με δημοψήφισμα έχει αποφασίσει να μην είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως προς την κατάταξή της στη λίστα του δείκτη ευτυχίας για τη διετία 2010 - 2012, η Νορβηγία με σκορ 7.6 βρίσκεται στη δεύτερη θέση. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη Νορβηγία πατήστε εδώ. 

Καλό είναι επίσης να έχουμε υπόψη μας το στοιχείο για τις ακροδεξιές επιδόσεις στις χώρες του Νότου της Ε.Ε. Εκτός από τη Γαλλία κι εμάς, οι άλλες χώρες δεν φαίνεται να έχουν εμφανή παρουσία της εξτρεμιστικής δεξιάς στο πολιτικό παιχνίδι.

Στην Αυστρία, την Νοργηγία και την Δανία, χώρες που έχουν χαμηλή ανεργία, τα χρέη τους δεν αποτελούν πρόβλημα, και που άρα δεν τους έχει κατσικωθεί κανένα μνημόνιο, που οι δαπάνες τους για την παιδεία κυμαίνονται από 6 έως 6,8%, που οι κανόνες της δημοκρατίας είναι εν ισχύ και σεβαστοί απ’όλους, που ο δείκτης διαφθοράς είναι από τους χαμηλότερους παγκοσμίως και που χρόνια ισχύουν κι άλλα πολλά καλά για τον λαό, τέτοια που για να γίνουν πραγματικότητα εδώ σ’εμάς, θα πρέπει ή να γίνει επανάσταση ή να περάσουν 100 χρόνια, στα κράτη αυτά λοιπόν, την τελευταία δεκαετία τα ακροδεξιά κόμματα σημειώνουν υψηλά ποσοστά. Για ποιους λόγους; Μερικοί ισχυρίζονται πως υπάρχει ένα υπόγειο ρεύμα που διατρέχει την ήπειρό μας και που τα κύρια χαρακτηριστικά του είναιφόβος, ανασφάλεια, ξενοφοβία και μια αίσθηση αδυναμίας παραγωγής πολιτικής εντός των εθνικών πλαισίων. Αυτά τα στοιχεία τουλάχιστον είναι παρατηρήσιμα. Αλλά το γιατί και το πως αυτά αποκτούν μία δύναμη ικανή να κάνει στους πολίτες ελκυστικές  τις ακροδεξιές προτάσεις είναι ένα θέμα προς μελέτη. Θα είναι ευχής έργον αν οι αντιφασιστικές δυνάμεις ενσκύψουν στην έρευνα των σύγχρονων αναγκών των πολιτών και ρισκάρουν καινούργιες απαντήσεις. Γιατί πιστεύουμε πως οι παλιές σιγουριές δεν είναι ικανές να σταματήσουν την άνοδο των προτιμήσεων στις ακροδεξιάς λύσεις. 

Οι λόγοι λοιπόν, που εδώ σ’εμάς, οι επιδόσεις της Χρυσής Αυγής είναι υψηλές, γιατί άραγε να είναι μόνο συνέπεια των μνημονίων και της μεγάλης ανεργίας; Θα παρατηρήσετε φυσικά πως σημασία έχει πάνω σε ποια αιτήματα ζητάς την ψήφο του κόσμου. Σωστό κι αυτό. Αν δηλαδή η Χρυσή Αυγή έλεγε και έκανε όλα αυτά που λέει και κάνει, αλλά δεν ήταν κατά του μνημονίου, είμαστε σίγουροι πως δεν θα έπαιρνε πάνω κάτω τους ίδιους ψήφους; Φυσικά εδώ παίζει ρόλο μία σημαντική παράμετρος.Το γεγονός δηλαδή, ότι την περίοδο του πρώτου μνημονίου η Ν.Δ έλεγε όχι στο μνημόνιο. Αυτό νομίζω πως έχει τη σημασία του, μιας και ο σκληρός πυρήνας της Χ.Α είναι πολίτες του ευρύτερου χώρου της δεξιάς. Αλλά όλα αυτά έχουν επιμέρους σημασία ως προς τις αιτίες που παράγουν τον φασισμό. Η κλασσική αντιμετώπιση του θέματος αυτού, είναι αυτή που θεωρεί ως βασική αιτία της φασιστικής ιδεολογίας και πρακτικής τον καπιταλισμό όταν αυτός περνάει μεγάλα ζόρια. Στις δικές μας συνθήκες μία μερίδα υποστηρίζει ότι ευθύνη για την άνοδο της Χρυσής Αυγής φέρει η Ε. Ε και βασικά η Γερμανία με την λιτότητα και την ύφεση που παράγει και την εξ αυτής ανεργία. Τέλος υπάρχουν κι εκείνοι που δείχνουν ως μήτρα του νεοναζιστικού αυτού κόμματος τις ελληνικές μνημονιακές δυνάμεις του δικομματισμού, που χρόνια κυβέρνησαν τη χώρα με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, δημιουργώντας τη φούσκα του κράτους κι απαξιώνοντας εν τέλει την πολιτική.

Αν σκεφτούμε λίγο παραπάνω και δούμε τις επιδόσεις των φασιστικών κομμάτων τις τελευταίες δεκαετίες τόσο στη χώρα μας όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη, φαίνεται να αποτελεί ένα ισχυρό ρεύμα. Τότε ίσως καταλάβουμε τη δυσκολία του να έχουμε μία πειστική εξήγηση του φασιστικού φαινομένου. Και αν αρχίσουμε να ανοίγουμε το φακό θα αναγκαστούμε να συμπεριλάβουμε στην κουβέντα μας κι άλλες συμπεριφορές που ενδεχομένως παράγουν, ενισχύουν ή και επηρεάζουν μια φασιστική νοοτροπία. Λόγου χάρη, όλοι θα έχουμε αντιληφθεί, ως επιβάτες στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς ή ως οδηγοί στους δρόμους, μια αυξανόμενη τα τελευταία χρόνια αντικοινωνική συμπεριφορά που η αγένεια της και η αδιαφορία για κάποιους κανόνες είναι το πιο ήπιο χαρακτηριστικό της.                                                                                                     

Άλλο παράδειγμα. Αν θυμόσαστε, πριν τρία χρόνια εμφανίστηκαν αυτοί που εισέβαλλαν σε κάποια θέατρα σταμάτησαν την παράσταση για να πουν τα δικά τους. Τώρα, κάτι παρόμοιο συνέβη στις δύο τελευταίες συναυλίες του Μάλαμα. Νομίζω πως αξίζει να μπούμε στον κόπο και να αναρωτηθούμε και να συζητήσουμε, αν τέτοιου τύπου πολιτικές παρεμβάσεις κάποιων θεατών που δεν βρίσκουν σύμφωνο το κεντρικό πρόσωπο αυτών των συναυλιών, αντλούν από φασίζουσες συμπεριφορές ή συνιστούν μία ακόμα κατάκτηση του κινήματος. Να επισημάνουμε επίσης κάτι που είναι πολύ διαδεδομένο στην Ελληνική κοινωνία. Είναι αυτή η ευλύγιστη συμπεριφορά προς τους από πάνω της όποιας ιεραρχίας πακέτο με την αλύγιστη στάση απέναντι στους από κάτω. Πολλοί ισχυρίζονται πως αυτό το ψυχολογικό προφίλ βρίσκεται στην καρδιά της φασιστικής νοοτροπίας. Αλλά πως και από τι γεννιέται μια τέτοια συμπεριφορά; Αυτό προφανώς είναι ένα άλλο θέμα, μεγάλο και με πολύ βάθος, όπου ο καθένας σίγουρα θα έχει πολλά να καταθέσει. Ένα ακόμα χαρακτηριστικό παράδειγμα, που κατά τη γνώμη μας κάνει παιχνίδι με τον καθημερινό φασισμό, είναι αυτή η τσάμπα μαγκιά που ήταν διάχυτη δυο τρεις δεκαετίες τώρα και που στα δύσκολα αυτά χρόνια μεταμορφώθηκε στον κανιβαλισμό μιας μερίδας των αγανακτισμένων και όχι μόνο. Ο κατάλογος αυτός, που έχει να κάνει με νοοτροπίες και συμπεριφορές που πιθανόν να αποτελούν το υπέδαφος του φασισμού είναι ανοικτός. Από εμάς εξαρτάται τι θα μπει και τι θα βγει. Να, ίσως ακόμα και η μοχθηρία, η κακία και η στάση του «να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα», όταν χαρακτηρίζουν τις ζωές κάποιων, να σημαίνει πως αυτά τα άτομα όχι μόνο έχουν πιο ανοιχτές τις πόρτες τους στα μηνύματα του φασισμού, αλλά και πως αυτά εκπέμπουν τέτοια μηνύματα, είτε είναι είτε δεν είναι φίλοι των φασιστών. Είναι κι αυτή μια σκέψη που εμπειρικά τουλάχιστον έχουμε την αίσθηση πως επαληθεύεται. Όμως αν μπει στη λίστα αυτός ο τύπος ανθρώπου, πως θα μπορούμε να τιθασσεύουμε τη δύναμή του; Με την παιδεία και τον πολιτισμό ισχυρίζονται κάποιοι. Με περισσότερη δημοκρατία μας λένε κάποιοι άλλοι. Εμείς σε όλες αυτές τις προσσεγγίσεις λέμε ναι. Όπως ναι λέμε και σ' εκείνους τους λαϊκούς αγώνες που θα τσακίσουν τον φασισμό. Όμως αυτός πάντα βρίσκει τρόπους και ξανά κερδίζει ένα μέρος του κόσμου.

Το θεμελιώδες όμως είναι να μην τον αγνοούμε ή να θεωρούμε τη δύναμη των περιπτώσεων που εμπεριέχει η λίστα των συμπεριφορών, των νοοτροπιών και των ψυχολογιών, δευτερεύουσας σημασίας. Στην ουσία αυτό που θέλω να υποστηρίξω είναι ότι για την πολιτική άνοδο της ακροδεξιάς συνεισφέρουν πολλές ερημίες και πολλές άσχημες ιστορίες εις βάθος χρόνου και ψυχής. Αλλά και πολλοί τραμπουκισμοί όπως και πολλά καθημερινά ελλείμματα στις ζωτικές λειτουργίες της πολιτείας. Θα πρέπει γι’αυτό να είμαστε προσεκτικοί για τις ερμηνείες του φασισμού που εύκολα καταλήγουν στην φτώχια επηρμένων τσιτάτων και αιμοδιψών συνθημάτων. Γι'αυτό συχνά υπενθυμίζω στον εαυτό μου να ψάχνει τις αιτίες για πράξεις μου που με έκαναν να ντρέπομαι. Συνήθως καταλήγω πως αυτές φλερτάρουν με τύπους πράξεων που τις έχω κατατάξει στις φασιστικές.

Το τελευταίο ίσως προκαλέσει μια παρανόηση. Να εξηγήσω λοιπόν, ότι κατά τη γνώμη μου οι φασίστες χαρακτηρίζονται όχι μόνο από πολιτικές απόψεις όπου κυρίαρχο στοιχείο τους είναι ένας στεγνός και ναρκισσευόμενος εθνικισμός. Σ’αυτό το σημείο καλό είναι να διευκρινίσουμε εδώ, πως άλλο πράγμα είναι ο φασίστας και άλλο ο πατριώτης. Η εμπειρία μας μάς ωθεί να ισχυριστούμε πως ο φασίστας αποστρέφεται όποιον δεν είναι της ίδιας εθνικότητας μ’αυτόν και βιώνει το έθνος σαν κάτι αιώνιο, αμετάβλητο και υπερούσιο. Ο πατριώτης αγαπάει την πατρίδα του και μέσα από τους δεσμούς του με τους άλλους ανανεώνει την ουσία της και συνεχίζει να γράφει την ιστορία της . Οι φασίστες λοιπόν, έχουν μια καθημερινή συμπεριφορά και έναν τρόπο σκέψης που το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι η απαξίωση της ζωής του άλλου, ιδιαίτερα αν αυτός ο άλλος διαφέρει από τον μέσο όρο, αν είναι αδύναμος ή μη χειραγωγίσιμος.

Με όλα αυτά αναρωτιέμαι και ρωτάω για άλλη μια φορά, αν οι λόγοι για την αλματώδη αύξηση της Χρυσής Αυγής  είναι πολλοί και πιο σύνθετοι;  Και προφανώς τσιγκλάω, όλους μας και όλες τις άλλες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις,και ρωτάω αν όλα αυτά τα χρόνια συνεισφέραμε με τον τρόπο μας ή όχι σ’αυτήν την άνοδό της ακροδεξιάς. Φυσικά κι όχι εξίσου, αλλά ο καθένας και η κάθε μία με το μερίδιο που της αναλογεί.  Ή μήπως για όλα φταίει πάλι ο Χατζηπετρής; Ο Χατζηπετρής; Ποιος είναι αυτός πάλι; Έλα καλέ, τον Χατζηπετρή δεν ξέρεις; Είναι αυτός που πάντα φταίει για όλα τα κακά. Ναι, είναι ο άλλος, ο Άλλος σου λέω, που συνήθως είναι μικρός και ξένος. αλλά ενίοτε μεγάλος και καταραμένος

 

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013 07:49
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Φαύλος κύκλος Ακέφαλο πλήθος »

Σχόλια   

0 # ΤΗΕΟ (ΓΙΑ ΣΥΝΤΟΜΙΑ) 01-10-2013 18:11
Για πέστε μου αλήθεια… υπάρχει η κατηγορία : ΥΠΟΘΑΛΨΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑ;;
Και ΠΟΙΟΣ κατά τη γνώμη σας ΤΗΝ ΔΙΕΠΡΑΞΕ ΑΦΟΥ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΡΚΕΣ ;; ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΥΠΕΘΑΛΨΕ ΤΟΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΥΝΤΑ ΚΑΤΑ
ΣΥΡΡΟΗ στο παρελθόν ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΕΓΚΛΗΜΑ
ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟΝ ΔΙΚΑΣΕΙ ;; ΕΙΝΑΙ κατ αυτήν την έννοια ΗΘΙΚΟΣ ΑΥΤΟΥΡΓΟΣ
τουλάχιστον ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ μάλιστα ΚΑΘ’ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΦΟΥ
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗ ΣΥΡΡΟΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ δικαίως ΕΓΚΛΗΜΑ ΔΙΑΡΚΕΣ ;;
Ίσως , αν το επιθυμούσε να μπορέσει να μας απαντήσει η νομικός της παρέας
Κα Μαρία Σταθάκη
Η «ΝΔΠΑΣΟΚΧΑ» ΠΟΥ ΣΑΝ ΕΤΟΙΜΗ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ ΕΧΟΝΤΑΣ ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ(ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΔΡΑΣΕΩΣ) ΕΒΑΛΕ ΜΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΑΥΤΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΠΕΤΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΤΟ «ΦΑΡΜΑΚΟ ΧΑ» ΓΙΑ ΝΑ ΓΛΙΤΩΣΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΤΩΡΑ ΕΠΙΔΙΔΕΤΑΙ ΣΕ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΣΥΣΚΟΤΙΣΕΩΣ ΤΗΣ «ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΑΥΤΟΚΑΘΑΡΣΗΣ» ΑΦΟΥ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΤΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΜΕ ΔΥΟ ΧΕΡΙΑ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ «ΤΟ’ΝΑ ΧΕΡΙ ΕΝΙΒΕ ΤΑ’ΑΛΛΟ» ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΦΑΝΕΙ «ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ» ΠΟΥ ΔΙΕΘΕΤΕ ΤΑ ΔΥΟ ΧΕΡΙΑ «ΤΟ’ΝΑ ΧΕΡΙ ΕΚΤΥΠΑ ΤΑ’ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ»ΑΥΤΟ ΦΑΝΗΚΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ «ΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ» ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΑ ΘΑ ΗΤΑΝ Η …ΚΑΤΑΛΗΞΗ, ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑΝ ΜΕ ΣΤΩΙΚΟΤΗΤΑ
Παράθεση

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση